Open Throat Center: การปรับสภาพการสื่อสารและการแสดงออกที่แท้จริง

Open Throat Center: การปรับสภาพการสื่อสารและการแสดงออกที่แท้จริง

Throat Center เป็นศูนย์กลางของการออกแบบของมนุษย์ สถานที่ที่ความจริงภายในพบกับโลกภายนอกผ่านทางเสียง เสียง และการแสดงออก เมื่อคอเปิดและไม่ได้กำหนดไว้ คุณไม่ได้ถูกสร้างมาให้ควบคุมด้วยวิธีการพูดที่ตายตัวเพียงวิธีเดียว คุณถูกสร้างขึ้นมาเพื่อสุ่มตัวอย่าง เป็นพยาน และสะท้อนถึงการแสดงออกของมนุษย์ในภาษาต่างๆ

นั่นไม่ใช่ข้อบกพร่อง มันเป็นการออกแบบ

สิ่งที่คอเปิดทำได้จริง

คอที่ไม่ได้กำหนดคือเครื่องขยายเสียง โดยจะใช้พลังงานในการสื่อสารของผู้คน สภาพแวดล้อม และสื่อรอบตัวคุณและเผยแพร่ออกไป คุณพบว่าตัวเองกำลังพูดตามจังหวะของเพื่อนสนิท หลุดเข้าไปในคำศัพท์ของพอดแคสต์เมื่อวาน และหยิบสำเนียงใหม่ขึ้นมาหลังจากรับสายเพียงครั้งเดียว เสียงของคุณเป็นกระจกที่มีชีวิต

นี่คือเหตุผลที่คนเปิดคอมักจะรู้สึกว่ามีพรสวรรค์และไม่มั่นใจในวิธีที่พวกเขาพูด คุณสามารถจัดการสนทนาในห้องประชุมในตอนเช้า พูดคุยแบบเปิดใจในมื้อกลางวัน และการนินทาสนุกสนานในตอนเย็น และทุกอย่างอาจฟังดูไม่เหมือน "คุณ" ในวันรุ่งขึ้น คอที่ไม่ได้กำหนดถูกออกแบบให้มีความยืดหยุ่นไม่คงที่

เครื่องปรับอากาศที่คุณดูดซับ

เนื่องจากคุณมีพลังงานในการสื่อสารน้อยมาก การปรับสภาพที่นี่จึงคงที่ คุณดูดซับ:

• เสียงและน้ำเสียง คนที่คุณพูดด้วยเมื่อหนึ่งชั่วโมงที่แล้วอาจยังคงกำหนดรูปแบบประโยคของคุณ การหยุดชั่วคราว จังหวะ การระดับเสียง ทั้งหมดนี้คงอยู่ในลำคอของคุณเป็นเวลาหลายชั่วโมงหรือหลายวัน

• ความกดดันในการพูด ความเงียบอาจทำให้รู้สึกทนไม่ไหว ไม่ใช่เพราะความต้องการของคุณเอง แต่เป็นเพราะคุณถูกเชื่อมโยงให้รับรู้เมื่อคนอื่นมีพลังที่ไม่ได้พูดออกมา คุณสามารถเติมช่องว่างที่ไม่ใช่ของคุณเพื่อเติมเต็มได้

• ความอยากแสดงออกผ่านคำพูด เมื่อจุดศูนย์กลางที่กำหนดเชื่อมต่อกับลำคอของคุณ (G, หัวใจ หรือรากช่อง) แรงกระตุ้นในการ "พูดให้เป็น" นั้นเป็นของแท้ เมื่อไม่เป็นเช่นนั้น คอก็ยังสามารถเข้าถึงช่องทางนั้นได้ - เข้าถึงการแสดงออกด้วยการพูดที่ไม่ใช่ของคุณอย่างแท้จริง

• กับดักการล้อเลียน หากคุณเติบโตมาท่ามกลางเสียงที่หนักแน่นและชัดเจน — พ่อแม่ที่มีเสน่ห์ ครูที่มีวิธีพูดเฉพาะ — คุณอาจยืมเสียงของพวกเขามาเป็นเสียงของคุณเองโดยไม่รู้ตัว

คำถามที่ไม่ใช่ตัวเอง

ธีมที่ไม่เป็นตัวของตัวเองของคอที่เปิดอยู่ในความกลัวสองประการ ประการแรกคือ ไม่ได้ยิน อย่างที่สองคือ ไม่มีอะไรน่าพูด

คุณจะรู้จักคอเปิดที่ไม่ใช่ตัวตนในคำถามเช่น:

“ถ้าพวกเขาไม่ได้ยินฉันล่ะ?”

• "ฉันเข้าใจแล้วเหรอ?"

• "ทำไมฉันไม่สามารถพูดสิ่งที่ฉันหมายถึงได้?"

• "ถ้าฉันไม่มีอะไรจะบริจาคล่ะ?"

• "ฉันควรจะพูดอะไรสักอย่างตอนนี้"

คำถามเหล่านี้ผลักดันให้คุณอธิบายมากเกินไป พูดให้ดังขึ้น เติมเต็มทุกความเงียบ ให้พูดย้ำกับตัวเอง แสดงความกระตือรือร้นที่คุณไม่ได้รู้สึกจริงๆ พวกเขาคือเสียงแห่งการปรับเงื่อนไข — แนวคิดที่ว่าคุณค่าของคุณขึ้นอยู่กับความสามารถในการแสดงออกตามความต้องการ

ความจริงที่ลึกซึ้งกว่านั้นคือ: คอที่ไม่ได้กำหนดไว้ไม่เคยได้รับการออกแบบมาให้แสดงตามความต้องการ มันถูกออกแบบให้เป็นภาชนะที่ชาญฉลาด

ภูมิปัญญาที่ซ่อนอยู่ในความเปิดกว้าง

นี่คือสิ่งที่คอที่เปิดไว้ให้คุณซึ่งคอที่กำหนดไม่สามารถทำได้: มุมมองแบบพาโนรามาของวิธีที่มนุษย์สื่อสาร

คุณสามารถเข้าถึงสเปกตรัมเต็มรูปแบบได้ คุณสามารถพูดภาษาของเด็ก ซีอีโอ นักกวี และนักวิทยาศาสตร์ได้ คุณสามารถรักษาพื้นที่สำหรับความจริงของผู้อื่นได้ด้วยการสะท้อนกลับในแบบที่พวกเขาจำได้ คุณเป็นนักแปลโดยธรรมชาติ ไม่ใช่นักแปล แต่เป็นนักแปลด้วยความถี่

บทบาทของคุณไม่ใช่การมีเสียงเดียว บทบาทของคุณคือการเป็นผู้พูดถูกในเวลาที่เหมาะสม เพื่อให้บริการ ณ ขณะนั้น และเสียงนั้นจะกลายเป็นเสียงจริงทันทีที่สอดคล้องกับกลยุทธ์และอำนาจของคุณ คอไม่ใช่แหล่งที่มาของความจริงของคุณ — กลยุทธ์และอำนาจของคุณเป็นอย่างนั้น The Throat เป็นผู้พูด ไม่ใช่ผู้เขียนบท

กลับมาสู่เสียงที่แท้จริงของคุณ

การรักษาอาการคอที่เปิดอยู่ไม่ใช่การค้นหา "เสียงของคุณ" คือการหยุดล่ามัน

วิธีปฏิบัติในการใช้ชีวิตเช่นนี้:

• สังเกตการล้อเลียน เมื่อจับได้ว่าตัวเองพูดเหมือนคนอื่น ให้ค่อยๆ กลับมา คุณไม่จำเป็นต้องถอดมันออก แค่ระวังไว้

• ต่อต้านการเติมเต็มความเงียบ ครั้งต่อไปที่คุณรู้สึกอยากพูด ให้ถามว่า นี่เป็นของฉันหรือฉันกำลังขยายความของพวกเขา? รอ. หากแรงกระตุ้นมีจริง อำนาจของคุณจะบอกคุณ

• ละทิ้งความต้องการที่จะรับฟัง ฝึกฝนการไว้วางใจว่าสิ่งที่เป็นความจริงสำหรับคุณจะหาหนทางที่จะถูกพูดผ่านคุณในเวลาที่เหมาะสม บ่อยครั้งนี่คือเสียงกระซิบ ไม่ใช่เสียงตะโกน

• ให้เกียรติในช่วงเวลาที่คุณไม่มีอะไรจะพูด นั่นคือการออกแบบของคุณเช่นกัน คอที่เปิดอยู่นั้นเงียบสงบอย่างสุดซึ้ง และความเงียบนั้นถือเป็นความฉลาด ไม่ใช่ความว่างเปล่า

หมายเหตุสุดท้าย

ถ้าคอของคุณเปิด คุณจะไม่หัก คุณไม่ได้ "แย่ในการสื่อสาร" คุณเป็นนักเรียนและเป็นกระจกสะท้อนเสียงของมนุษย์ในทุกรูปแบบ เงื่อนไขจะมาจากพอดแคสต์ พันธมิตร ผู้ปกครอง และคนแปลกหน้าที่จากไป งานไม่ได้เพื่อปกป้องมัน งานคือการรู้ความแตกต่างระหว่างสิ่งที่เป็นของคุณและสิ่งที่ถูกส่งผ่านคุณ

เมื่อคุณพูดจากความรู้นั้น คำพูดของคุณมีบางสิ่งที่คอตายตัวไม่สามารถทำได้ นั่นคือน้ำหนักเต็มของเสียงทุกเสียงที่คุณเคยเห็น ถูกนำเสนอกลับมาในรูปแบบที่แน่นอนในเวลาที่ต้องการ

นั่นไม่ใช่กิ้งก่ากิ้งก่า นั่นคือปัญญา