Het menselijke ontwerp van Charles Mingus: manifestatiegenerator 3/5

Charles Mingus was veel: componist, bassist, bandleider, provocateur, de man die sommigen 'de boze man van de jazz' noemden. Het lezen van zijn Human Design-diagram biedt een manier om te kijken hoe dat openbare leven van binnenuit gevormd zou kunnen zijn.

De manifestatiegenerator in actie

Als manifesterende generator is de strategie van Mingus om reageren - te wachten tot het leven hem dingen brengt, en dan te beslissen waar hij mee aan de slag gaat, in plaats van hem een weg voorwaarts te forceren. Maar in tegenstelling tot een pure Generator kon hij ook anderen initiëren, pushen en informeren over wat hij deed. Manifesterende generatoren zijn gebouwd om iets onder de knie te krijgen door herhaalde betrokkenheid, waarbij ze diepte en vaardigheden verwerven door in de arena te blijven.

Dat past bij een muzikant die tientallen jaren binnen dezelfde traditie heeft geleefd – fanfares, Ellington, Parker, gospel, klassiek – en deze heeft samengevoegd tot iets dat onmiskenbaar de zijne is. Het kenmerk van de MG is veerkracht, het vermogen om tegen obstakels aan te stuiteren in plaats van erdoor te worden tegengehouden. In een carrière die werd gekenmerkt door ontslagen, financiële strijd en de publieke controverse over de vraag of wat hij deed wel ‘jazz’ was, dat stuiteren is nuttig. Hij ging door omdat zijn ontwerp is gebouwd om door te gaan.

Emotionele autoriteit: meeliften op de golf

Met Emotionele Autoriteit is Mingus ontworpen om te wachten op emotionele duidelijkheid voordat belangrijke stappen worden gezet. Mensen met deze autoriteit maken gebruik van emotionele golven – periodes van hoog en laag – en de waarheid van een beslissing komt meestal naar voren in de rust tussen de toppen, en niet op een van beide pieken.

Dit kan helpen bij het verklaren van de volatiliteit waar hij beroemd om was. Mensen met emotionele autoriteit voelen dingen op een hoog volume, en wat er van buitenaf uitziet als een plotselinge driftbui kan een golf zijn die er doorheen beweegt, op zoek naar een plek om te landen. Bij Human Design is dit geen fout die opgelost moet worden, maar een eigenschap om mee te werken – en de natuurlijke uitlaatklep is het werk zelf. Zijn muziek, vooral de gelaagde suites als The Black Saint en the Sinner Lady, leest als iemand die innerlijk weer omzet in geluid.

Het 3/5-profiel: vallen, opstaan en de toren

Een 3/5 wordt soms de martelaar/ketter genoemd, soms de getuige. De 3-lijn leert door tegen dingen aan te botsen, door zichtbaar te zijn terwijl de fouten worden gemaakt. De 5-lijn voegt een geprojecteerde, bijna besmettelijke energie toe, een kwaliteit van staan ​​op een platform waar anderen zich toe aangetrokken voelen. Samen suggereert het profiel een pad dat echte ontberingen omvat en een publieke rol als gids of voorbeeld.

Het leven van Mingus heeft de textuur van een 3/5: een gebroken jeugd, deels opgevoed door pleegouders, vroege ontslagen, strijd om zijn grotere werken uitgevoerd te krijgen, de raciale en esthetische controverses van de jaren zestig en de gezondheidscrises van zijn latere jaren. De 3-lijn wordt hierdoor niet onderbroken; het zet ze om in wijsheid. De 5-lijn is de ketter – de figuur wiens werk er van buiten vreemd uitziet maar mensen toch naar zich toe trekt, die een soort baken wordt juist omdat het uitzicht vanaf de top zo ongewoon is.

Mingus verzachtte zijn randen niet om zijn muziek gemakkelijker te ontvangen. Het diagram helpt verklaren waarom hij dat niet hoefde te doen. Er is een manifesterende generator met emotionele autoriteit en een 3/5-profiel gebouwd om erin te blijven, om op de golf mee te gaan, om het werk te laten absorberen wat het leven er ook doorheen brengt. De ontberingen worden materieel, de golf wordt geluid, en de ketter vindt uiteindelijk zijn toehoorders wachtend.