Kleur, toon en basis in Human Design: de diepste lagen van de variabele

Kleur, toon en basis in menselijk ontwerp: de diepste lagen van de variabele

De variabele: toegangspoort tot de magnetische monopool

Onder de lijnen van de centra en kanalen, onder de hexagrammen zelf, ligt de meest subtiele laag van de Human Design-mandala: de Variabele. De Variabele, onthuld door Ra Uru Hu eind jaren tachtig en verfijnd door jarenlange transmissie, bestaat uit zes pijlen: drie in de Persoonlijkheid en drie in het Ontwerp. De pijlen naar links van de eerste en tweede lijn vormen samen met de pijl naar rechts van de eerste lijn de binnenste drieklank van dit systeem: Kleur, Toon en Basis. Wanneer deze pijlen in een kaart aanwezig zijn, is de inheemse persoon een variabel wezen: een drager van de magnetische monopool, degene die nooit echt kan behoren tot de conditionering van de stam en die de sleutel in handen heeft tot het verstoren en opnieuw vormgeven van de zeven-centrische aura.

Kleur: de diepste motivatie van de persoonlijkheid

De kleur is de linkerpijl van de eerste lijn, verborgen in het persoonlijkheidskristal. Het is de meest onbewuste motiverende stroming van de bewuste geest – het ‘waarom’; onder het waarom. Er zijn zes kleuren, die elk overeenkomen met een van de eerstelijnshexagrammen van de I'Ching':

• 1 — Hoop/angst: de wil om uniek te zijn en de angst om gewoon te zijn
• 2 — Onschuld/tevredenheid: de natuurlijke behoefte om liefdevol te zijn en verzorgd te worden
• 3 — Vrede/afleiding: een inherente staat van harmonie die gemakkelijk door de wereld wordt verstoord
• 4 — Succes/schuldgevoel: de drang om iets te bereiken en de schaduw van het nooit genoeg zijn
• 5 — Conservatisme/koppigheid: de diepe acceptatie van vorm en weerstand tegen verandering
• 6 — Agressiviteit/verleiding: de drang om te controleren door middel van kracht, charme of beide

Kleur onthult de diepe transpersoonlijke oriëntatie van de persoonlijkheid – waar de bewuste geest magnetisch naar op zoek is, vaak zonder het te weten.

Toon: de fixatie van bewustzijn

Toon is de pijl naar rechts van de eerste regel. Waar kleur de motor is, is toon de stijl van perceptie: de manier waarop bewustzijn zich aan ervaringen hecht. Er zijn zes tonen, elk de aanvulling van een kleur:

• 1 — Veiligheid/onveiligheid: de noodzaak om geaard te zijn voordat je iets doet
• 2 — Ontvankelijkheid/depressie: de openheid die kan uitmonden in terugtrekking
• 3 — Wachten/lijden: de behoefte aan zekerheid alvorens te handelen
• 4 — Vragen stellen/antwoorden: de noodzaak om te verifiëren via dialoog
• 5 — Observatie/vermoeden: de noodzaak om gegevens te verzamelen voordat je een verbintenis aangaat
• 6 — Bewustzijn/bezitter: de behoefte om te weten en te claimen

Toon legt uit waarom twee mensen met dezelfde Kleur zo verschillend opereren: dezelfde diepe motivatie, gefilterd door een andere perceptuele fixatie, levert totaal verschillende gedragsstructuren op.

Basis: de basis van het lagere zelf

Basis is de linkerpijl van de tweede lijn en is de diepste laag van de gehele variabele. Het grondt de inheemse persoon in het lagere zelf en geeft vorm aan de fundamentele manier waarop het Ontwerp zich door relaties, keuzes en de wereld beweegt. Als pijl naar links van de tweede Lijn blijft Basis grotendeels onbewust en draagt ​​de diepste oriëntatie van het lichaam onder de meer zichtbare Kleur en Toon van de Persoonlijkheid.

Samen onthullen Kleur, Toon en Basis waarom een ​​variabel wezen niet kan worden gereduceerd tot een enkele vaste uitdrukking. Het bewuste Zelf wordt aangetrokken door Kleur en gefocust door Toon, terwijl het lagere Zelf wordt georganiseerd door Basis. Het begrijpen van deze lagen brengt de Variabele uit de abstractie en in een geleefde ervaring: een duidelijke motivatie, een specifieke manier van kijken en een onderliggende basis die voortdurend vormgeeft aan de manier waarop die perceptie wordt uitgedrukt.