Linkshoekkruis van vermomming - Human Design

Linkerhoekkruis van vermomming: menselijk ontwerp

De verhalenverteller die eerst luistert

Het Linkshoekkruis van Vermomming draagt de Zon door Poort 13, de Luisteraar, in de keel. De vier poorten van dit incarnatiekruis – 13, 7, 1 en 10 – groeperen zich rond het G-centrum, waarbij 13 fungeert als kanaal tussen het identiteitsmateriaal van de G en de stem van de Keel. Dit is onmiskenbaar identiteitsgebied. Het is een kruis over hoe iemand presenteert, wat hij achterhoudt, de rol die hij uiteindelijk speelt in de verhalen van anderen, en de stille autoriteit die voortkomt uit het goed vasthouden van verhalen.

Het woord "vermomming" doet hier echt werk. Het betekent niet bedrog in de alledaagse zin van het woord. Het betekent dat de presentatie van jezelf een ambacht is – een ambacht dat afhangt van luisteren, timing en de bereidheid om een ​​publiek alleen te laten zien wat het moment dient. Mensen die onder dit kruis zijn geïncarneerd, zijn zelden wat ze lijken bij de eerste ontmoeting. Ze zijn vaak interessanter dan ze lijken, en meer geobserveerd dan ze zich realiseren.

De vier poorten in gesprek

Poort 13 in de keel is de bewaarder van geheimen. De luisteraar hoort wat nog niet hardop is gezegd en houdt het vaak vast. Via het Kanaal van de verloren zoon (13-33) haalt deze poort ervaring uit het G Center en vertaalt deze in een verhaal.

Poort 7, de rol van het zelf, bevindt zich in het G-centrum. Het is leiderschap door middel van interactie; hoe je opduikt, hangt af van met wie je bent. Mensen met deze sterke poort kunnen vele rollen spelen, en dat doen ze vaak zonder na te denken over