Rechthoekig kruis van de vier wegen – menselijk ontwerp

Rechthoekig kruis van de vier wegen: menselijk ontwerp

Het Rechte Hoekkruis van de Vier Manieren is een stil, vaak onbegrepen incarnatiekruis. Het kondigt zichzelf niet aan met de dramatische spirituele namen van sommige kruisen, en het heeft niet de gerichte singulariteit van een enkelregelig thema. In plaats daarvan verweeft het vier verschillende poorten – 12, 33, 21 en 45 – die elk een fundamenteel andere manier vertegenwoordigen om door de wereld te bewegen. Mensen met dit kruis zijn hier om de waarheid te belichamen dat het leven niet om één enkel, netjes pad vraagt. Het vraagt om de bereidheid om op meerdere manieren te leven, soms binnen één dag.

De vier poorten, de vier wegen

Elke poort in dit kruis brengt zijn eigen energie met zich mee, zijn eigen manier van zijn:

• Poort 12 – Let op (stilstand). Gelegen in de keel, is dit de manier van terughoudendheid. Poort 12 heeft het recht om voorzichtig te zijn, te pauzeren, te wachten op het juiste moment om te spreken. Het is de kwaliteit van waakzaamheid – geen angst, maar een soort waakzame bereidheid.
• Poort 33 — Terugtrekken (Privacy). Ook in de keel is dit de manier van terugtrekking. Poort 33 is de energie van de verloren zoon, de behoefte om naar binnen te gaan, om privé ervaringen op te doen voordat je iets aan de wereld aanbiedt. Het draagt een diepe wijsheid in zich die voortkomt uit reflectie.
• Poort 21 – De Initiator (Autoriteit). Verankerd in het Wil/Ego Centrum, is dit de weg naar beslissende actie. Poort 21 heeft het gezag over de timing: weten wanneer te handelen, wanneer te bewegen, wanneer een deur te openen die niemand anders kan openen.
• Poort 45 — De Verzamelaar (heerser). Reikt naar de keel via het kanaal van geld (21-45), dit is de manier van gemeenschap en hulpbronnen. Poort 45 brengt mensen samen, houdt de energie vast van materiële en spirituele bijeenkomst, het leiderschap van degene die genoeg te delen heeft.

Het kruis zelf

De Right Angle-familie van kruisen heeft een vast karakter. Mensen met deze kruisen zijn hier niet om anderen te repareren, genezen of transformeren. Ze zijn hier om een ​​voorbeeld te zijn. Vooral het Kruis van de Vier Wegen is een demonstratie dat één persoon ogenschijnlijk tegenstrijdige manieren van zijn kan hebben en toch heel kan zijn.

De diepere leer is integratie. De vier manieren hoeven niet te worden samengevoegd tot één persoonlijkheid. Ze hoeven niet te worden verzoend tot iets soepelers. Iemand met dit kruis mag het ene moment voorzichtig zijn, het andere moment teruggetrokken, daarna beslissend, en later in de week bijeenkomen. Proberen één manier te forceren om te domineren, daar lijdt het kruis. Proberen alle vier tegelijk en constant te leven, dat is waar het opbrandt.

Praktische richtlijnen voor het leven van dit kruis

Stop met het kiezen van één manier. De meeste mensen met dit kruis besluiten uiteindelijk dat ze "echt" het voorzichtige type, of ‘echt’ de initiatiefnemer, of ‘echt’ de privé. Het kruis lost op zodra deze identificatie verhardt. Oefen met het opmerken welke weg op een bepaald moment actief is, en laat deze leiden zonder verontschuldiging.

Eer het ritme van terugtrekking. Gate 33 dringt aan op privacy. Dit is niet asociaal, niet vermijdend, niet lui. Het is de motor van het kruis. Zonder terugtrekking valt er niets te verzamelen, niets te initiëren, niets dat de moeite waard is om te zeggen.

Laat Gate 21 de timing bepalen. Wanneer de actie goed is, weet het lichaam dat. De initiatiefnemer in dit kruis duwt niet – hij opent. Het is de sleutel die in het slot draait. Vertrouw op dat weten.

Verzamelen zonder te grijpen. Gate 45 brengt mensen en middelen samen, maar is geen verzamelaar. Het is een rentmeester. De handelwijze van de verzamelaar is genereus, niet hamsteren.

Geschenk en Schaduw

Het geschenk van dit kruis is de belichaming van heelheid-in-complexiteit. Iemand die het goed naleeft, laat anderen zien dat het niet de bedoeling is dat mensen tot één enkele eigenschap worden gereduceerd. Ze modelleren het recht om veel dingen te zijn, om te veranderen, om zich terug te trekken en terug te keren, om te spreken en te zwijgen zonder zichzelf uit te leggen.

De schaduw verschijnt als fragmentatie; het voelt verstrooid, tegenstrijdig, of alsof er geen enkele identiteit past. Het kan zich ook manifesteren als een controle op welke manier gezien mag worden, waarbij aan sommige mensen alleen het voorzichtige gezicht wordt getoond en aan anderen alleen de initiator, waardoor het zelf over het publiek wordt verdeeld. De genezing is eerlijkheid: alle vier de manieren op zichzelf zichtbaar laten zijntijd, aan de mensen die ze daadwerkelijk kunnen vasthouden.

Het Kruis van de Vier Wegen is geen puzzel die moet worden opgelost. Het is een toestemmingsfoutje om volledig, onvoorspelbaar, magnifiek jezelf te zijn.