Emotionele autoriteit: omgaan met verdriet met uw menselijke ontwerpgolf
Wanneer de golf het verlies ontmoet
Verdriet is geen probleem dat opgelost moet worden. Het is een golf om op te rijden. Voor degenen met emotionele autoriteit is dit geen metafoor; het is een mechanische realiteit. Jouw ontwerp is de enige autoriteit in het Human Design-systeem die je expliciet vraagt te wachten op duidelijkheid, en verdriet is een van de meest verhelderende, vervormende en versterkende ervaringen die een mens kan hebben. De twee zijn voor elkaar gemaakt, zelfs als ze het gevoel hebben dat ze je tegenwerken.
Als je Emotionele Autoriteit hebt, heb je een ongedefinieerde Zonnevlecht en een gedefinieerd kanaal dat daarmee verbonden is – ofwel het 12-22 (het kanaal van openheid) of het 36-35 (het kanaal van crisis en vergankelijkheid). Je bent gebouwd om de emotionele realiteit te ervaren als een golf, niet als een toestand. Jouw helderheid komt niet op dit moment. Het komt door de beweging van de golf.
Hoe de golf werkt
De emotionele golf is geen glitch. Het is een generator van waarheid. Als er iets gebeurt - een verlies, een gesprek, een herinnering die om drie uur 's ochtends opduikt - reageert je emotionele systeem eerst met een sterk gevoel, dan met een ander, en dan met een ander. Het eerste gevoel is niet de waarheid. Het tweede is niet de waarheid. De waarheid is wat overblijft als de golf er doorheen is gegaan.
De meeste mensen wordt geleerd dat gevoelens informatie zijn waar ze onmiddellijk op kunnen reageren. Emotionele Autoriteit draait dit om. Jouw bevoegdheid is om te wachten. Voelen zonder te beslissen. Om de golf te laten stijgen, opkomen, vallen en passeren. Soms duurt een volledige golf negentig seconden. Soms duurt het een slaapcyclus. Bij diep verdriet duurt het soms weken.
Dit is geen besluiteloosheid. Het is het enige besluitvormingsproces dat betrouwbare resultaten voor uw zenuwstelsel oplevert.
Verdriet als de golf in zijn puurste vorm
Verlies is een van de weinige ervaringen waarbij de golf wordt verwelkomd in plaats van weerstand geboden. Je hoeft de hoogte- en dieptepunten niet te verzinnen; ze komen ongevraagd. Je wordt prima wakker, maar een liedje op de radio laat je instorten. Je huilt in de supermarkt en lacht dan tijdens het eten. Je voelt je drie dagen stabiel, waarna op dinsdagmiddag de bodem wegvalt.
Voor een emotionele autoriteit is dit jouw ontwerp dat precies werkt zoals bedoeld. De fout is dat je probeert de golf glad te strijken, jezelf eruit te praten of ‘de andere kant op te gaan’. Er is geen andere kant. Er is alleen de volgende golf, en de volgende, en de geleidelijke verdieping van je vermogen om vast te houden wat van jou is om vast te houden.
Wat verdriet van je vraagt, is dat je doet waarvoor je autoriteit al is ontworpen: in het gevoel blijven totdat het gevoel je heeft geleerd wat het je wilde leren.
De verleiding om in het lage te beslissen
Het gevaarlijkste moment voor een emotionele autoriteit bij rouw is niet de high. Het is het lage.
In de lage tijden – de donkere uren, de dagen van wanhoop, de momenten waarop je denkt dat je je nooit meer goed zult voelen – zul je in de verleiding komen om grote beslissingen te nemen. Om het huwelijk te verlaten. Om het huis te verkopen. Om alles weg te geven wat toebehoorde aan de persoon die je verloren hebt. Om je werk op te geven, door het land te reizen, je leven te ontmantelen.
De golf vertelt je op dat moment niet de waarheid. De golf is in samentrekking. Alles wat op basis van de samentrekking wordt besloten, wordt beslist vanaf een plaats waar uw systeem in de eerste plaats geen toegang toe had.
Dit is de moeilijkste les: vertrouw het lage niet. Laat het erdoorheen bewegen. Onderteken de papieren niet. Stuur het bericht niet. Maak het plan niet definitief. Slaap er een nachtje over. Slaap er nog eens over. Wacht tot de golf de top heeft bereikt en je vanaf de andere kant kunt kijken.
Hoe u uw autoriteit kunt gebruiken bij verdriet
Een eenvoudige oefening in de begindagen van verlies is het externaliseren van de golf. Schrijf elke avond op hoe u zich voelt, zonder te proberen het te interpreteren. Dagen en weken lang zul je de golf op schrift zien - de terugkerende thema's, de momenten van onverwachte helderheid, de plaatsen waar hetzelfde gevoel terugkeert in verschillende kostuums.
Als je wordt gevraagd een beslissing te nemen over het verlies, over de toekomst, over iets belangrijks, geef jezelf dan het geschenk van een volledige golf. Voor een kleine beslissing kan dat één nacht zijn. Bij een grote kan het vele nachten duren. De kosten van wachten zijn klein vergeleken met de kosten van handelen op een golf die nog niet uitgesproken is.
Je ongedefinieerde centra van verdriet zullen zich ook versterken. Een open G Center kan ervoor zorgen dat u niet zeker weet wie u bent zonder de persoon die u bent kwijtgeraakt. Een open hoofd kan zich vullen met de interpretaties van uw verdriet door anderen: hoe lang u moet rouwen, welke stadia u moet doorlopen. Deze zijn niet van jou. Laat ze passeren. Jouw autoriteit ligt niet in de open centra. Jouw autoriteit zit in de golf.
Het geschenk verborgen in het wachten
Mensen met emotionele autoriteit krijgen vaak te horen dat ze ‘te emotioneel’ of ‘te veel’ zijn. Bij verdriet wordt dit verhaal intenser. De waarheid is het tegenovergestelde. Jij bent ontworpen om het emotionele kompas van jouw wereld te zijn - degene die de dingen tot op het bot heeft gevoeld en daarom kan spreken vanuit een plek waartoe niemand anders toegang heeft. Het wachten is wat u die toegang geeft. De golf maakt uw woorden betrouwbaar als u eindelijk spreekt.
Verdriet zal niet de enige golf zijn waarop je meegaat. Het is misschien wel de diepste, maar jouw ontwerp is gebouwd om ze allemaal te berijden. De vaardigheid die je leert bij verlies is dezelfde vaardigheid die je de rest van je leven zult gebruiken: de moed om volledig te voelen, de discipline om op de waarheid te wachten, en het vertrouwen dat de golf je uiteindelijk altijd bij jezelf terugbrengt.