Vier motivaties in Human Design: hoop, angst, verlangen, behoefte

Vier motivaties in Human Design: hoop, angst, verlangen, behoefte

Het primaire gezondheidszorgsysteem is de meest belichaamde laag van Human Design. Terwijl Type en Strategie je de mechanismen geven hoe je door de wereld moet bewegen, geeft PHS je de lichaamseigen intelligentie. Het gaat over wat je eet, waar je gedijt, hoe je ziet en wat je drijft. Van deze vier pijlers is motivatie de motor. Het is de kracht die je 's ochtends uit bed haalt, de stille stroom onder elke beslissing.

Binnen PHS zijn er vier motivaties: hoop, angst, verlangen en behoefte. Het zijn geen persoonlijkheidskenmerken die je uit een menu kiest. Het zijn mechanische kenmerken van je ontwerp, en ze trekken je allemaal in een andere richting.

Het PHS-framework

Voordat we de motivaties afzonderlijk bekijken, helpt het om te zien waar ze zitten. Het systeem voor primaire gezondheidszorg bestaat uit vier onderling verbonden componenten.

Zes spijsverteringstypen beschrijven hoe uw lichaam voedsel verwerkt en wat het eigenlijk nodig heeft. Bij de zes draait het niet alleen om smaak. Ze spreken over de ecologische kwaliteit van wat je eet, het licht, de temperatuur, de levendigheid ervan.

Omgeving vertelt u de fysieke, energetische en sociale omstandigheden waaronder uw biologie op zijn hoogtepunt functioneert. Het is niet ambitieus. Het is de kamer die je lichaam als thuis herkent.

Perspectief is de lens waardoor u informatie opneemt. Er zijn meerdere perspectieven, en jouw perspectief bepaalt waar je op filtert en wat voor jou onzichtbaar blijft.

Motivatie is de drijvende kracht. Het is wat je überhaupt tot actie aanzet.

Een persoon kan zijn type kennen, zijn strategie volgen, goed eten voor zijn spijsvertering, in de juiste omgeving zitten en toch het gevoel hebben vast te zitten. Vaak is het ontbrekende stukje motivatie. Ze proberen te handelen vanuit een drive die niet de hunne is.

Hoop

Hoop is de pijl naar boven. Het wijst naar de toekomst en vraagt: "Wat is mogelijk?" Hoop is wat je uit het huidige moment naar een horizon trekt. Het is niet hetzelfde als optimisme. Optimisme is een verhaal dat je jezelf vertelt. Hoop is mechanisch. Het is de erkenning dat er nog een weg is.

In een lichaam manifesteert hoop zich als een subtiele verkramping in de borstkas als het leven dat je leidt te klein is. Het is ook wat je in staat stelt een stap te zetten als er geen garantie is op vaste grond.

Hoop zonder gronding wordt fantasie. Bij PHS werkt hoop het beste als deze wordt ondersteund door een heldere omgeving en een spijsvertering die voedt in plaats van uitput. Aspiratie is een lichaamsproject, geen geestproject.

Angst

Angst is de neerwaartse pijl. Het wijst naar wat zich achter je bevindt, onder je, wat je eruit zou kunnen halen. Angst is geen probleem dat overwonnen moet worden. Het is een sensor. Het is het systeem voor vroegtijdige waarschuwing van het lichaam en probeert u in leven te houden.

De fout die de meeste mensen maken als het om angst gaat, is dat ze het behandelen als een psychologische kwestie die moet worden overstegen. Bij Human Design is angst informatie. Als je in de verkeerde omgeving bent, wordt angst geactiveerd. Wanneer je tegen je Strategie in leeft, zal angst geactiveerd worden. De emotie is geen fout. Het zijn gegevens.

De gezonde relatie met angst is geen moed. Het is vertrouwen. Wanneer uw ontwerp correct wordt nageleefd, neemt de angst af. Het verdwijnt niet. Het houdt op met schreeuwen omdat er niets is om over te schreeuwen.

Verlangen

Verlangen is de pijl die naar buiten wijst, naar wat nog niet van jou is. Het is de smaak in je mond, het verlangen, de aantrekkingskracht. Verlangen is wat je in de eerste plaats de kamer binnenbrengt. Het is de motor van de achtervolging.

Bij Human Design heeft verlangen een gemengde reputatie, omdat zoveel centra verbonden zijn met willen. Maar bij PHS is verlangen een legitieme motivatie. De echte vraag is of jouw verlangen van jou is of geleend.

Geleend verlangen is willen wat je ouders voor je wilden, wat je cultuur je vertelt te willen, wat je partner of leeftijdsgenoten belonen. Het voelt urgent en luid. Het duurt zelden. Je eigen verlangen is stiller, bijna verlegen. Het heeft de neiging te komen en gaan, en het komt zelden overeen met wat er van buitenaf indrukwekkend uitziet. Het leren onderscheiden van die twee is de helft van het motivatiewerk.

Behoefte

Behoefte is de pijl die naar binnen wijst, naar wat er op dit moment ontbreekt. In tegenstelling tot verlangen, dat naar voren reikt, wordt de behoefte in de tegenwoordige tijd gevoeld. Er staat: "Ik heb dit nodig om te kunnen functioneren." Rust, aanraking, een bepaald voedsel, eenzaamheid, zonlicht, beweging. De lijst is specifiek voor uw ontwerp.

Noodzaak is de gemakkelijkste motivatie om af te wijzen, omdat het niet glamoureus klinkt. Toch is het het meest direct verbonden met de biologische realiteit. Wanneer behoeften lang genoeg onvervuld blijven, vlakt de hoop af, neemt de angst toe en wordt het verlangen hectisch. Het lichaam zal op zijn stille manier alles omleiden om jouw aandacht te trekken.

De vier samen

Deze motivaties vormen geen rangorde. Een Hope-persoon is niet beter dan een Need-persoon, en een Fear-persoon is niet gebroken. Elk ervan is een compleet besturingssysteem als het wordt gecombineerd met de juiste spijsvertering, omgeving en perspectief.

Wat hen met elkaar verbindt is eerlijkheid. Op het moment dat je probeert te leven vanuit een motivatie die niet de jouwe is, weet het lichaam dat. PHS maakt dat weten simpelweg leesbaar, zodat je kunt stoppen met tegen de stroom in te gaan en ermee kunt gaan bewegen.