Poort 19 Lijn 2: De magnetische kluizenaar

Poort 19, regel 2: de magnetische kluizenaar

Hoofdnoot

De tweede lijn is de natuurlijke lijn: de projectorlijn, de kluizenaarslijn, de democratielijn. Gedragen naar Poort 19 (de Poort van Willen / Benadering) wordt Lijn 2 De Patiëntenbenadering: de magnetische kwaliteit van verlangen dat wacht om te worden opgeroepen in plaats van te jagen. De harmonische positie op het 6e niveau geeft het een objectieve, getuigde van kwaliteit – dit is de lijn die elke benadering, elke eetlust, elke ‘behoefte’ kan zien. in de kamer met perfecte neutraliteit, en toch een eigen exemplaar belichamen.

Thema Binnen de Poort

Poort 19 is de stem van de Solar Plexus, het oer-'Ik wil.' Lijn 1 experimenteert met aanpak; Lijn 2 weet wat hij wil, maar is gestructureerd om te wachten. Dit is de lijn van de persoon wiens verlangens reëel en belichaamd zijn, maar wiens levensstrategie fundamenteel ontvankelijk is. Ze jagen niet; ze trekken aan. Het verlangen is schoon, gefocust en geduldig. Wanneer de juiste hulpbron, persoon of kans voor hen bedoeld is, zal er erkenning komen – en zullen ze worden uitgenodigd om dichterbij te komen.

De tweede regel in deze poort wordt soms de Connaisseur genoemd: iemand die de wereld proeft, weet wat bevalt en wat afstoot, maar de ontmoeting nooit forceert. Ze hebben een verfijnde, bijna esthetische relatie met verlangen.

Het geschenk

De bewuste, gezonde uitdrukking van Gate 19 Lijn 2 is magnetisch geduld. Er hangt een aura van stille toereikendheid die paradoxaal genoeg precies datgene aantrekt dat we willen. Omdat ze niet jagen, niet grijpen, geen behoeftigheid uitvoeren, worden ze door de juiste aanpak gevonden. Het zijn natuurlijke kenners; ze kunnen waarderen wat er wordt aangeboden, zonder verslaafd te raken aan de eetlust. De gave van de democraat betekent dat ze zonder oordeel ruimte kunnen bieden aan de wensen van anderen; zij zijn de vriend die je wensen hoort zonder terug te deinzen. Die neutraliteit is zelf de magneet.

Voor de projector heeft dit ontwerp een bijzondere tederheid. Het lichaam genereert niet de honger van een motor – het proeft, selecteert, wacht. En Lijn 2, in zijn harmonische getuigepositie, kijkt stilletjes toe hoe zichzelf tekortschiet. Er kan hier sprake zijn van eenzaamheid: het verlangen is reëel, de uitnodiging zeldzaam, de timing ondoorzichtig. De rijping is het leren vertrouwen dat de eetlust zelf niet het probleem is. Een verlangen dat niet wordt uitgevoerd, is geen mislukking; het is de voorwaarde waaronder de juiste aanpak zichtbaar wordt. Als het zover is, aarzelt de kenner niet: ze herkennen kwaliteit onmiddellijk en zeggen ja.