Poort 45, regel 2: De oprechte oproep
"Als iemand oprecht is, moedigt het iemand aan om zelfs maar een klein offer te brengen. Geen schuld." — Wilhelm-Baynes, De I Tjing
De stem van de lijn
De tweede regel is de Kluizenaar in de informele Ra Uru Hu-nomenclatuur, de Natuurlijke in de klassieke Tibetaanse stroming, en de Democraten in het archetypische lichaam van het hexagram. De grondtoon ervan is het projectieve wachten: een wezen van natuurlijk magnetisme dat niet initieert, maar klaar staat om geroepen te worden. Het geschenk van de tweede linie is haar onverminderde toegang tot het heden, haar ongedwongen aanwezigheid en haar vertrouwen dat wat moet komen zal komen. De schaduw is de afdaling naar de innerlijke grot – twijfel aan jezelf, terugtrekking en het langzame gif van wachten op een telefoontje dat nooit lijkt te komen.
Het Gate-Line-thema
Poort 45 — De Verzamelaar — woont in de Solar Plexus en voltooit, met Poort 21, het Kanaal van Geld (een Geldkanaal dat alleen correct wordt genoemd als tribale en materiële waarden op één lijn liggen). Het hexagram ervan is het meer boven het moeras, het water dat zich in het meer verzamelt, en het oudere Chinese beeld is van de soeverein wiens volk niet door geweld naar zijn hof wordt getrokken, maar door de duidelijke juistheid van zijn heerschappij. Waar Lijn 1 van Gate 45 zich afvraagt of de verzamelaar te vertrouwen is, is *Lijn 2 van Gate 45 de oproep zelf* — maar alleen als deze oprecht is.
Dit is de verzamelaar die verzamelt via authenticiteit, niet via amplitude. De regeltekst is expliciet: een klein offer, gebracht met een oprecht hart, bevordert. Er is geen behoefte aan spektakel. De tweede lijn, die projectief is, versterkt de bijeenkomst niet; hij roept deze magnetisch op. Mensen komen niet naar de Line 2 Gatherer omdat de zetel van de macht luidruchtig is, maar omdat de geest die er centraal staat waar is.
Het geschenk — De gezonde expressie
Wanneer de tweede lijn in zijn natuurlijke autoriteit berust, is de bijeenkomst democratisch, inclusief en emotioneel zuiver. De Line 2 Gatherer selecteert de rechtbank niet; de rechtbank selecteert zichzelf. Er is een kwaliteit van welkom zonder dwang, van magnetisme zonder manipulatie. De emotionele golf van de Solar Plexus wordt hier gebruikt om de oprechtheid te voelen van degenen die dichterbij komen, en de verzamelaar wordt het natuurlijke filter: degenen die bedoeld zijn om in het veld te zijn, blijven; degenen die niet bedoeld waren, drijven weg. Er is hier sprake van een lichtheid, een afwezigheid van de zwaarte van het Line 4-opportunisme of de Line 6-rolmodellen. Lijn 2 is, en de bijeenkomst rondom dat wezen groeit.
De schaduw — De niet-zelfexpressie
De tweede regel's niet-zelf is de vergeten verzamelaar: de koning die alleen in de lege zaal zit, ervan overtuigd dat de oproep nooit zal komen, of erger nog, er niet meer naar luistert. Twijfel aan jezelf vervormt het natuurlijke magnetisme tot terugtrekking, en terugtrekking wordt bitterheid. In dit geval kan de Zonnevlecht de eenzaamheid vergroten tot een martelaarschap – Ik ben geroepen, maar alleen om te lijden. De schaduw verschijnt ook als de verzamelaar die onoprecht samenkomt,