Gate 61 Regel 2: De kraanvogel in de schaduw – Natuurlijke bewaarder van innerlijke waarheid

Poort 61, regel 2: De kraanvogel in de schaduw – natuurlijke bewaarder van innerlijke waarheid

De keynote van The Line

De tweede regel draagt de handtekening van de natuurlijke, de kluizenaar, de projector-democraat. Binnen Poort 61, de poort van Innerlijke Waarheid en Mysterie, is het de lijn van degene die het al weet – maar alleen spreekt als hij wordt herkend. De klassieke grondtoon is ontleend aan het I Ching-beeld: de kraanvogel roept vanuit de schaduw en zijn jonge antwoord vanuit de verte. Dit is niet de uitzending van de waarheid; het is de resonerende, natuurlijke roep die een reactie oproept van degenen die ermee verwant zijn.

Het thema binnen de poort

Poort 61 is de esoterische druk van het Hoofdcentrum – de diepe drang om door te dringen in wat verborgen ligt, om de innerlijke wet der dingen te kennen. Lijn 2 bevindt zich aan het receptieve, binnenwaartse uiteinde van deze druk. Het is de lijn van mysterie ontvangen in plaats van mysterie nagestreefd. Waar Lijn 1 de last draagt ​​om als eerste het onbekende onder ogen te zien, nestelt Lijn 2 zich in de schaduw ervan. Het weten ervan wordt niet verworven; het is er altijd geweest. Het thema van de zin is: de waarheid leeft in mij, en ik zal het zingen als een van mijn eigen mensen dichterbij komt.

Het geschenk (Bewust / Gezond)

Wanneer het wordt geëerd, is het Gate 61 Line 2-wezen een natuurlijk vat met esoterische, mystieke of psychologische diepgang. Ze jagen geen openbaring na; ze zitten in het bos en het bos spreekt. Hun aanwezigheid heeft een rustige, orakelachtige kwaliteit; mensen voelen zich in hun gezelschap vaak op zielsniveau gezien zonder te kunnen uitleggen waarom. De gave is intrinsiek: het vermogen om de bewaarder van een mysterie te zijn zonder het te bederven door overmatige blootstelling. Wanneer het wordt geprojecteerd in – gevraagd, uitgenodigd, herkend – is de transmissie nauwkeurig, diep en landt met een vreemde onvermijdelijkheid, alsof de ontvanger altijd het antwoord had geweten en alleen maar toestemming nodig had om het te horen.

De schaduw (niet-zelf)

Lijn 2 van Poort 61 wordt niet herkend en trekt zich zo ver terug in het binnenste dat de waarheid een privébezit wordt. Er kan sprake zijn van een stille minachting voor degenen die het niet zien, of van een leegte als gevolg van te lang wachten zonder geroepen te worden. Het niet-zelf kan schommelen tussen een superioriteit die zegt dat niemand klaar is voor wat ik draag en een bitterheid die