Het Juxtaposition Cross of Defiance (Poort 35) behoort tot de familie van haakse kruisen, wat betekent dat de vier poorten – 35, 36, 12 en 11 – een kwart van de poorten vormen.
Juxtapositie Cross of Defiance — Poort 35
Het Juxtaposition Cross of Defiance (Poort 35) behoort tot de familie van haakse kruisen, wat betekent dat de vier poorten — 35, 36, 12 en 11 — een kwart van de Mandala vormen. Dit is het kruis van degenen wier zon in Poort 35 staat, de Poort van Jack's Insights (soms "Vergankelijkheid" of "Een verandering van hart" genoemd, afhankelijk van de bron die je leest). De bepalende psychologische oriëntatie van dit kruis is uitdagen door ervaring – een weigering om genoegen te nemen met het gewone, gedreven door een interne barometer die het verschil registreert tussen het louter voldoende en het werkelijk mooie, nuttige of ware. Waar de Right Angle-kruisen een vast lot dragen - wat betekent dat de evolutionaire intentie is om geleefd te worden door middel van persoonlijke, materiële ervaring in plaats van door abstracte overdracht - leeft dit specifieke kruis zijn thema door middel van esthetisch oordeel, ervaringshonger en de voortdurende zoektocht naar wat meer zou kunnen zijn dan wat is.
De juxtapositie hoek is de oudere term voor wat nu algemeen het Rechte Hoekkruis wordt genoemd, en verwijst naar de geometrische relatie tussen de vier poorten van het kruis: twee op het Persoonlijkheidsniveau (bewust), twee op het Ontwerpniveau (onbewust), die elkaar in een rechte hoek ontmoeten in de bodygraph. Een vast lot is het structurele gevolg: de zon-aarde-as van incarnatie vergrendelt het kruis op de seizoensbeweging van de zon. Mensen met dit kruis kunnen hun thema niet kiezen via cultivatie of beroep; het thema kiest ze. Wat ze ook doen – maken, verkopen, lesgeven, ouderschap – ze doen het vanuit de vraag die Gate 35 stelt: Is dit mijn tijd waard?
De bewuste Zon in Poort 35 is wat de persoon over zichzelf kan zien en verwoorden. Het is het bewustzijn op oppervlakteniveau, het deel dat over woordenschat beschikt. Nu de zon hier is, zijn de autochtonen zich er bewust van hoe gemakkelijk ze zichzelf verliezen in het nastreven van iets moois of betekenisvols. Ze kunnen hun eigen gevoeligheid benoemen. Dit is geen zwakte die ze ontkennen; het is iets dat ze in realtime zien gebeuren, vaak met een soort treurige duidelijkheid. Ze weten hoe het voelt om jezelf te storten in een omgeving, een relatie, een project, een esthetische visie – en ergens onderweg te ontdekken dat het zelf is uitgedund, opgelost of vervangen door de eisen van het ding dat wordt gemaakt. Deze zelfobservatie is het geschenk van het bewuste 35: het vermogen getuige te zijn van de eigen vergankelijkheid.
Omdat de zon zich in de bewuste positie bevindt, heeft de inboorling ook bewuste toegang tot de hogere uitdrukking van de poort: onderscheidingsvermogen. Ze merken het wanneer de normen laag zijn. Ze zijn werkelijk ontevreden over middelmatigheid, vooral als het gaat om design, presentatie, smaak of vakmanschap. Waar anderen misschien naar een kamer, een kledingstuk, een stuk schrift of een manier van zijn kijken en denken dat het acceptabel is, ziet de zon de kloof – de plek waar er meer had kunnen zijn. Dit is geen snobisme in de holle zin van het woord; het is perceptueel. Het oog registreert het verschil tussen het louter functionele en het levende.
Het levensdoel dat door deze bewuste Zon wordt gevormd, is daarom de langzame, vaak ongemakkelijke opvoeding van iemands eigen normen. Het kruis eist dat ze daadwerkelijk leven wat ze zien – dat ze het compromis weigeren, zelfs als het compromis gemakkelijker, goedkoper en sociaal handiger is. De vergankelijkheid waar ze bang voor zijn, is het echte gevaar: dat ze, bij het nastreven van een mooie uitkomst, het contact zullen verliezen met het zelf dat dat najaagt. De bewuste plaatsing van de zon geeft hen de kans om dat verlies vroegtijdig op te vangen, hun koers te corrigeren, en vóór elke toezegging te vragen: Ben ik er nog? De beloning, wanneer het kruis correct wordt beleefd, is dat hun creatieve en esthetische instincten werkelijk verrijkend worden – niet voor iedereen, maar voor de specifieke ruimtes en mensen die bedoeld zijn om ze te ontvangen. De 35 Zon siert de wereld niet zomaar. Het verrijkt selectief, en alleen als het zelf intact blijft.