Het menselijke ontwerp van Kon Ichikawa: projector 5/1

Het menselijke ontwerp van Kon Ichikawa: projector 5/1

Kon Ichikawa heeft een van de meest onderscheidende oeuvres uit de Japanse cinema nagelaten, van het anti-oorlogshumanisme van The Birmese Harp tot de schilderkunstige ironie van An Actor's Revenge. Een Human Design-lezing biedt een raamwerk voor hoe zijn energieke aard zijn benadering van het filmmaken mogelijk heeft gevormd. Dit is interpretatie door de lens van de ZvH, geen claim over zijn innerlijke leven.

Energietype: projector

Projectoren vormen grofweg een vijfde van de bevolking en zijn niet ontworpen om werk te initiëren of uit te werken zoals generatoren dat doen. Hun rol is zien, begrijpen en begeleiden. Wanneer projectoren worden herkend en uitgenodigd, kunnen ze opmerkelijk effectieve energieregisseurs zijn; als ze zonder erkenning aandringen, stuiten ze vaak op bitterheid.

In de carrière van Ichikawa zou dit tot uiting kunnen komen in diepgaande, terugkerende samenwerkingen in plaats van in een verspreide, productieve output. Hij werkte herhaaldelijk met dezelfde scenarioschrijver, zijn vrouw Natto Wada, en veel van dezelfde acteurs, wat een projectorpatroon suggereerde waarbij hij werd uitgenodigd voor het werk en zich vervolgens volledig engageerde zodra hij werd herkend. Het feit dat hij vloeiend wisselde tussen literaire bewerkingen (The Makioka Sisters, Ten Dark Women) en conceptuele projecten (Tokyo Olympiad, Fires on the Plain) duidt op een regisseur die wachtte tot hij werd uitgenodigd voor verhalen en deze vervolgens naar zijn eigen beeld hervormde.

Strategie: wacht op de uitnodiging

De projectorstrategie is eenvoudig van opzet en veeleisend in de praktijk: wacht tot je wordt uitgenodigd. Dit omvat uitnodigingen voor werk, relaties en creatieve richting. Voor een filmmaker kan dit betekenen dat hij ja zegt tegen projecten die worden aangeboden en deze vervolgens stilletjes een andere richting geeft. Ichikawa's films uit het midden van zijn carrière vertonen vaak de kenmerken van een regisseur die een opdracht aanvaardde en vervolgens de verwachtingen ervan ondermijnde, door genremateriaal te nemen en er iets vreemders en persoonlijker van te maken dan de bron bedoelde.

Autoriteit: mentaal

Een mentale autoriteit is een van de 'geen innerlijke autoriteit' typen. Er is geen consistent onderbuikgevoel of een emotionele golf waar je op kunt rijden. In plaats daarvan komt helderheid door middel van mentale verwerking: dingen doorpraten, schrijven, slapen over beslissingen en uiteindelijk het horen van de eigen stem in het denken. Het traditionele advies is om erover te praten met vertrouwde mensen en nooit op het moment zelf een beslissing te nemen.

Voor een regisseur zou Mental Authority zich kunnen manifesteren als een ongewoon lang ontwikkelingsproces. Ichikawa's bewerkingen van Soseki, Tanizaki en Kafu staan ​​bekend om hun trouwe stemming, zelfs als