Linkshoekkruis en persoonlijke transformatie

Linkshoekkruis en persoonlijke transformatie

Een linkshoekkruis is niet iets wat je wordt. Het is iets wat je bent. Dit is het eerste dat verkeerd wordt begrepen, en het is de wortel van bijna elke identiteitscrisis die met een identiteitscrisis de deur binnenkomt.

Ongeveer zeventig procent van de bevolking incarneert met een Linkshoekkruis. Dit zijn de persoonlijke kruisen, die zijn opgebouwd uit de vier poorten die zijn verankerd in de persoonlijkheid en de ontwerp-zon-aarde-assen. In tegenstelling tot Right Angle Crosses, die collectief zijn en hun betekenis ontlenen aan externe interactie, gaan Left Angle Crosses volledig over het zelf. Ze beschrijven een vast, aangeboren doel dat niet hoeft te worden gevonden, uitgevonden of ontwikkeld. Er moet geleefd worden.

En toch zijn de mensen die ze dragen vaak jaren, soms tientallen jaren, bezig met zoeken.

De aard van een vast kruis

De vier poorten van een Linkshoekkruis worden opgesloten op het moment van incarnatie. De persoonlijkheid zon en aarde dragen er twee. Het ontwerp zon en aarde dragen de andere twee. Samen vormen ze een specifiek energiekanaal dat het lichaam moet uitdrukken, of de bewuste geest het nu begrijpt of niet.

Dit is waar de crisis begint. Veel LAC-dragers groeien op met het gevoel dat er iets niet klopt aan de levens die voor hen beschikbaar zijn. Ze kijken hoe mensen met rechtshoekige kruisen (en zelfs andere linkshoekige kruisen) doelen nastreven die coherent, leesbaar en lonend lijken. Ze proberen die paden. Ze falen. Ze proberen het opnieuw. Ze falen opnieuw. Niet omdat er iets mis met hen is, maar omdat de vaste aard van hun kruis hen in een richting trekt die niet overeenkomt met het pad dat zij bewandelen.

De crisis is zelden dramatisch. Het is meestal langzaam, stil en desoriënterend. Het gevoel in de verkeerde kamer te zijn. Een gevoel dat het leven dat geleefd wordt technisch succesvol en volkomen hol is. De persoonlijkheid blijft zoeken naar een doel dat goed voelt, zonder te beseffen dat het doel nooit verloren is gegaan. Het ligt begraven onder lagen van conditionering, open centra en een profiel dat uitstekend is in het vervullen van rollen die niets met het kruis zelf te maken hebben.

Het profiel en het masker

Het profiel bepaalt hoe het kruis in de wereld gedragen wordt. De eerste lijn is de bewuste lijn, de persona, de manier waarop iemand zichzelf aan het leven voorstelt. De tweede regel, indien aanwezig, is de onbewuste terugtrekking of natuurlijke gave, de kluizenaar of de kluizenaar-natuurlijke combinatie. De derde lijn is de overlevende van vallen en opstaan. De vierde lijn is de netwerker. De vijfde is de ketter. De zesde, het rolmodel.

Wanneer een persoonlijkheid, zon of aarde, in een ander teken staat dan de ontwerpzon of aarde, wordt het profiel zelf vaak een plaats van intern conflict. De bewuste lijn speelt een rol die de onbewuste lijn niet volledig ondersteunt. Het lichaam is gebouwd om het kruis op de ene manier uit te drukken, terwijl de geest het op een andere manier probeert te beleven.

Dit is waar de identiteitscrisis leeft voor veel LAC-vervoerders. Ze zijn niet de persoon die ze denken dat ze zijn. Zij zijn de persoon die hun kruis is, uitgedrukt in hun profiel, belichaamd in de vorm die hun ontwerp heeft gekozen. Het is niet de taak van de persoonlijkheid om dit intellectueel uit te zoeken. De taak van de persoonlijkheid is om te stoppen met weerstand te bieden aan wat het lichaam al weet.

De crisis als keerpunt

Een doelcrisis in een LAC is geen teken dat er iets kapot is. Het is een teken dat de conditionering eindelijk voldoende is uitgedund om de vaste aard duidelijk voelbaar te maken. De meeste mensen brengen de eerste Saturnus-terugkeer of de eerste grote levenspassage door met het opbouwen van verdediging tegen het kruis of het eerst uitputten van alle andere mogelijkheden. Beide zijn geldig. Beide zijn onderdeel van het proces.

Transformatie begint wanneer de zoektocht stopt. Niet omdat de persoon het heeft opgegeven, maar omdat hij/zij eindelijk beseft dat datgene waar hij naar op zoek was de hele tijd in hem/haar aanwezig was en erom vroeg geleefd te worden.

Deze herkenning komt zelden als een donderslag. Het komt meestal als een stille, bijna onwillige overgave. Een besef dat het kruis geen roeping in de zin van een beroep is, geen baan, geen titel. Het is een manier om in een lichaam te zijn. Het is de specifieke, onherhaalbare manier waarop een bepaalde mens door een kamer beweegt, luistert, spreekt en rust. Wanneer die manier van zijn leiding mag geven, lost de crisis op. Niet omdat de problemen van het leven verdwijnen, maar omdat de innerlijke discussie over de vraag of je jezelf moet zijn, eindigt.

Het kruis leven

Een Left Angle Cross leven betekent stoppen met proberen het lichaam aan te passen aan de geest en beginnen de geest het lichaam te laten volgen. Het ontwerp draagt ​​de diepere intelligentie van het kruis in zich. De persoonlijkheid is het voertuig waardoor deze in vorm tot uitdrukking komt. Het profiel is het kostuum dat het in de wereld draagt.

Wanneer een LAC-vervoerder zich hierop aansluit, is transformatie geen project. Het is een ontspanning. Energie die ooit werd besteed aan het uitvoeren, verdedigen of zoeken, komt beschikbaar voor daadwerkelijke belichaming. Het kruis voelt niet langer als een gewicht, maar begint als een houding te voelen. De identiteitscrisis eindigt niet omdat er een nieuw zelf is opgebouwd, maar omdat het valse zelf is neergezet.

De wereld heeft niet meer LAC-vervoerders nodig die hun doel ontdekken. De wereld heeft meer van hen nodig die ernaar leven.