Het Left Angle Cross of Distraction is opgebouwd rond een paradox: afleiding is in deze configuratie geen gebrek aan aandacht, maar een doelbewuste daad van leidinggeven.
Linkse hoek voor afleiding — Poort 56 (stimulatie)
Het thema van afleiding
Het Left Angle Cross of Distraction is gebouwd rond een paradox: afleiding is in deze configuratie geen gebrek aan aandacht, maar een opzettelijke daad waarbij geesten ergens anders naartoe worden geleid. Het kruis erkent dat menselijke wezens voortdurend bezig zijn – door zorgen, door plichten, door het geluid van hun eigen conditionering – en dat een van de krachtigste geschenken die een mens kan bieden het vermogen is om anderen uit hun huidige preoccupatie te halen. De persoon met dit kruis draagt het ontwerp van een deuropening. Door middel van verhaal, toon, aanwezigheid of anekdote trekken ze het bewustzijn van de luisteraar naar een ander frame, en in dat nieuwe frame wordt iets losgemaakt, tot rust gebracht of zichzelf opnieuw geordend. De afleiding is het medicijn, ook al wordt het zelden als zodanig herkend.
De linkerhoek en transpersoonlijk karma
De linkerhoek draagt transpersoonlijk karma met zich mee. In tegenstelling tot de Rechte Hoek, waar het kruis primair naar binnen is gericht, op het persoonlijke en het intieme, richt de Linkse Hoek de incarnatie naar buiten – op de ander, de stam, de collectieve geest. Het karma in kwestie is niet het eigen karma van het individu. Het is het karma dat namens anderen door het individu beweegt. De persoon is, of hij het nu begrijpt of niet, een voertuig voor een soort energetische uitwisseling waarin zijn levensthema, naar buiten uitgedrukt, het karmische veld van degenen die hij tegenkomt raakt en verschuift. In deze invalshoek is een verhaal geen zelfexpressie; het is een transpersoonlijke daad.
Poort 56 — Stimulatie in de keel
Conscious Sun in Gate 56 stelt de gave van de verteller vast als de centrale spil van de incarnatie. Poort 56 bevindt zich in het keelcentrum en heet Stimulatie, hoewel de oudere naam, The Wanderer, dichter bij zijn oorspronkelijke aard ligt. Het is de poort van degene die naar buiten gaat, bijeenkomt en terugkeert om te spreken. De inboorling reist niet altijd fysiek; vaker dwalen ze door boeken, gesprekken, herinneringen en geobserveerde levens. Ze zijn verzamelaars van fragmenten – hun eigen ervaringen, wat ze van anderen hebben gehoord, en, cruciaal, pure verzinsels, het soort verzinsel dat een preciezere waarheid blijkt te bevatten dan welk letterlijk verhaal dan ook.
Poort 56 is de poort die grondstof in stem verandert. De keel hier is niet bedoeld voor commando of argumentatie, maar voor vertellen – voor de vorm van een goed begonnen verhaal.
Hoe de bewuste zon het levensdoel vormgeeft
Omdat de zon bewust is, is het vermogen van de verhalenverteller wakker en bewust. De persoon weet, vaak al vanaf zijn jeugd, dat hij de wereld als materiaal ziet om te vertellen. Ze kunnen niet anders dan de anekdote in de gewone gebeurtenis opmerken, de moraal die in het toeval verborgen ligt. Dit bewustzijn brengt verantwoordelijkheid met zich mee: de bewuste Zon in 56 moet leren dat niet elk verhaal bedoeld is om hardop verteld te worden, en dat de verhalen die aan kinderen of aan vermoeiden worden aangeboden een andere lading hebben dan de verhalen die aan leeftijdsgenoten worden verteld. Wanneer het geschenk de kans krijgt om te rijpen, wordt de persoon zelf een bewaarder van de aandacht – een levende herinnering dat de geest, zo nu en dan bevrijd van zijn eigen zwaartekracht, lichter terugkeert.