Living Your Design: dagelijkse praktijk voor de 7-jarige reis

Living Your Design: dagelijkse praktijk voor de reis van 7 jaar

De meeste mensen die met Human Design in aanraking komen, krijgen een voorproefje van de mechanische waarheid over wie ze zijn en lopen dan weg. Het lichaamsdiagram is interessant. De strategie is logisch. Maar het daadwerkelijke leven ervan – het deel dat je leven verandert – speelt zich af in het niet-glamoureuze midden, de jaren van kleine keuzes die je keer op keer maakt als de oude patronen fluisteren dat ze het beter weten.

Dit is het zevenjarige experiment. Het is geen metafoor. Het is een echte cyclus van transformatie die dagelijkse oefening vereist, en de dagelijkse praktijk is niet ingewikkeld. Ze zijn echter totaal uit de mode in een cultuur die transformatie op verzoek wil.

Je uitstraling is het hele spel

Voordat we het over praktijken hebben, moeten we het eerst hebben over wat er feitelijk mechanisch gebeurt. Je aura is het elektromagnetische veld van je lichaam – een verlengstuk van de open en gedefinieerde centra in je horoscoop. Het is zijn taak om de aura's van de mensen en omgevingen om je heen te bemonsteren, te versterken of te onderscheiden (afhankelijk van je type).

Als u correct werkt, gedraagt ​​uw aura zich zoals hij is ontworpen. De open, omhullende aura van een generator of manifesterende generator bemonstert en reageert. De gefocuste, absorberende aura van een projector herkent de ander. De gesloten, afstotende aura van een Manifestor initieert en beïnvloedt. De maanaura van een Reflector absorbeert en reflecteert.

Als je niet correct functioneert, gedraagt ​​je aura zich tegen zijn mechanismen in, en dit is waar conditionering begint. De niet-zelf-thema’s – frustratie, bitterheid, woede, teleurstelling – zijn geen persoonlijkheidsfouten. Het zijn signalen dat je probeert te opereren vanuit een strategie die niet de jouwe is, of dat je beslissingen neemt vanuit de autoriteit van iemand anders.

Je ontwerp naleven is simpelweg dit: je aura zijn werk laten doen, wat betekent dat je je strategie en autoriteit hun werk moet laten doen, wat betekent dat je het langzame, niet-sexy werk van deconditionering moet doen.

Oefening één: Strategie in de kleine dingen

Strategie is niet alleen bedoeld voor beslissingen in het grote leven. Het gaat om het gesprek tijdens het etentje, de e-mail die je gaat versturen, de impuls om vrijwilligerswerk te doen, de manier waarop je antwoordt als iemand vraagt ​​wat je dit weekend gaat doen.

Als u een Generator of Manifestatiegenerator bent, is het uw dagelijkse praktijk om op te merken wanneer u initieert en wanneer u reageert. De sacrale reactie is een geluid, een onderbuikgevoel, een ja of nee in het lichaam. Oefen de kleine pauze voordat je ja zegt tegen dingen die niet kwamen als reactie op iets dat het leven naar jou toe had geïnitieerd.

Als u een projector bent, merkt u in de praktijk op wie u daadwerkelijk ziet en wie u probeert te overtuigen. De uitnodiging is niet de afwezigheid van een nee. Het is een reëel, erkend verzoek. Oefen met het wachten op het ongemak, vooral op momenten waarop je weet dat je het antwoord hebt en dat wilt bieden.

Als je een Manifestor bent, informeert de praktijk voordat je begint. Geen toestemming vragen. Jezelf niet dood verklaren. Gewoon een simpel, neutraal 'Ik doe dit' voordat je beweegt. Deze ene oefening zal je relaties veranderen.

Als je een Reflector bent, duurt de praktijk een maancyclus (ongeveer 28 dagen) voordat er belangrijke beslissingen worden genomen. Dagelijks lijkt dit alsof je contact opneemt met je omgeving: versterkt deze persoon, plaats of activiteit je helderheid of vertroebelt deze?

Oefening twee: autoriteit vóór actie

Autoriteit is de manier waarop uw lichaam de juiste beslissingen neemt. De dagelijkse praktijk lijkt hier op het respecteren van de timing die uw autoriteit vereist.

Sacraal gezag is een moment-voor-moment, op de buik gebaseerde praktijk. Eet wanneer het lichaam honger heeft, niet wanneer de klok dat aangeeft. Zeg ja tegen het ding dat de buik verlicht. Zeg nee tegen het ding dat het contracteert.

Emotionele autoriteit is gebaseerd op golven en vereist dat je meegaat met de ups en downs in plaats van daaruit te beslissen. Je dagelijkse praktijk is om een ​​volledige emotionele golf af te wachten voordat je op iets belangrijks reageert.

De miltautoriteit is onmiddellijk en stil. Het weten arriveert en vertrekt. Als je niet luisterde, is het weg. De dagelijkse praktijk is de langzame kunst om het op te vangen voordat de geest je eruit praat.

Ego-autoriteit is gebaseerd op de wil, in dienst van wat je werkelijk wilt. De dagelijkse controle is: maak ik deze beslissing vanuit wat ik werkelijk wil, of vanuit wat ik denk dat ik zou moeten willen?

Zelfautoriteit (G) is richtinggevend – het volgen van wat voor jou correct is op dit specifieke moment, op deze specifieke plaats, met deze specifieke mensen.

Mentale autoriteit, ook wel Sounding Out genoemd, houdt in dat je erover praat met vertrouwde stemmen, niet om hun antwoord te krijgen, maar om je eigen antwoord te horen.

Het maangezag behoort alleen toe aan Reflectors, en het is de gewoonte om een ​​volledige maand te leven en dan te evalueren.

Oefening drie: het deconditioneringshorloge

Dit is de belangrijkste oefening, en degene die het vaakst wordt overgeslagen.

Stel elke dag twee korte vensters in – één ochtend, één avond – om simpelweg te observeren. Wat heb ik vandaag gedaan dat geconditioneerd was? Wie probeerde ik te zijn? Wiens goedkeuring probeerde ik te verdienen? Welk open centrum was het meest actief en wat versterkte het?

Tijdens deze vensters probeert u niets te repareren. Je traint je bewustzijn. Het lichaam leert door getuige te zijn, niet door gecorrigeerd te worden.

In de loop van de maanden zul je het moment gaan voelen waarop de conditionering begint: de lichte verschuiving in de borstkas, het strakker worden van de kaak, de impuls om jezelf uit te leggen, de aantrekkingskracht van de versterking van een open centrum. Hoe langer je kijkt, hoe meer je kunt kiezen.

Waarom zeven jaar

Zeven jaar is grofweg de tijd die nodig is voordat de cellulaire patronen van het lichaam volledig zijn bijgewerkt. De aura, het zenuwstelsel, de manier waarop je in een kamer je gewicht vasthoudt – dit zijn geen dingen die veranderen bij een doorbraak. Ze veranderen bij herhaling.

Het eerste jaar is meestal dramatisch omdat het niet-zelf nog luid is. Het tweede en derde jaar zijn vaak het moeilijkst, omdat het nieuwe patroon nog niet automatisch is en het oude nog vertrouwd is. In de jaren vier tot en met zeven begint het minder als een experiment en meer als een leven te voelen.

Je ontwerp naleven is geen bestemming. Het is een dagelijkse oefening die herhaald wordt zolang je bereid bent eerlijk te zijn tegenover je lichaam. Het experiment gaat niet over het goed doen. Het gaat erom in relatie te blijven met wat mechanisch waar is over jou, dag voor dag.