Het menselijke ontwerp van Med Hondo: manifestatiegenerator 2/5

Het menselijke ontwerp van Med Hondo: Manifestatiegenerator 2/5

Med Hondo was een Mauritaans-Franse filmmaker wiens werk – van Soleil Ô tot Sarraounia – de taal van de Afrikaanse cinema en de diaspora-cinema een nieuwe vorm gaf. Als je via Human Design naar zijn overzicht kijkt, krijg je een doordachte blik op wat misschien stilletjes de drijvende kracht achter dat oeuvre is geweest. Wat volgt is een interpretatie gebaseerd op de ZvH-principes, en geen bewering over zijn innerlijke leven.

Energietype: Manifestatiegenerator

Als manifesterende generator zou Hondo een veelzijdige, duurzame motor hebben gehad – het soort energie dat gedijt als hij kan reageren op wat hem echt opwindt. Manifestatiegeneratoren zijn gebouwd om en te reageren, en ze bewegen vaak sneller dan de wereld verwacht. Die rusteloosheid komt duidelijk naar voren in zijn carrièretraject: acteur, theaterregisseur, scenarioschrijver, stemdubber, producer en politiek essayist via film. Hij deed niet één ding: hij deed de hele stapel, en dat tientallen jaren lang.

Zijn strategie zou zijn informeren voordat actie wordt ondernomen. In het leven van een filmmaker kan dit lijken op de manier waarop de mensen die hij in zijn projecten heeft betrokken al vroeg in een lus worden gezet, of op de manier waarop zijn films vaak aanvoelen als aankondigingen aan de cultuur in plaats van stille inzendingen eraan. Manifesting Generators hebben ook een beroemde ‘skip-step’; kwaliteit; ze springen vooruit als de darm oplicht, en moeten dan terug cirkelen. Een filmografie vol ambitieuze, soms oncommerciële, soms zijn tijd vooruitstrevende projecten voelt erg on-the-thema aan.

Autoriteit: emotioneel

Met Emotional Authority worden beslissingen niet in een flits genomen; ze ontstaan als een golf. Duidelijkheid komt en gaat, en de juiste keuze is meestal de keuze die nog steeds goed voelt nadat het emotionele weer voorbij is. Voor een regisseur die onderwerpen als ballingschap, racisme, koloniaal geweld en culturele herinnering aanpakt, zou deze autoriteit een bijzonder geschenk zijn geweest: het zou zijn werk emotionele eerlijkheid hebben gegeven in plaats van reactieve intensiteit. Het suggereert ook waarom zijn films een gelaagde zwaartekracht met zich meedragen – het soort dat niet schreeuwt, zelfs niet als het onderwerp schreeuwt.

Dit soort autoriteit zorgt vaak ook voor kunstenaars die hun tempo moeten bepalen en die niet zomaar op verzoek werk kunnen maken. Het feit dat Hondo's films in krachtige maar verspreide golven kwamen – Soleil Ô (1970), Sarraounia (1986), Lumière noire (1994) — past bij het ritme van iemand die de golf laat bezinken voordat de volgende zet plaatsvindt.

Profiel: 2/5 — De heremietketter

De 2/5 wordt ook wel de Hermit Heretic genoemd, en het is een van de meest fascinerende profielen op de Rave Mandala.

De 2 — de Kluizenaar — is de lijn van natuurlijk talent die moet worden uitgeroepen, niet zelfpromotie. De 2-lijn belt privé in, ontwikkelt vaardigheid op de achtergrond en komt pas echt in beeld als iets of iemand hem oproept. Voor een filmmaker komt dit vaak tot uiting in iemand die een oeuvre ontwikkelt voordat de wereld aanslaat, en wiens stem onmiskenbaar is als het eenmaal landt. Hondo, die jarenlang in relatieve onbekendheid heeft gewerkt voordat hij op alle continenten werd erkend en vervolgens grotendeels buiten de Europese mainstream bleef, past nauw bij deze kluizenaarsenergie.

De 5 — de Ketter — projecteert oplossingen. Het is de lijn die identificeert wat er kapot is en een oplossing uitzendt, waardoor mensen vaak worden aangetrokken door de belofte van een oplossing. Dit is het klassieke profiel van de radicale publieke stem, de kunstenaar-als-criticus. Hondo’s films documenteerden niet alleen de postkoloniale Afrikaanse ervaring – ze voerden er ook discussies over. Soleil Ô's weigering om te vleien, Sarraounia's terugwinning van de prekoloniale geschiedenis, zijn stem over representatie in de Franse cinema – ze hebben allemaal de ketterse signatuur van iemand die een systeem zijn eigen schaduw laat zien.

Samen creëren de 2 en 5 een figuur die alleen werkt in dienst van iets dat groter is dan zijzelf, en de cultuur vooruit roept door bereid te zijn ongelijk te hebben over wat er daarna komt.

Incarnatiekruis

Er werd geen specifiek Incarnatiekruis verstrekt, dus het is de moeite waard om de analyse hier luchtig te houden. Een 2/5 manifesterende generator met emotionele autoriteit leeft vaak een levensthema uit dat persoonlijke roeping combineert met publieke projectie – wat voor Hondo bijna leest als een beschrijving van zijn carrière.