Als we Michelangelo Antonioni bekijken door de lens van Human Design, staan verschillende stukken op een rij die bijna op maat gemaakt lijkt voor een man wiens films s zijn.
Het menselijke ontwerp van Michelangelo Antonioni: projector 6/3
Als we Michelangelo Antonioni bekijken door de lens van Human Design, komen verschillende stukken op een rij te staan die bijna op maat gemaakt lijken voor een man wiens films studies zijn over stilte, afstand en de ruimtes tussen mensen.
De projector: een regisseur van nature
Antonioni was een projector – een type dat ongeveer een vijfde van de bevolking uitmaakt, ontworpen om de energie van anderen te zien, te begeleiden en te sturen in plaats van alleen het werk te initiëren en door te werken. Bij Human Design is de aura van de projector gefocust en absorberend. Waar Generators duurzame, werkende energie naar buiten uitstralen, trekt de Projector de aandacht van de wereld naar binnen, leest deze en reflecteert iets terug. De letterlijke rol van een filmregisseur – acteurs begeleiden, materiaal vormgeven en de energie van een grote ploeg bijeenbrengen zonder al het werk zelf te doen – weerspiegelt de archetypische projectorfunctie. Antonioni regisseerde relatief weinig films gedurende een lange carrière, een tempo dat vaak ten onrechte als onproductief wordt geïnterpreteerd. Voor een projector is dit echter het natuurlijke ritme: wachten, duidelijk zien en dan bieden.
Strategie en miltautoriteit
De projectorstrategie is wachten op de uitnodiging, zodat je wordt herkend, gebeld en gevraagd wordt om leiding te geven. Gedurende zijn hele carrière werkte Antonioni op uitnodiging van producenten, studio's en medewerkers, en de films die uit die uitnodigingen voortkwamen droegen de onmiskenbare stempel van een unieke visie. Het feit dat verschillende van zijn belangrijkste werken – met name L'Avventura (1960) – aanvankelijk werden uitgejouwd of afgewezen voordat ze werden omarmd, suggereert een innerlijk kompas dat op dat moment geen externe validatie nodig had.
Dat kompas komt overeen met zijn Miltautoriteit. De milt is het oudste bewustzijnscentrum: een zacht gefluister, een subtiele smaak, een daling van de gevoelde wijsheid van het lichaam. Miltautoriteit is onmiddellijk en instinctief in plaats van analytisch. De kenmerkende visuele stijl van Antonioni – lange statische opnames, zorgvuldige kadrering van lege ruimtes, gezichten die in gedachten verzonken zijn – heeft de textuur van iemand die een gevoelde betekenis volgt in plaats van een plan. Het lichaam weet het.