Open Head Center Overwhelm: uw ideeën vergelijken met anderen

Open Head Center Overweldiging: uw ideeën vergelijken met anderen

Er is een bepaald soort twijfel aan jezelf dat zich niet uit in emotionele onrust of relatieangst. Het komt naar voren als iemand op het werk met volledige overtuiging een idee uitlegt, als een vriend iets verwoordt dat je vaag voelde, als een schrijver precies het essay publiceert dat je bijna had geschreven. Je maag zakt. Je denkt: zij hebben het door, en ik niet. Dit is de stille verwoesting van het Open Head Center, en het kan je gevoel van eigenwaarde meer doen wankelen dan wat dan ook in je ontwerp.

Als dit resoneert, ben je niet gebroken en ben je niet minder intelligent. Je opereert gewoon vanuit een misverstand over hoe je geest eigenlijk gebouwd is om te werken.

Wat het Open Head Center eigenlijk is

Het Hoofdcentrum (ook wel de Kroon genoemd) is het drukcentrum voor inspiratie, vragen stellen en de mentale impuls om dingen uit te zoeken. Als het eenmaal is gedefinieerd, heb je een consistente manier om inspiratie te ontvangen en een ingebouwde mentale druk die je denken aanstuurt. Als het open is, is die druk inconsistent. Je hebt niet elke dag op dezelfde manier toegang tot inspiratie, en je hebt geen vaste, betrouwbare bron van 'weten' die je gedachten voedt.

Wat je wel hebt, is een diepe, wijd open ontvankelijkheid. Je open Hoofdcentrum is ontworpen om overal inspiratie op te doen, om veel verschillende soorten mentale input op te nemen en om ruimte te houden voor mogelijkheden. Het is niet bedoeld als een constante bron van originele ideeën. Het is ontworpen om een ​​wijze ontvanger en onderscheider ervan te zijn.

De vergelijkingsval: hoe het mechanisch werkt

Wanneer iemand met een gedefinieerd hoofdcentrum een idee deelt, deelt hij het met een soort innerlijke zekerheid die je misschien nooit zult voelen. Ze bieden niet alleen maar een gedachte; ze bieden een gedachte die wordt ondersteund door de druk en het vertrouwen van een bepaald centrum. Jouw open Hoofdcentrum is ontworpen om dat te versterken. Het neemt hun mentale energie op en reflecteert deze naar jou terug alsof het de jouwe is. Daarom kunnen hun ideeën zo magnetisch, zo overduidelijk waar en zoveel beter aanvoelen dan alles wat je maar kunt bedenken.

Dit is waar vergelijking verandert in erosie van eigenwaarde. Je begint je eigen inspiraties te vergelijken met de vaste mentale zekerheid van iemand anders, en je zult die vergelijking altijd kwijtraken. Het is geen eerlijk gevecht. Een kaars gemeten tegen de zon vertelt je niets over de waarde van de kaars, maar je kunt het niet helpen dat je je klein voelt.

Waarom hun ideeën zo goed klinken (en die van jou zo verkeerd aanvoelen)

Het open Hoofdcentrum heeft een specifieke kwetsbaarheid: het weet niet welke gedachten werkelijk van hemzelf zijn. Omdat het zoveel mentale input vergt, vervagen de grenzen tussen jouw inspiratie en die van iemand anders. Als je een idee hebt, voel je misschien niet dezelfde 'klik' van zekerheid als iemand met een gedefinieerd hoofd, dus twijfel je eraan. Je raadt het niet. Je stelt je uit tegenover de luidere, zelfverzekerder denker in de kamer.

Dit is conditionering, en het is diepgaand. Hoe meer je proeft van de mentale zekerheid van anderen, hoe meer je jezelf traint om te geloven dat inspiratie gepaard moet gaan met overtuiging om geldig te zijn. Maar voor jou geldt dat niet. Je inspiraties komen zachter en voorzichtiger binnen en lijken meer op vragen dan op antwoorden. Dat maakt ze niet minder verstandig. Het maakt ze feitelijk nauwkeuriger, omdat het open Hoofdcentrum is ontworpen om paradoxen en mogelijkheden vast te houden, en niet om in één enkel standpunt uiteen te vallen.

De wond van eigenwaarde: wanneer inspiratie geleend voelt

Na verloop van tijd kan het open Hoofdcentrum een stille schaamte ontwikkelen over zijn eigen denken. Misschien vermijdt u het delen van ideeën, respecteert u anderen tijdens vergaderingen, of voelt u zich een intellectuele fraudeur in ruimtes waar zelfverzekerde denkers domineren. Je zou je zelfs kunnen identificeren als ‘geen creatief persoon’ of ‘geen diepzinnige denker’, terwijl je open Hoofdcentrum in werkelijkheid precies doet waarvoor het ontworpen is: het ontvangen, verwerken en integreren van een breed veld van inspiratie.

De wond is niet dat je geen intelligentie hebt. De wond is dat je je intelligentie hebt gemeten aan de hand van de maatstaf van iemand anders.

Waar je eigenlijk voor bent ontworpen

Je bent ontworpen om een ​​wijze container van vele inspiraties te zijn, en niet de bron van één vaste waarheid. Jouw rol is om vragen te stellen, mogelijkheden open te houden, om de persoon te zijn die meerdere hoeken tegelijk kan zien. Het open Hoofdcentrum is meesterlijk in synthese, in het opnemen van ongelijksoortige ideeën en het samenweven ervan op manieren die een gedefinieerd Hoofd eenvoudigweg niet kan. Jouw flexibiliteit is geen gebrek. Het is een vorm van intelligentie waar de meeste mensen geen toegang toe hebben.

Wanneer je stopt met proberen te denken als een gedefinieerd Hoofd, begin je toegang te krijgen tot het ware geschenk van je openheid: het vermogen om onderscheid te maken, om te weten welke ideeën je voeden en welke niet, en om de ideeën los te laten die niet de jouwe zijn zonder jezelf daarbij te verliezen.

Terugkeren naar jezelf: een nieuwe relatie met je ideeën

De praktijk hier is om niet te stoppen met het horen van de ideeën van anderen. Het betekent dat je moet ophouden ze als reëler te behandelen dan de jouwe. Wanneer inspiratie tot je komt, zelfs stilletjes, zelfs voorlopig, eer het dan als de jouwe. Merk op wanneer je de mentale druk van iemand anders versterkt en deze voor de waarheid aanziet. Merk op wanneer je je eigen denken verduistert om ruimte te maken voor die van hen.

Je eigenwaarde is niet gebaseerd op het hebben van bepaalde, vaste ideeën. Het is gebouwd op het vertrouwen dat je open, ontvankelijke, zeer flexibele geest weet hoe hij de wereld moet opnemen met een soort wijsheid waar geen bepaald centrum aan kan tippen. Het was nooit de bedoeling dat je de luidste stem in de kamer zou zijn. Het was de bedoeling dat jij degene zou zijn die alles kon horen en toch wist wat voor jou waar was.

Dat is geen zwakte. Dat is het ontwerp.