PHS-visie/perspectief: willen – hoe deze geest de wereld waarneemt
De architectuur van het willen
In het Human Design PHS-systeem – de triade van Perspectief, Hoger Gevoel en Gevoel – definieert het Willen-perspectief een geest die de werkelijkheid bemonstert door middel van verlangen. Dit is geen persoonlijkheidsfout of moreel falen; het is het ontwerp. De persoon met de Willen-visie komt de wereld binnen, gericht op wat hij of zij wil. De wereld presenteert zichzelf in de eerste plaats als een reeks aantrekkingen, verlangens en begeerten, en door deze na te streven is het de bedoeling dat de geest gevoed en geïnformeerd wordt.
Het overeenkomstige hogere zintuig is smaak, en het fysieke zintuig is de mond en de tong. Samen onthult deze drie-eenheid een wezen dat ontworpen is om het leven in zich op te nemen via het onderscheidende vermogen van verlangen, verfijnd tot de wijsheid van smaak.
Het perspectief in actie
De Willende geest neemt waar door te willen. Voordat wordt geanalyseerd of iets mogelijk, noodzakelijk of verstandig is, wordt de geest aangetrokken tot wat hij wil. Dit is het samplingmechanisme: door te bewegen in de richting van wat gewenst is, proeft de persoon van het leven. Elk verlangen is een uitnodiging om te ervaren, en elke ervaring leert het gehemelte.
Dit perspectief gaat niet over eindeloos verlangen. Het gaat om een gerichte eetlust. De geest die wil, wordt voortdurend naar het volgende getrokken dat voeding, plezier of vervulling belooft. Op deze manier is willen de motor van betrokkenheid bij de wereld.
Smaak als het hogere zintuig
Wanneer het Willen-perspectief correct wordt geleefd, komt het Hogere Smaakgevoel naar voren. Dit beperkt zich niet tot het culinaire. Het is een verfijnd vermogen om te weten wat werkelijk bevredigend, mooi en levengevend is. De persoon met dit ontwerp ontwikkelt een diepe esthetische intelligentie: een intuïtief gevoel voor wat goede smaak heeft, wat voedt en wat alleen maar een beroep doet op de oppervlakkige eetlust.
Smaak wordt hier een vorm van weten. Door herhaalde cycli van willen, proeven en onderscheidingsvermogen scherpt de persoon het vermogen aan om kwaliteit, harmonie en authentiek plezier te herkennen. De schaduw van de smaak is de willekeurige consumptie; het geschenk is kennerschap van het leven zelf.
De mond als anker
De fysieke mond – het smaakorgaan – is het lichamelijke anker van dit ontwerp. Spreken, kussen, eten en adem dienen allemaal als herinneringen aan de diepere functie. De mond is de toegangspoort waar het uiterlijke het innerlijke wordt, waar het uiterlijke wordt opgenomen, geproefd en geaccepteerd of afgewezen.
Voor de persoon met dit perspectief kan aandacht besteden aan de mond en zijn ervaringen een krachtige aardingsoefening zijn. Het lichaam geeft voortdurend feedback over wat in goede smaak is en wat niet.
Het verlangensperspectief beleven
In de praktijk wordt dit ontwerp vervuld door het verlangen te eren zonder eraan verslaafd te raken. Het volwassen Willen-perspectief is geen impulsief grijpen, maar een heldere, zelfverzekerde relatie met wat men wil. Hier zijn verschillende sleutels om goed te leven:
- Vertrouw op het eerste ja. Als iets je echt aantrekt, is die aantrekkingskracht informatie. Het is de geest die de wereld bemonstert.
- Proef en onderscheid dan. Niet elk verlangen leidt tot blijvende bevrediging. Het Hogere Zintuig ontwikkelt zich door volledig te proeven en te leren wat werkelijk voedzaam is.
- Eer de honger naar schoonheid. Dit ontwerp is van nature aangetrokken tot de esthetiek: tot smaken, texturen, omgevingen en relaties die aangenaam en verfijnd zijn.
- Weersta de schaamte van het willen. Velen met dit perspectief hebben geleerd verlangens te onderdrukken. Door onderdrukking wordt het bemonsteringsmechanisme uitgehongerd. Willen is de deuropening, niet het obstakel.
- Laat smaak de leidraad vormen bij beslissingen. Vraag bij twijfel: smaakt dit mij goed? Niet alleen in de mond, maar in het lichaam, de geest, de geest?
Het geschenk van een verfijnde smaak
Wanneer het Willen-perspectief volwassener wordt, wordt de persoon een kenner van het leven – iemand wiens aanwezigheid de omgeving verfijnt. Hun onderscheidingsvermogen verheft alles wat ze aanraken. Wat begon als een eenvoudige eetlust, wordt een verfijnd instrument om te weten.
De wereld is een feest, en dit ontwerp is er om er volledig, verstandig en met dankbaarheid van te proeven.