Projectorjournaling vraagt ​​om wachten op uitnodiging en herkenning

Projectorjournaling vraagt om wachten op uitnodiging en herkenning

Een projector zijn in een wereld die gericht is op sacrale initiatoren is een bijzonder soort pijn. Je ziet wat er moet gebeuren. Jij begrijpt mensen, systemen en richtingen beter dan bijna iedereen in de kamer. En toch vraagt ​​je ontwerp je om te wachten. Om naar te kijken. Om de uitnodiging naar je toe te laten komen.

Dit is geen passiviteit. Het is precisie. Maar het kan aanvoelen als een vacuüm wanneer uw open centra de urgentie, honger en zekerheid van iedereen om u heen versterken. Dat is waar het bijhouden van een dagboek meer wordt dan een gewoonte voor zelfzorg. Het wordt een manier om in je eigen autoriteit te blijven terwijl de wereld aan je trekt.

Het niet-zelfthema voor een projector is bitterheid. Het komt naar voren als je je wijsheid onuitgenodigd geeft, als je initieert vanuit de wetenschap dat er niet om je gevraagd is, als er nooit erkenning komt. Het tegengif is niet forceren. Het tegengif is duidelijkheid. De volgende aanwijzingen zijn bedoeld om die duidelijkheid te creëren via uw strategie, uw autoriteit en uw open centra.

Vraagt om strategie: wachten op de juiste uitnodiging

Strategie gaat niet over eeuwig wachten. Het gaat om correct wachten. Het geschenk van de projector is begeleiding, en begeleiding komt alleen binnen als deze wordt verwelkomd.

• Waar in mijn leven op dit moment forceer ik een opening die niet is aangeboden?

• Welke uitnodiging weiger ik momenteel omdat deze er niet uitziet zoals ik had verwacht?

• Wie in mijn omgeving herkent al wat ik zie? Heb ik ze uit trots vermeden?

• Hoe zou het voelen om volledig gezien te worden door één juiste persoon, in plaats van half gezien door velen?

Wanneer u deze schrijft, voert u geen antwoord uit. Laat de eerlijkheid door de pijn komen. De bitterheid wordt zachter zodra je het een naam geeft.

Vraagt om emotionele autoriteit

Als je autoriteit emotioneel is, heb je op dit moment geen duidelijkheid. Je hebt helderheid in de golf. De aanwijzingen hier zijn bedoeld om u te vertragen.

• Waar bevind ik mij nu in deze emotionele golf, en wat is het dieptepunt dat mij probeert te leren?

• Wat voelde ik gisteren bij deze kans, en wat voel ik er nu over?

• Als ik nog een volledige maancyclus wacht voordat ik een besluit neem, wat zou er dan kunnen veranderen?

• Zeg ik ja omdat het hoogtepunt goed voelt, of omdat de waarheid stand heeft gehouden tijdens de dip?

Vraagt om miltautoriteit

Splenic-projectoren ontvangen een stil, onmiddellijk gefluister. Het kondigt zichzelf niet aan. Het is meer een gevoel van veiligheid of de afwezigheid ervan.

• Voelt deze persoon of gelegenheid zich veilig in mijn lichaam, of negeer ik dat signaal?

• Wat was het eerste dat mij opviel toen ik hiervan hoorde? Is mijn milt gekrompen of tot rust gekomen?

• Waar doe ik alsof iets in orde is, terwijl mijn instinct duidelijk anders zegt?

• Wanneer heb ik voor het laatst op dit weten vertrouwd, en hoe is dat afgelopen?

Vraagt om ego en zelfgeprojecteerde autoriteit

Ego-autoriteit vraagt: wat wil ik werkelijk, en zal dit mij voldoening geven? Self-Projected vraagt: wie ben ik hierin, en klinkt het antwoord waar als ik het hardop zeg?

• Wat wil ik van deze situatie, naast wat ik denk dat ik zou moeten willen?

• Als ik deze beslissing hardop zeg, wordt mijn stem dan strakker of opener?

• Probeer ik te zijn wie ze nodig hebben, of eer ik wie ik werkelijk ben?

Vraagt om geen gedefinieerde autoriteit (mentale autoriteit)

Als je geen innerlijke autoriteit hebt, komt je helderheid door de maancyclus en door de vraag van vertrouwde mensen.

• Wat geloofde ik over deze laatste nieuwe maan, en wat geloof ik nu?

• Wie in mijn leven stelt mij goede vragen, en heb ik hun reflectie vermeden?

• Waar probeer ik een beslissing te nemen waarvoor ik nog niet ontworpen ben?

Vraagt om uw open centra

Je open centra zijn portalen van wijsheid, maar het zijn ook plaatsen waar je absorbeert en versterkt wat niet van jou is. Houd ze zorgvuldig bij.

• Open G Center: Waar zoek ik naar identiteit en richting omdat de mensen om mij heen zo zeker lijken van die van hen?

• Open hart: Waar beloof ik te veel of jaag ik waarde na, omdat ik het gevoel heb dat ik mijn waarde moet bewijzen?

• Open Sacraal: Waar neem ik de werkethiek en de drukte van anderen over alsof het de mijne is?

• Open Throat: Waar forceer ik een stem of een manifestatie waar nog geen energie achter zit?

• Open Ajna: Waar eis ik zekerheid in een systeem dat is ontworpen om mij door twijfel te onderwijzen?

• Open Milt: Waar is de angst die ik draag eigenlijk de mijne, en waar is deze geleend?

• Open Root: Waar laat ik me door de urgentie van anderen overhaasten tot een stap die ik niet hoef te maken?

Vraagt om herkenning

Herkenning is geen luxe voor een Projector. Het is de lucht die jouw ontwerp inademt.

• Wie ziet mij momenteel, en laat ik ze toe?

• Welke delen van mij verberg ik omdat ik bang ben om te veel of niet genoeg te zijn?

• Hoe zou mijn leven veranderen als ik zou stoppen met het bewateren van de relaties die nooit naar mij kijken, en me volledig zou richten op de relaties die dat wel doen?

• Wat zou ik creëren, begeleiden of begeleiden als erkenning gegarandeerd was?

Schrijf hier langzaam. Erkenning is een frequentie, en je stemt je erop af door jezelf degene te laten zijn die uiteindelijk door jou op de pagina wordt gezien.