Zelfgeprojecteerde besluitvorming door autoriteit door uw waarheid te spreken
Als je een gedefinieerd G-centrum hebt, maar geen emotionele golf, geen sacrale reactie, geen miltkennis en geen ego-materiële aantrekkingskracht, ben je ontworpen om beslissingen te nemen door te spreken. Dit is zelfgeprojecteerde autoriteit en behoort vrijwel uitsluitend toe aan projectoren. Het raamwerk is eenvoudig te beschrijven en voor velen zeer moeilijk te vertrouwen. Je beslist door het uit te praten, en de waarheid komt in je eigen stem.
Wat zelfgeprojecteerde autoriteit eigenlijk is
Zelfgeprojecteerde autoriteit ontstaat wanneer het G-centrum is gedefinieerd en er geen innerlijke autoriteit verbonden is met het lichaam. Het G Center is het centrum van identiteit, richting en eigenliefde. Het weet wie je bent. Het weet echter op geen enkel moment wat je wilt zonder een beetje hulp. Die hulp komt door middel van projectie, de handeling waarbij je je innerlijke landschap door middel van taal naar buiten stuurt.
Waar een emotionele autoriteit wacht op de golf, een sacrale autoriteit wacht op een onderbuikgeluid, en een miltautoriteit wacht op een flits van bewustzijn, wacht jij op je eigen stem. De beslissing zit in wat je zegt en hoe je het zegt. Het juiste antwoord klinkt als jou. Het verkeerde antwoord niet.
Waarom spreken ertoe doet
Uw ontwerp biedt u geen ingebouwde interne meter. De mentale wereld kan eindeloze lussen doorlopen zonder oplossing, en stilte heeft de neiging deze te versterken. Op het moment dat je een gedachte onder woorden brengt, verandert er iets. Je begint jezelf van buitenaf te horen. Er verschijnt nuance. De waarheid die verstrikt was in abstractie heeft plotseling een vorm.
Het gaat hier niet om het verkrijgen van advies, hoewel goede luisteraars helpen. Het gaat niet om brainstormen in de conventionele zin. Het gaat over het gebruik van spraak als spiegel. Het spreken zelf is de verwerking. Veel mensen met deze autoriteit ontdekken de waarheid voor het eerst midden in een zin, verrast door wat er zojuist uit hun eigen mond kwam.
Een stapsgewijs beslissingskader
1. Let op het beslissingspunt.
Probeer het niet in je hoofd op te lossen. Erken dat een vraag leeft en bereid je voor om er lucht aan te geven.
2. Kies een veilig publiek.
Dit kan een vertrouwde vriend zijn, een coach, een therapeut, een dagboek waarin u spreekt of een spraakmemo-app. De sleutel is een laag beoordelingsvermogen en een hoge ruimtelijkheid. De persoon, of het instrument, moet je laten praten zonder te sturen.
3. Spreek de vraag hardop uit.
Open het gesprek met wat u besluit. Blijf dan doorgaan. Praat over de opties, de angsten, de weerstand, de aantrekkingskracht, het verhaal. Niet bewerken. Streef niet naar conclusies in de eerste tien minuten.
4. Luister terwijl je spreekt.
Let op het moment dat je stem verandert. Merk op wanneer je vloeiender, zekerder en levendiger wordt. Merk op wanneer je zachter wordt, wanneer je versnelt, wanneer je lacht, wanneer je aarzelt. Het G Center herkent zichzelf door deze verschuivingen.
5. Let op de klik.
Op een gegeven moment komt er, vaak onverwacht, een zin terecht die onmiskenbaar de jouwe is. Je zult een stille herkenning voelen, een soort thuiskomen in je eigen woorden. Dat is het signaal.
6. Respecteer de beslissing en sta verandering toe.
Zelfgeprojecteerde autoriteit belooft geen permanente beslissingen. Het belooft beslissingen die op dit moment waar zijn. Naarmate u door het leven meer informatie verzamelt, kunt u opnieuw spreken en tot een andere conclusie komen. Dit is correct, niet wispelturig.
Veelvoorkomende valkuilen
De meest voorkomende fout is proberen de beslissing in het hoofd te nemen. Je bent niet gemaakt om in een stille kamer een duidelijk antwoord te downloaden. Een andere valkuil is het kiezen van de verkeerde doelgroep. Praten met mensen die u onderbreken, adviseren, projecteren of in de richting van een bepaalde uitkomst duwen, zal het signaal vervormen. De spiegel moet schoon zijn.
Sommige mensen met deze autoriteit vermijden het spreken omdat ze bang zijn voor hun eigen veranderende gedachten. Ze denken dat besluiteloosheid een fout is. Dat is het niet. Meerdere gesprekken, zelfs met dezelfde persoon, zorgen voor duidelijkheid. Elke passage door de vraag voegt een nieuwe laag van zelfherkenning toe.
Een subtielere valkuil is het overnemen van de stem van iemand anders. Omdat je bent ontworpen om te projecteren, ben je ook vatbaar voor het weerspiegelen van de taal en verlangens van degenen die je bewondert. Let op frasering die geleend klinkt. Jouw waarheid heeft een bepaalde structuur en klinkt zelden als een echo.
Deze autoriteit op lange termijn naleven
Na verloop van tijd kunt u het proces verkorten. Door te oefenen wordt het spreken lichter, wordt het publiek intuïtiever en wordt de herkenning sneller. Je begint erop te vertrouwen dat het antwoord zal komen, omdat dat altijd zo is.
Je begint ook in te zien dat deze autoriteit geen zwakte is. Het maakt deel uit van het Projectorgeschenk. Jij bent ontworpen om te zien, te begeleiden, perspectief te bieden. Beslissingen nemen door jouw waarheid te spreken is dezelfde spier, naar binnen gekeerd. De wereld hoort je als je helder bent. Je hoort jezelf op dezelfde manier.
Als je zelfgeprojecteerde autoriteit hebt, is je beoefening geen stilte, geen wachten, geen stille meditatie. Het zijn woorden. Spreek de vraag uit, luister naar wat er terugkomt en vertrouw op de stem die onmiskenbaar de jouwe is.