Bij Human Design wordt u niet alleen bepaald door uw type, strategie en autoriteit. Er zit nog een laag in je ontwerp geweven die bepaalt hoe je beleving ervaart
Smaak als cognitietype in Human Design
Bij Human Design wordt u niet alleen bepaald door uw type, strategie en autoriteit. Er zit nog een laag in je ontwerp geweven die vormgeeft aan hoe je de werkelijkheid ervaart op het meest fundamentele niveau: je cognitietype. Dit is de manier waarop je bent ontworpen om de wereld in je op te nemen, het filter waardoor informatie je bereikt. Het gaat niet om wat je doet, maar om hoe je waarneemt.
Voor sommigen komt perceptie als een geluid, een woord, een trilling. Voor anderen is het een visueel, een aanraking, een geur of een smaak. De zes cognitietypen in Human Design laten zien dat het menselijk bewustzijn niet uniek is. Het is divers, zintuiglijk en zeer specifiek. Onder hen is de smaakcognitie een van de meest stille krachtige en minst begrepen.
De zes cognitietypen
Human Design beschrijft zes verschillende manieren waarop de aura informatie uit de omgeving opneemt en verwerkt:
- Uiterlijke visie (ego): ziet en wordt gezien door de wereld, gedefinieerd door de visuele realiteit
- Innerlijke Visie (Bewustzijn): verwerkt de werkelijkheid door middel van interne afbeeldingen en visualisaties
- Geluid (Oor): ontvangt de wereld via trillingen, toon en het gesproken woord
- Aanraking (huid): ervaart de realiteit door contact, textuur en tactiele sensatie
- Smaak (Smaak): onderscheidt zich door het chemische gehemelte, door smaak en verfijning
- Geur (neus): ontvangt de wereld via geur en chemoreceptie
Elk cognitietype heeft zijn eigen wijsheid en zijn eigen blinde vlekken. De meeste mensen hebben nooit geleerd welke van hen is. Ze gaan er simpelweg van uit dat hun manier van waarnemen de manier is waarop iedereen waarneemt. Dit is waar het misverstand begint.
Smaak: het verfijnde gehemelte
Het smaakcognitietype wordt bediend door het gehemelte. Dit is niet alleen maar liefde voor eten, ook al kan dat aanwezig zijn. Het Smaaktype ervaart de werkelijkheid via het chemische smaakgevoel, wat betekent dat ze de wereld onderscheiden op basis van de manier waarop deze op hun innerlijke gehemelte terechtkomt. Hun bewustzijn is gericht op smaak, verfijning, kwaliteit en onderscheidingsvermogen.
Smaaktypes zijn ontworpen om connaisseurs te zijn. Hun perceptie is zeer selectief. Ze weten snel, soms meteen, of iets goed voor hen is of niet. Een smaaktype kan een kamer binnenlopen en een onmiddellijke chemische reactie hebben op de atmosfeer, de mensen, de energie. Ze denken er niet over na. Ze zijn het aan het proeven.
Dit maakt ze opmerkelijk efficiënt in het weten wat past en wat niet. Ze hoeven niet te veel te analyseren. Hun smaak vertelt het hen.
Tegelijkertijd kan deze verfijnde discriminatie een valstrik worden. Een Smaaktype dat zich niet bewust is van zijn ontwerp oordeelt misschien te snel, negeert ervaringen voordat ze de kans hebben gehad zich te ontvouwen, of gebruikt zijn verfijnde smaak om zich afzijdig te houden van de rommeligheid van het leven. Juist datgene wat hen duidelijkheid geeft, kan hen ook isoleren.
Leven als smaaktype
Wanneer een Smaaktype leeft in overeenstemming met zijn ontwerp, begint zijn leven smaak te krijgen. Ze voelen zich aangetrokken tot de dingen die werkelijk voedzaam zijn, tot relaties en ervaringen die goed gemaakt en waar zijn. Ze zijn niet tevreden met middelmatigheid, niet omdat ze snobs zijn, maar omdat hun kennis er letterlijk niet door bevredigd kan worden. Het gehemelte liegt niet.
Dit is ook de reden waarom een Smaaktype voorzichtig moet zijn met zijn chemie. Ze worden diep beïnvloed door wat ze binnenkrijgen, niet alleen door voedsel, maar ook door de mensen met wie ze tijd doorbrengen, de omgeving waarin ze zitten, de dingen die ze consumeren via de media en gesprekken. Alles is een vorm van voeding, en alles wordt geproefd.
In relaties is het Smaaktype vaak degene die het als eerste weet. Ze kunnen voelen of een verbinding voedend of uitputtend zal zijn, lang voordat de geest de achterstand inhaalt. Hun uitdaging is om op die smaak te vertrouwen in plaats van deze te negeren met logica, sociale verwachtingen of de wens om beleefd te zijn.
Op het gebied van werk en creativiteit gedijen smaaktypes wanneer ze de kans krijgen om kwaliteit te verfijnen, te cureren en naar voren te brengen. Het zijn niet per se de luidste stemmen in de kamer, maar vaak zijn het wel degenen met het scherpste oog voor wat werkelijk werkt.
Smaak in de Bodygraph
In de Bodygraph wordt de smaakcognitie geassocieerd met de rechterkant van het hoofd, boven het midden van de keel, en verbonden met het miltkanaal. Het is een instinctieve, snelle vorm van bewustzijn, verbonden met overleven en welzijn. Wanneer deze cognitie consistent is met iemands autoriteit en type, wordt het een betrouwbare gids.
Wanneer het wordt tegengesproken door de geest of door open centra, kan het Smaaktype twijfelen aan hun heldere, onmiddellijke weten. Ze kunnen zich gaan onderwerpen aan de mening van anderen of aan culturele smaaknormen, waardoor ze het contact met hun eigen smaak verliezen. Dit is wanneer het leven saai en onbevredigend begint te worden, of alsof ze zichzelf dwingen dingen te slikken die niet in hun systeem thuishoren.
Een terugkeer naar het gehemelte
De uitnodiging voor elk cognitietype, en vooral voor het smaaktype, is om op het ontwerp te vertrouwen. Je bent niet gemaakt om de wereld te ervaren zoals iemand anders dat doet. Jouw smaak is geen gril. Het is een manier om te weten.
Hoe meer een Smaaktype zijn of haar smaak eert, des te meer wordt zijn leven een plek waar hij goed gevoed, geliefd en geschikt is. De wereld gaat voor hen open, niet door accumulatie, maar door verfijning. Ze zijn hier om te laten zien dat onderscheidingsvermogen geen zwakte is. Het is een vorm van intelligentie die het lichaam al kent.
Leven als Smaaktype betekent leven met smaak, met waarheid, en met de stille moed om nee te zeggen tegen wat niet voedt, en ja tegen wat werkelijk bevredigt.