HD-tip: Deconditionering is essentieel

HD-tip: deconditionering is essentieel

Deconditionering is de stille, niet-glamoureuze motor van Human Design-werk. Strategie en Autoriteit geven je de kaart, maar deconditionering maakt het pad vrij, zodat je het daadwerkelijk kunt bewandelen. Zonder dit blijf je het juiste gereedschap gebruiken om het verkeerde voertuig te besturen.

Wat conditionering eigenlijk is

Conditionering is alles wat de wereld je sinds de conceptie heeft gegeven – je ouders' angsten, de definities van succes in jouw cultuur, de lof en straf die je leerden welke delen van jezelf acceptabel waren. In de intelligentie van het lichaam komt deze informatie binnen via de open centra. Waar uw kaart ook een open midden heeft, is dat gebied een poreus membraan: het absorbeert en versterkt de gedefinieerde energie van de mensen om u heen.

Dit is geen fout. Openheid is de manier waarop je de frequenties van andere wezens bemonstert en hoe je wijsheid ontwikkelt over de menselijke ervaring. De prijs is dat een open Centrum, wanneer het niet wordt onderzocht, een niet-Zelfstrategie aanneemt – het probeert iets over het thema van dat Centrum vast te stellen, te beslissen, te controleren of te bewijzen. Een open hoofd ervaart de druk om dingen uit te zoeken. Een open Ajna bouwt een heel geloofssysteem op uit geleende meningen. Een open G-centrum probeert erbij te horen door zichzelf vorm te geven in welke richting de liefde ook lijkt te stromen.

De rol van de geest om je vast te houden

Het niet-Zelf leeft in de geest. Het is het doorlopende commentaar dat zegt: ‘Je moet consistenter zijn’. (open Sacraal in een gedefinieerde omgeving), "Je moet zekerder zijn" (open Solar Plexus), "Je moet een duidelijke identiteit hebben" (open G-centrum). Elk open centrum wordt een plek waar de geest een persona vervaardigt om te compenseren voor wat hij als ontbrekend beschouwt.

Deconditionering is de langzame, bewuste desinvestering van deze gefabriceerde persona's. Je stript niet 'jij'; — je trekt een kostuum uit dat is vastgenaaid volgens de definities die anderen van jou hebben.

De zevenjarige cyclusarchitectuur

De I Tjing-hexagramstructuur die ten grondslag ligt aan elke kaart ontvouwt zich in een deconditioneringsreeks van zeven jaar, waarbij de centra in een vaste volgorde worden doorlopen: Hoofd, Ajna, Keel, G-centrum / Identiteit, Hart/Wil, Zonnevlecht, Sacraal, Wortel, Milt en terug naar het Hoofd. De centra die zich dichter bij de bovenkant van het lichaam bevinden, hebben de neiging als eerste naar boven te komen, omdat mentale en identiteitsconditionering het meest voor de hand liggend en het meest recent is.

Je bevindt je altijd in een van deze cycli. Als je 23 bent, zit je ongeveer in de keelcyclus. Als je 44 bent, zit je in de Root-cyclus. De cyclus waarin u zich bevindt, is waar de diepste ontrafeling plaatsvindt – en waar de meeste weerstand zal ontstaan, omdat dat Centrum momenteel wordt gevraagd los te laten wie het pretendeerde te zijn.

Als je je cyclus kent, kun je stoppen met vechten tegen de timing. Een 58-jarige die de sacrale conditionering probeert op te lossen, werkt op de verkeerde laag. Hun wortel- of miltconditionering vraagt nu om aandacht.

Het praktische pad

Deconditionering is geen project van wilskracht. Het gebeurt via drie dagelijkse praktijken:

1. Volg Strategie en Autoriteit op de kleinste momenten. Elke keer dat u het signaal van uw lichaam om een ​​‘moeten’-signaal te nemen negeert, negeert u het signaal van uw lichaam. actie, je versterkt de conditionering. Elke keer dat je het antwoord respecteert, verliest het oude patroon een laag.

2. Let op het niet-Zelf-thema zonder ernaar te handelen. Wanneer de open Ajna-stem zegt: 'Je weet nog niet genoeg om te beslissen', kijk er gewoon naar. Het opmerken zelf is het ontrafelen.

3. Maak identiteit los van de feedback van anderen. Dit is de kern van het werk. Conditionering blijft bestaan ​​zolang je de goedkeuring van buitenaf accepteert als definitie van wie je bent. Niet de afwijzing van anderen – de neutraliteit ten opzichte van hun projectie.

Het geschenk eronder

Elk stukje conditionering bewaakt een geschenk. Het open Hart dat heeft geleerd zijn waarde te bewijzen, beschermt een ongelooflijk vermogen tot wilskracht dat niet verdiend hoeft te worden. Het open Hoofd dat heeft geleerd antwoorden uit te voeren, herbergt een natuurlijke wijsheid over vragen. Het open G Center dat heeft geleerd identiteit uit te voeren is, onder de maskers, een wezen van diepe liefde en leiding.

De schaduwkant van deconditionering is reëel en het benoemen waard: het daartussenin voelt verschrikkelijk. Je stopt met het geloven van het oude verhaal voordat een nieuw verhaal dat doetgevormd. De geest interpreteert dit als gevaar, depressie of verkeerdheid. Het is geen van beide. Het is de desoriënterende vrijheid van het niet langer zijn wie je hoort te zijn, in het moment voordat je je herinnert wie je bent.

Deconditioneren is niet iets dat je afmaakt. Het is iets dat je toestaat. Op het moment dat je stopt met het toevoegen van nieuwe lagen, beginnen de oude vanzelf los te laten.