Deel VII – Incarnatiekruisen en levensdoel: een inleiding

Deel VII — Incarnatiekruisen en levensdoel: een inleiding

Er is een moment, bekend voor iedereen die zo ver heeft gelopen met de BodyGraph, waarop de mechanismen samen beginnen te neuriën in iets dat klinkt als betekenis. Je hebt de Centra bestudeerd en hun tedere, elektrische weer gevoeld. Je hebt de kanalen getraceerd en de vaste sterren van je bedrading in zicht zien komen. Je bent één voor één de Poorten binnengegaan, elk een lettergreep in een vocabulaire dat ouder is dan de taal. En door dit alles heen heeft de vraag stilletjes gewacht, zoals een vloed wacht: waar is dit voor?

Dit deel is het begin van een antwoord.

Het Incarnatiekruis is de grootste, meest omvattende geometrie in uw Human Design-diagram. Als de BodyGraph een portret is, is het kruis de titel onder het kader. Het is het thema waarvoor je kwam spelen, het brede en bijzondere verhaal dat je incarnatie repeteert vanaf het moment dat je eerste ademhaling de aandacht van de kamer trok. Alles wat we in de voorgaande zes delen hebben onderzocht – uw Type en zijn wachten, uw Strategie en zijn juiste actie, uw Autoriteit en zijn innerlijke raad, uw Profiel en zijn archetypische kostuum, uw Centra en Kanalen en het levende circuit daartussen – het dient allemaal dit grotere patroon. Het kruis negeert de details niet; het houdt ze vast.

De architectuur van een kruis

Technisch gezien bestaat het kruis uit de vier poorten die de zon verlicht gedurende de ongeveer achtentachtig dagen rondom je geboorte. Twee van deze poorten komen uit de positie van de zon op de dag dat je werd geboren: de persoonlijkheidszon, bewust, en de ontwerpzon, onbewust, ongeveer achtentachtig graden eerder in de mandala. De andere twee komen van de aarde, die precies tegenover de zon in het zonnestelsel staat en dus tegenovergesteld in de kaart. Samen vormen deze vier Poorten een Kruis, en op het kruispunt van hun betekenissen leeft een thema: een specifieke kwaliteit van aandacht, een bijzondere smaak van liefde, een unieke manier om nuttig te zijn.

Er zijn drie kruisfamilies, en deze onderscheiden zich door de hoek van hun geometrie. De Right Angle Crosses zijn de meest voorkomende en vormen grofweg tweederde van de mensheid, en ze werken via het innerlijke circuit van de Poorten zelf – een op zichzelf staande reis. De Juxtaposition Crosses voegen een extra poort toe aan het plaatje, waardoor een relatiedynamiek ontstaat, een ontmoeting van ongelijke dingen. De Linkerhoekkruisen zijn de zeldzaamste en werken via de kanalen en thema's die hen met andere wezens verbinden; het zijn, in de taal van de traditie, de kruisen die ‘niet tot de persoonlijkheid behoren’. Elke familie heeft zijn eigen ritme, zijn eigen relatie tot de wereld.

Waarom het kruis geen recept is

Hier is iets waar de mechanische geest zich tegen verzet, en waar het boek je op heeft voorbereid: het kruis is geen functiebeschrijving. Het is geen lijst met prestaties. Het is geen bestemming die je moet vervullen of een mislukking waar je bang voor hoeft te zijn. Het Kruis beschrijft het thema van de incarnatie, de archetypische muziek die je hier komt spelen, maar hoe je die speelt – luid of zacht, in dit decennium of dat, in een kathedraal of een keuken – laat je helemaal aan jou over.

Dit is waar de eerdere volumes opnieuw de kamer binnenkomen. Een haaks kruis gedragen door een generator met een 6/2 profiel zal zijn thema uitdrukken door de langzame, magnetische autoriteit van een leven dat diep reageert op wat zich voordoet. Hetzelfde kruis, gedragen door een projector met een 3/5 profiel, zal in uitbarstingen van beproeving en herkenning door het thema bewegen en zijn geschenken aanbieden aan wachtende anderen. Het kruis is het zelfstandig naamwoord; jouw ontwerp is het werkwoord. The Cross noemt het nummer; jij kiest de kamer waarin je het zingt.

Het kruis in relatie tot de centra

Een van de meest verhelderende dingen die je kunt opmerken over je kruis is waar het zich bevindt in de BodyGraph. Een kruis waarvan de vier poorten volledig in de motorische centra vallen – de zonnevlecht, wortel, sacraal en hart – zal tot uitdrukking komen door middel van actie, gedrevenheid en de wijsheid van het lichaam. Een kruis dat de Ajna en de keel raakt, zal leven als gedachtevindende taal. Een kruis verankerd in het G-centrum kan aanvoelen als een reis van identiteit, richting of liefde zelf. De Centra zijn de instrumenten; het kruis is de score.

Als we in de komende hoofdstukken naar specifieke kruisen gaan kijken, zullen we hierop blijven terugkomens overzicht van het hele systeem. We zullen het kruis niet isoleren van de rest van de kaart, omdat het niet geïsoleerd kan worden. Een poort zonder centrum is een woord zonder keel. A Cross without its Type is een nummer zonder zanger.

Wat dit deel te bieden heeft

In de volgende hoofdstukken zullen we door de belangrijkste kruisen van de Rave Mandala gaan – eerst de Right Angle Crosses, dan de Juxtaposition en Left Angle families – waarbij we ze allemaal ontmoeten zoals je iemand zou ontmoeten op een bijeenkomst: met nieuwsgierigheid, met geduld en zonder te proberen ze in één enkele zin samen te vatten. We zullen bijzondere aandacht besteden aan de manier waarop de vier Poorten van elk Kruis op elkaar inwerken, wat ze gemeen hebben en waarover ze discussiëren, en hoe het thema zich gedurende een heel leven ontwikkelt. We zullen ook de vragen onderzoeken die mensen het vaakst naar hun kruis brengen: Wat als ik geen relatie heb met het mijne? Wat als ik dat wel doe, maar slechts af en toe? Wat moet ik doen als mijn kruis zwaar aanvoelt? Dit zijn geen ontwerpfouten. Het zijn tekenen dat het ontwerp eerlijk, in realtime, door een echt persoon wordt geleefd.

Voor nu kun je gewoon je kruis in beeld brengen. Vind de vier poorten die de zon rond je geboorte verlichtte. Bekijk ze samen, zoals je naar vier ramen in één kamer zou kunnen kijken. Er komt licht door ze allemaal heen. Het kruis is het patroon dat licht op de vloer maakt.

Dit is waarvoor je kwam spelen.