Ludzki projekt Anity O'Day: Projektor 5/1

Anita O'Day's Human Design: Projektor 5/1

Anita O'Day przez całą karierę robiła coś, czego prawie żadna piosenkarka jazzowa nie robiła wcześniej: nie chciała okazywać emocji publiczności. Podczas gdy jej rówieśnicy pogrążali się w omdleniu i płaczu, O'Day zachowywała spokój, suchość i niemal kliniczną postawę – wyrzucając teksty do pokoju niczym rytm rzucony zespołowi. Jeśli spojrzeć przez pryzmat Human Design, ten styl nie przypomina buntu, a bardziej podręcznikową strategię dotyczącą projektora.

Typ energii: projektor

Projektory stanowią mniej więcej jedną piątą populacji i nie są przeznaczone do generowania energii w taki sam sposób, jak generatory i generatory manifestujące. Ich darem jest skoncentrowana, przenikliwa świadomość. Widzą, jak działają systemy, ludzie i formy sztuki – i widzą to skutecznie. Ich aura nie wypycha na zewnątrz, aby przyciągnąć; zaprasza i czyta, co wraca.

W przypadku O'Day widać to w słynnym traktowaniu głosu jako instrumentu. Projektor nie dodaje energii do utworu; kierują piosenką, kształtując ją z punktu widzenia percepcji. To wyjaśnia jej preferencję do siedzenia na stołku zamiast dumnie przechadzać się po scenie, oszczędność gestów i niemal obsesyjne skupianie się na rytmie i wysokości dźwięku, a nie na uczuciach. W mniejszym stopniu była „performerką” w sensie Generatora (utrzymanie, pocenie się, praca z tłumem), a bardziej przewodnik pokazujący słuchaczowi — i zespołowi — czym może stać się piosenka.

Strategia: poczekaj na zaproszenie

Strategia projektora polega na czekaniu, aż zostanie rozpoznany i zaproszony, zanim zaoferuje prezenty. Historia kariery O'Day ilustruje tę zasadę na dwa sposoby. Już na początku została zaproszona — odkryła ją Gene Krupa i poproszono ją o dołączenie do jego orkiestry w 1941 r., co jest dokładnie tym rodzajem uznania, które pozwala projektorowi zrelaksować się w swojej pracy. Dziesięciolecia zmagań w dalszej części jej kariery można również odczytać jako wzór Projektora: osoba próbująca generować, krzątająca się i promująca siebie w dziedzinach, w których brakowało zaproszeń, i odkrywająca, że naciskanie rzadko działało tak jak w przypadku Generatora.

Władza: Splenic

Splenic Authority to najstarszy intuicyjny głos w organizmie — cichy, aktualny szept na temat bezpieczeństwa, ludzi i czasu. To nie myśli; ono wie. Ma tendencję do mówienia raz, cicho, a potem cichnie. Całożyciowe oddanie O'Day'a muzycznemu instynktowi ponad konwencję teatralną - podążanie za riffem, puszczanie beatów, odmowa pasa - to rodzaj decyzji, która nie bierze się z myślenia. Pochodzi ze śledziony. Jej słynna umiejętność improwizacji i rozproszone refreny, których nigdy nie ćwiczyła, sugerują głębokie zaufanie do natychmiastowego odczytywania muzyki przez ciało.

Profil 5/1: Heretyk / Badacz

Profil 5/1 przyciąga wzrok i prowokuje. Line 5 — Heretic — projektuje rozwiązania, którym inni często się sprzeciwiają, bo łamią konwencję. Linia 1 – Badacz – przed podjęciem działania potrzebuje głębokiego, zinternalizowanego fundamentu wiedzy, co da 5/1 aurę samowystarczalności i cichej pewności.

Styl wokalny O'Day był prawdziwie heretycki jak na jej epokę: pozbawiony ozdób kobiecy głos w kontekście swingowym, bez sukni, bez „sprzedaży”; tekstu, bez teatralności wibrato. Publiczność nie zawsze wiedziała, co z tym zrobić. Ale 1 linijka pod spodem oznaczała, że ​​odrobiła pracę domową – słuchanie, wycinanie drewna, wchłonięcie Lestera Younga i Roya Eldridge’a – więc niekonwencjonalny przekaz nigdy nie był przypadkowy. To była zbadana herezja.

Krzyż Wcielenia

Jej konkretny Krzyż Wcielenia nie jest tutaj wymieniony, ale Projektor 5/1 z autorytetem Splenic niosący krzyż wskazujący na prowadzenie innych poprzez formę, dźwięk i strukturę, jest niemal idealnie dopasowany do roli, którą grała: piosenkarki, która nie sprzedawała piosenek publiczności, ale raczej pokazywała, jaka może być piosenkarka.