Uwolnienie się od uwarunkowań rodzinnych: przewodnik dla początkujących dotyczący dekondycjonowania

Uwolnienie się od uwarunkowań rodzinnych: przewodnik po dekondycjonowaniu dla początkujących

Prawie w każdej lekturze Human Design jest chwila spokoju, kiedy dana osoba zdaje sobie sprawę, że żyła według scenariusza kogoś innego. Może się to ujawnić, gdy zdadzą sobie sprawę, że cele, do których dążyły, nigdy nie były ich własnymi, lub gdy zauważą sposób, w jaki mówią głosem rodzica, gdy są zmęczeni. Jest to obszar uwarunkowań i nauczenie się odczytywania jego drogowskazów jest pierwszym krokiem w kierunku odwarunkowania.

Czym właściwie jest warunkowanie

W Human Design warunkowanie odnosi się do wszystkiego w twoim życiu, co nie jest konsekwentnie tobą. Mechanika jest prosta. Otwarte centra działają jak anteny, próbkując i wzmacniając energię ludzi i otoczenia wokół nich. Z kolei zdefiniowane centra emanują stałą, niezawodną częstotliwością, która jest twoja od urodzenia. Kiedy utożsamiasz się z tym, co pochłaniasz, a nie z tym, co generujesz, zaczynasz działać w oparciu o zapożyczone zachowania.

Rodzina jest pierwszym i najpotężniejszym polem warunkującym. Mniej więcej przez pierwsze siedem lat życia organizm ludzki znajduje się w fazie wchłaniania. Przyjmujesz lęki swojej matki, wskazówki ojca, emocjonalną pogodę w domu, niewypowiedziane przekonania na temat miłości, pracy i wartości. Nic z tego nie było filtrowane. Wszystko to zostało wchłonięte.

Drogowskazy: jak rozpoznać zapożyczone zachowanie

Drogowskazy uwarunkowania pojawiają się na trzy główne sposoby. Nauka ich czytania jest jak nauka nowego języka. Na początku każdy sygnał wymaga wysiłku, potem staje się płynny.

1. Motyw braku siebie

Każdy rodzaj energii niesie ze sobą specyficzny sygnał emocjonalny, że coś jest nie tak:

• Generatory i Manifestujące Generatory odczuwają frustrację

• Projektory czują gorycz

• Manifestanci czują gniew

• Odblaski powodują rozczarowanie

To nie są wady. Są diagnostyką. Frustracja mówi Generatorowi, że inicjuje z umysłu, a nie odpowiada z sfery sakralnej. Gorycz mówi projektorowi, że stara się być zauważony, zamiast czekać na uznanie. Gniew mówi Manifestorowi, że próbuje go kontrolować, a nie informować. Rozczarowanie mówi Reflektorowi, że czeka na czyjąś definicję, aby wyjaśnić własną.

2. Amplifikacje Open Center

Każde otwarte centrum ma charakterystyczne zniekształcenie po kondycjonowaniu:

• Otwarta głowa odczuwa ciągłą presję psychiczną, aby odpowiadać na pytania, na które nie ma odpowiedzi, lub staje się „osobą pomysłową” uzależnioną od wkładu.

• Otwarta Ajna zbiera ustalone opinie i jest identyfikowana jako domowa sceptyczka.

• Otwarte Gardło przemawia, aby być widzianym i słyszanym, często gubiąc słowa, które faktycznie chcą z siebie wyjść.

• Otwarte centrum G goni za tożsamością i kierunkiem w miejscach, które nie mogą tego zapewnić.

• Otwarte Serce/Wola obiecuje udowodnić swoją wartość i żyje w chronicznym niedocenianiu.

• Otwarty Sakrał działa, gdy się wyczerpie i nigdy nie wie, kiedy przestać.

• Otwarty splot słoneczny unika emocjonalnej prawdy, odrętwiając lub dramatyzując, zamiast płynąć na fali.

• otwarta śledziona trzyma się tego, co nie jest już bezpieczne, chwytając się strachu.

• Otwarty Korzeń sprawia wrażenie ciągłego pośpiechu, jakby wszystko było pilne.

Kiedy te wzorce utrzymują się w twoim życiu, patrzysz na uwarunkowania, a nie na naturę.

3. Sygnały ciała i reaktywność

Uwarunkowanie żyje w ciele. Można to rozpoznać po ramionach, które napinają się, gdy do pokoju wchodzi głos twojej matki, po klatce piersiowej, która zamyka się, gdy dociera do ciebie krytyka ze strony rodzeństwa, po wnętrznościach, które cichną w obecności pewnego członka rodziny. Ciało rzadko kłamie i to właśnie tę część nas uczymy się ignorować najwcześniej.

Źródła: Rodzina jako pierwsze pole warunkujące

Rodzice rzutują na dziecko swoje własne, otwarte i określone centra. Rodzic z otwartym splotem słonecznym mógł zbudować życie wokół unikania fal emocjonalnych i w subtelny sposób nauczy dziecko tego samego. Rodzic z wyraźnym gardłem i niezdefiniowanym środkiem G może nieświadomie popychać dziecko w „właściwym” kierunku. Rodzeństwo wpisuje w siebie tożsamość ról: odpowiedzialny, buntownik, rozjemca. Role te stają się kostiumami, które nosimy długo po tym, jak rozpuści się scena rodzinna.

Jak zaczyna się odwarunkowanie

Dekondycjonowanie to powrót. To nie jest projekt, który realizujesz; jest to powolna deidentyfikacja.

Pierwsza praktyka to Strategia i Autorytet. Każda decyzja, niezależnie od tego, jak mała, staje się eksperymentem. Generator, poczekaj na odpowiedź w sakralnym. Projektor, poczekaj na zaproszenie. Manifesto, poinformuj zanim zaczniesz działać. Reflektorze, poczekaj na cykl księżycowy na najważniejsze sprawy. To jest klucz-szkielet, który otwiera zamki nałożone na twoje życie przez uwarunkowania.

Drugą praktyką są trzy oddechy. Zanim na cokolwiek zareagujesz, weź trzy świadome oddechy. To przerywa aurę wzorców rodzinnych i daje szansę przemówienia Twojemu własnemu projektowi.

Trzecią praktyką jest prawidłowe spanie. W przypadku generatora oznacza to, że nie ma z tobą nikogo w łóżku. Dla projektora spokojne i przewidywalne środowisko. Dla Manifestora własny pokój. W przypadku Reflektora jest to ciemna przestrzeń przypominająca jaskinię, z pełnym cyklem księżycowym przed podjęciem jakichkolwiek ważniejszych decyzji. Sen ma miejsce, gdy kondycja się pogłębia; w tym miejscu może się także rozpocząć dekondycjonowanie.

Wreszcie daj temu czas. Human Design uczy, że odwarunkowanie trwa mniej więcej siedem lat, czyli cykl Saturna. Bądź cierpliwy, jeśli chodzi o tempo.

Powrót do tego, co twoje

Obietnica odwarunkowania nie jest doskonałością. Jest to powolne, ciągłe rozpoznawanie, kiedy mówisz własnym głosem, a kiedy mówisz cudzym. Za każdym razem, gdy go złapiesz, nie zawiedziesz. Zaczynasz posługiwać się językiem, który sam zaprojektowałeś.

Rodzina Cię nie złamała. Zostałeś ukształtowany. A kształtów można się oduczyć, delikatnie, oddech po oddechu, aż pozostanie tylko cichy, oryginalny ja.