Centrum G Nieokreślone: ​​Ugruntowanie swojej tożsamości i kierunku w codziennej samoopiece

G Centrum Nieokreślone: Ugruntowanie swojej tożsamości i kierunku w codziennej samoopiece

Centrum G znajduje się w sercu BodyGraph niczym świetlisty diament, na skrzyżowaniu, gdzie tożsamość spotyka się z kierunkiem. Czasami nazywane jest Centrum Jaźni, miejscem, w którym pojawia się pytanie „Kim jestem?” ma mieć stałą, magnetyczną odpowiedź. Kiedy to centrum jest nieokreślone, kwestia nigdy nie jest całkowicie rozstrzygnięta. Zamiast tego tożsamość staje się ruchomym terenem, zmieniającym się wraz z ludźmi, których kochasz, pokojami, do których wchodzisz i porami roku w twoim życiu. To nie jest wada. To jest projekt. A sposób, w jaki o siebie dbasz, zmienia wszystko.

Co właściwie oznacza nieokreślone centrum G

Niezdefiniowane Centrum G nie ma spójnego, wbudowanego poczucia siebie, tak jak ma to miejsce w przypadku zdefiniowanego Centrum G. Nie ma ustalonego kierunku. Ma niezwykłą zdolność próbkowania, wzmacniania i odzwierciedlania tożsamości wszystkich wokół. To otwarta inteligencja Centrum G, ten sam rodzaj mądrości, który posiada niezdefiniowana Śledziona lub Ajna.

W praktyce oznacza to, że Twoje poczucie siebie jest nieszczelne. Po pewnym czasie możesz czuć się głęboko zjednoczony z jedną osobą, a po pewnym czasie całkowicie zagubiony z inną. Jednego ranka możesz rozpoznać siebie w lustrze, a następnego poczuć się jak obcy. Centrum G nie jest uszkodzone ani nie brakuje go. Jest otwarte, a otwartość ma płynąć, a nie blokować.

Wzorzec nie-jaźni niezdefiniowanego Centrum G jest poszukiwaniem. Poszukiwanie kierunku, poszukiwanie tożsamości, często nie zdając sobie sprawy, że szukasz. Istnieje pokusa pożyczenia pewności od kogoś innego, ponieważ wydaje się to o wiele lepsze niż własna, przestrzenna niepewność. Ta pożyczona pewność sprawia, że ​​czujesz się dobrze w tej chwili, ale rzadko trwa i odciąga cię dalej od własnego centrum.

Połączenie układu nerwowego: tożsamość jako ruchomy cel

Twój układ nerwowy jest zaprojektowany tak, aby czytać świat w poszukiwaniu wskazówek dotyczących bezpieczeństwa, przynależności i siebie. W przypadku niezdefiniowanego centrum G te wskazówki obejmują samą tożsamość. Ciągle otrzymujesz sygnały o tym, kim powinieneś być, w jakim kierunku masz podążać, co jest ważne, a co mniej. Każdy sygnał rejestruje się w organizmie.

Właśnie dlatego otwarte centrum G może powodować rozregulowanie, szczególnie w środowiskach pełnych silnych, określonych tożsamości. Układ nerwowy musi ciągle się kalibrować. Możesz opuścić spotkanie lub rozmowę z uczuciem, jakbyś pożyczył czyjąś postawę, pewność czy ścieżkę od kogoś innego. Ciało to niesie. Oddech się zacieśnia. Splot słoneczny szumi. Umysł próbuje nadać sens tożsamości, która nigdy nie była twoją tożsamością.

Droga powrotna nie polega na utwardzaniu poczucia siebie. Ma to na celu złagodzenie sposobu, w jaki odnosisz się do jego zmieniającej się natury.

Praktyki samoopieki w ośrodku Open G

Pierwszą praktyką jest zauważanie. Zacznij śledzić momenty, w których zmienia się Twoje poczucie siebie, kiedy nadchodzi kierunek, który nie wydaje Ci się Twoim własnym. Zauważanie jest początkiem odwarunkowania. Niezdefiniowane Centrum G zostało ukształtowane przez każdą osobę zdefiniowaną w Centrum G, z którą kiedykolwiek spędziła czas, a jedyną drogą do siebie jest wyraźne zobaczenie odcisku.

Drugą praktyką jest samotność. Nie jako kara, ale jako powrót do domu. Sam czas pozwala otwartemu G Center na uwolnienie pożyczonych tożsamości, które posiadał. Spacery na łonie natury mają szczególną moc. Centrum G jest ośrodkiem opartym na ciele, a uziemienie poprzez ciało, stopy i oddech jest najbardziej bezpośrednim sposobem na powrót do własnego sygnału.

Trzecią praktyką jest rytm. Centrum G porusza się zgodnie z cyklem księżycowym. W każdym miesiącu jest mniej więcej dziewięć dni, kiedy Księżyc dotyka Twojego Centrum G i podczas tych okien tożsamość i kierunek zostają oświetlone, wyjaśnione, a czasem poprawione. Rejestrowanie, spacerowanie i słuchanie podczas tych tranzytów to jedna z najprostszych i najskuteczniejszych dostępnych praktyk samoopieki.

Czwartą praktyką jest higiena relacji. Zwróć uwagę na ludzi, którzy sprawiają, że czujesz się bardziej sobą, i ludzi, którzy sprawiają, że czujesz, że znikasz. Obydwa są prawdziwymi danymi. Niezdefiniowane Centrum G nie ma być definiowane przez innych, ale reaguje na energię otaczających go osób. Wybierz środowiska, które pozwolą Twojemu kształtowi naturalnie się zmieniać, zamiast zapadać się w jedną zapożyczoną formę.

Piąta praktyka polega na zwolnieniu wyszukiwania. Tożsamości nie można raz znaleźć i zachować. Dla ciebie jest to żywy proces, rozwój. Im mniej chwycisz, tym wyraźniej będzie widoczny twój kierunek. Im mniej szukasz, tym lepiej rozpoznajesz ścieżkę pod swoimi stopami.

Powrót we własnym kierunku

Kierunek, dla nieokreślonego środka G, nie jest planem. Jest to odczuwane poczucie, orientacja, która zmienia się wraz ze zmianą. Dbanie o siebie oznacza tutaj zaufanie do zmiany, zamiast z nią walczyć. Oznacza to pozwolenie sobie na bycie osobą, którą jesteś dzisiaj, bez prób uczynienia z tej osoby osoby, którą byłeś wczoraj lub osoby, o której myślisz, że powinieneś być jutro.

Kiedy przestaniesz próbować być jedną stałą rzeczą, ciało się rozluźnia. Oddech się pogłębia. Układ nerwowy wychodzi z ciągłej rekalibracji. Tożsamość przestaje być performansem, a zaczyna być miejscem, które wielokrotnie odwiedzasz z ciekawością, a nie strachem.

Dar otwartej tożsamości

Niezdefiniowane centrum G to jeden z najbardziej niedocenianych prezentów na wykresie. Jest to dar postrzegania tożsamości jako płynnej i zrozumienia, że ​​„ja” nie jest więzieniem. Jest to dar spotykania ludzi tam, gdzie faktycznie się znajdują, utrzymywania przestrzeni dla wielu wersji człowieka i świadomości, że to, kim jesteś, nie jest ostatecznym słowem.

Codzienna pielęgnacja tego projektu nie polega na zamykaniu tego, co otwarte. Chodzi o to, żeby dobrze się nim opiekować. Zauważanie, uziemianie, oddychanie, bycie samemu, rozważne wybieranie towarzystwa, uwalnianie poszukiwań. Są to małe, stałe działania, które przywracają cię do jedynej tożsamości, jaka kiedykolwiek naprawdę była twoja, tej, która pojawia się wciąż na nowo, w tej chwili.