Przejście przez bramę 64: Prezent ukończenia kontra cień zamieszania w życiu codziennym

Przejście przez bramę 64: Prezent za ukończenie kontra cień zamieszania w życiu codziennym

Energia za bramą

Brama 64 znajduje się w Centrum Głowy i tworzy połowę Kanału Abstrakcji w połączeniu z Bramą 47 w Korzeniu. Jest to jedyny kanał, który bezpośrednio łączy głowicę z korzeniem, a okablowanie ma znaczenie. Głowa marzy, wyobraża sobie i zastanawia się. Korzeń wywiera presję. Brama 64 żyje dokładnie tam, gdzie cud spotyka się z presją, a jej zadaniem jest rozwiązanie tego, co nie jest już przydatne, aby umysł mógł przejść do następnego pomysłu.

Tradycyjna nazwa bramy to „Zamieszanie” lub „Przed ukończeniem” i nazwa ta jest często źle rozumiana. Zamieszanie w tym przypadku nie jest oznaką niepowodzenia. Jest to naturalny stan umysłu, który pojawia się, gdy coś pozostaje nierozwiązane. Brama nie karze cię za bycie niepewnym. Karze cię za to, że pozostajesz niepewny, gdy tak naprawdę prosi się o zamknięcie.

To jest sedno Bramy 64: różnica między zdrowym zwątpieniem, które prowadzi do spełnienia, a chronicznym zwątpieniem, które udaje myślenie, ale w rzeczywistości jest unikaniem.

Co dodaje przejście

Każda brama ma sześć linii, a szósta linia nazywa się Przeprawą. Przejście to transpersonalna linia będąca wzorem do naśladowania na górze heksagramu. Ma charakter obiektywny, niemal obserwacyjny. Tam, gdzie niższe linie żyją w osobistym, subiektywnym doświadczeniu, Przejście żyje w tym, jak twój proces jest postrzegany, odzwierciedlany i obserwowany przez innych.

Brama 64 z Przeprawą to zatem nie tylko osobisty wzór realizacji. To wzór, który modelujesz. Ludzie wokół ciebie mogą wyczuć, kiedy produktywnie wykorzystujesz zamieszanie, a kiedy w nim utkniesz. Przejście sprawia, że ​​dar i cień stają się widoczne. Tutaj nie ma się co ukrywać. Twoja relacja z zamknięciem staje się cichą nauką, niezależnie od tego, czy tego chcesz, czy nie.

Dar dopełnienia życia codziennego

Kiedy Gate 64 żyje swoim darem, codzienne życie ma szczególną teksturę. Rzeczy mają tendencję do lądowania. Rozmowy dobiegają końca. Projekty mają naturalny koniec. Relacje, które dobiegły końca, zostają rozwiązane z łaską. Stajesz się kimś, kto potrafi nazwać to, co jest zakończone, nawet jeśli następna rzecz nie jest jeszcze jasna.

W praktyce prezent ten objawia się w małych postaciach. Zamykasz e-mail, zamiast go zostawiać. Zwracasz książkę pożyczoną trzy miesiące temu. Kończysz artykuł przed rozpoczęciem nowego. Nazywasz związek takim, jakim jest i przestajesz udawać, że jest to coś innego. Żadne z nich nie jest dramatyczne, ale każde oczyszcza przestrzeń.

Z darem tym wiąże się także jasność umysłu. Centrum Głowy ma na celu odpowiadanie na pytania, a nie przetrzymywanie ich w nieskończoność. Kiedy faktycznie coś dokończysz, umysł się uwalnia. Pojawiają się nowe pomysły. Ciśnienie w Centrum Korzenia musi gdzieś uchodzić. Kanał Abstrakcji może wykonać swoją prawdziwą pracę, jaką jest wykorzystanie prawdziwego doświadczenia i przełożenie go na coś znaczącego.

Cień zamieszania w życiu codziennym

Cień Bramy 64 to ten, który większość ludzi zna osobiście. To niekończąca się pętla mentalna. „Jeszcze jedna rzecz, którą muszę wymyślić”. To „jeszcze nie jestem pewien”, które ciągnie się miesiącami. Projekt w połowie ukończony, rozmowa, która nigdy nie kończy się, decyzja, która jest „prawie” podjęta.

To, co sprawia, że ​​​​ten cień jest trudny, polega na tym, że czuje się odpowiedzialny. Zamieszanie może ubrać się w rozeznanie. Może to brzmieć jak: „Po prostu jestem dokładny” lub „Chcę mieć pewność, że robię to dobrze”. Ale tak naprawdę brama wykorzystuje nierozwiązaną przeszłość, aby uniknąć otwartej przyszłości. Umysł wciąż powraca do tego, co nie jest zakończone, ponieważ ukończenie tego oznaczałoby bycie dostępnym na to, co będzie dalej.

W życiu codziennym cień wygląda jak utrzymywanie opcji otwartych długo po ich przydatności. Wygląda to na ponowne czytanie starych wiadomości, odtwarzanie starych rozmów, pozostawanie w pracy lub przyjaźniach lub wzorce myślowe, które są wyraźnie kompletne, ale dają poczucie bezpieczeństwa niż nieznane. To w połowie spakowana walizka. Lista e-mailowa bez subskrypcji. Książka na stoliku nocnym z zakładką, która nie poruszyła się od roku.

Przejście sprawia, że ​​jest to widoczne. Ludzie wokół ciebie potrafią wyczuć, kiedy twoje zamieszanie jest bramą, a kiedy ścianą.

Przejście od cienia do prezentu

Ta zmiana nie polega na intensywniejszym myśleniu. Gate 64 nie prosi o więcej analiz. To prośba o szczerość w odniesieniu do tego, co już zostało zrobione.

Przydatną praktyką jest zadanie jednego bezpośredniego pytania, gdy zauważysz pętlę: „Czy faktycznie jest to nierozwiązane, czy też jest już zakończone i nie chcę tego odpuścić?” To pytanie przebija większość hałasu. Jeżeli odpowiedź jest taka, że ​​problem naprawdę nie został rozwiązany, wystarczy jeden konkretny krok w kierunku jego zakończenia. Jeśli odpowiedź jest taka, że ​​już to zostało zrobione, wówczas praktyką jest zamknięcie, a zamknięcie jest chwilą, a nie procesem.

Kolejnym wsparciem jest zauważenie, gdzie w twoim ciele mieszka zamieszanie. Centrum Korzenia generuje ciśnienie, które ma zostać uwolnione poprzez działanie. Bez działania ciśnienie pozostaje w systemie i zasila pętlę mentalną. Chodzenie, pisanie, dokończenie jednego małego zadania, odbycie rozmowy, oddzwonienie. To nie jest unikanie myślenia. W ten sposób myślenie faktycznie się rozwiązuje.

Ostatnie słowo

Brama 64 z Przeprawą to cicha nauka. Prezent nie jest krzykliwy. To czyste biurko, przejrzysta skrzynka odbiorcza, rozmowa, która dobrze się kończy. Cień to ta wersja ciebie, która myli utknięcie z byciem rozważnym i prosi wszystkich wokół ciebie, aby zaczekali, aż zrozumiesz.

Przejście zaprasza Cię do bycia świadkiem własnego wzorca. Zauważaj, szczerze i z pewną dozą życzliwości, kiedy używasz zamieszania, aby opóźniać. I ufać, że ukończenie niczego nie jest końcem. To dzięki niemu możliwy jest kolejny początek.