Projekt ludzki w zespole: wspólna praca

Większość treści Human Design traktuje ludzi jak wyspy. Czytasz swój wykres, uczysz się swojego typu, machasz do projektora w następnej kostce. Ale zespoły to nie tylko zbiór indywidualności. Są polem elektromagnetycznym. W momencie, gdy zbiera się grupa, określone i otwarte centra każdej osoby zaczynają ze sobą negocjować i pojawia się rodzaj zbiorowego układu nerwowego, którego nie jest w stanie przewidzieć żaden pojedynczy wykres.

Dobra współpraca zaczyna się od zauważenia tego pola.

Mieszanka typów: wyłaniające się role

W każdym zespole składającym się z pięciu do dziesięciu osób zwykle można dostrzec rozpoznawalny wzorzec. Generatory i generatory manifestujące to siła robocza – ci, którzy rzeczywiście chcą się pokazać i harować. Ich sakralną reakcją jest wbudowany kompas: jeśli w momencie zaproponowania projektu w pomieszczeniu jest cicho, zwróć uwagę. Ta cisza to dane.

Manifestanci w zespole są zapłonem. Inicjują, kształtują, często trzeba im ufać, że wystartują i wykonają zadanie bez aktualizacji statusu co czterdzieści minut. Ich darem jest pęd. Ich cień pozostawia innych w tyle, nie zdając sobie z tego sprawy.

Projektory są przewodnikami. Widzą system, wąskie gardło i niewypowiedziane napięcie. W zdrowym zespole konsultuje się z nimi, zanim zapadnie decyzja. W niezdrowym zespole, są tolerowani tylko wtedy, gdy jest to wygodne, czyli dokładnie wtedy, gdy włącza się przełącznik goryczy i urazy.

Odbłyśniki są zwierciadłem grupy. Odzwierciedlają zdrowie otoczenia zespołu poprzez własne ciało. Jeśli Reflektor w Twoim zespole nagle przestaje działać, oznacza to, że coś jest nie tak w kulturze. Nie naprawiaj ich. Rozejrzyj się.

Nie musisz projektować „zrównoważonego” zespół według typu. Potrzebujesz zespołu, w którym osoby pełniące role inicjatora, konstruktora i przewodnika rozumieją, jaką rolę faktycznie odgrywają, i przestają konkurować o tę niewłaściwą.

Ośrodki otwarte: gdzie zespoły czerpią energię

Każda osoba w zespole ma otwarte centra i w tych otwarciach kryje się mądrość zespołu oraz miejsca, w których wycieka energia zespołu. Nieokreślony splot słoneczny u członka zespołu nie oznacza, że ​​jest on emocjonalny. Oznacza to, że wzmacniają i próbkują każdy ładunek emocjonalny znajdujący się w pomieszczeniu. Podczas spokojnego spotkania zespołu stają się spokojni. Podczas szalonego sprintu wpadają w szał. To nie jest słabość. To kamerton.

W praktyce oznacza to kilka rzeczy:

• Silna energia emocjonalna i mentalna pochodząca od jednej określonej osoby może przenieść cały pokój. Przydatny w kryzysie, niebezpieczny jako tryb domyślny.
• Zespoły z wieloma otwartymi centrami Ajna lub Head często za dużo dyskutują, myląc analizę z postępem.
• Lider zespołu z otwartym centrum woli, który nieustannie „przepycha się” pożycza siłę woli, która tak naprawdę nie należy do nich. To się kończy. Zespół poczuje to zanim oni to zrobią.

Nazywanie otwartych ośrodków w zespole polega w mniejszym stopniu na etykietach, a bardziej na dostrzeganiu wzorców. Kto zawsze absorbuje konflikt? Czyj nastrój wyznacza pokój? Definicje których osób wydają się spajać całą strukturę, gdy są obecne, i znikają, gdy ich nie ma?

Władza w zakresie decyzji zbiorowych

Strategia dotyczy sposobu poruszania się. Autorytet dotyczy tego, co jest dla ciebie prawdą. W zespole mieszanie tych elementów kryje w sobie większość dysfunkcji.

Praktyczne posunięcie: nie głosuj nad decyzjami, które powinny zostać podjęte przez Władzę. Głosowanie to proces mentalny. Udaje, że wszystkie dane wejściowe są równe. Nie są. Jeśli generator w pomieszczeniu zaświeci się po nazwie opcji, jest to informacja. Jeśli korpus projektora powie nie, jest to informacja. Jeśli Manifestator ma potrzebę poinformowania, pozwól mu poinformować przed podjęciem decyzji, a nie po.

W przypadku decyzji większego zespołu wymagających procesu należy wcześniej uzgodnić, z czyim organem się konsultuje. Jedna osoba śpiąca na nim lub jeden Reflektor sprawdzający cykl księżycowy może działać szybciej i dokładniej niż trzy godziny debaty.

Cień pola drużyny

Cień zespołu nie jest cieniem pojedynczej osoby. To jest to, co grupa normalizuje. Zespoły z łatwością normalizują przepracowanie Generatorów, niewidzialność Projektorów i ciągłą inicjację bez informacji zwrotnej dla Manifestorów. Normalizują także traktowanie Reflektora jak kanarka, a następnie ignorowanie kanarka.

Nadanie na głos cienia zespołu i powracanie do niego co kwartał zmienia tę dziedzinę z czegoś, co przytrafia się ludziom, w coś, nad czym można pracować.

Zespółznający swój własny projekt nie eliminuje tarcia. Przestaje nazywać tarcia problemem osobowości i zaczyna traktować je jako dane dotyczące pola, które współtworzysz.