Krzyż wcielenia Sfinksa (zestawienie) — Brama 2

Temat krzyża

Krzyż wcielenia Sfinksa niesie ze sobą archetypową energię samego Sfinksa — strażnika tajemnic, strażnika progów, obecności obserwującej wejścia i wyjścia tych, którzy przed nim przechodzą. Sfinks nie uczy w sposób linearny. Orientuje się po prostu będąc.

Oznaczenie Zestawienie oznacza, że cztery bramy tego krzyża znajdują się obok siebie, a nie naprzeciw siebie. Energia jest skoncentrowana, kierunkowa i zunifikowana – jak pojedyncza wiązka skupionego światła, a nie dwa napięte bieguny. Cztery bramy to 2/1 (Kanał Jaźni — Projekt i Kierunek) i 13/7 (Kanał Roli Jaźni, Oszusta). Razem tworzą jeden kompletny obwód: wyższa wiedza (2), identyfikacja z twórczym „ja” (1), słuchanie wewnętrznej pamięci (13) i odgrywanie ról w interakcji (7).

Kąt prosty — przeznaczenie osobiste

Jako krzyż prostokątny, Sfinks jest krzyżem osobistego przeznaczenia. Jego cel nie jest przede wszystkim transpersonalny. Ci, którzy go ucieleśniają, są tutaj, aby spełnić osobisty cel życia i poprzez to spełnienie służyć większej całości. Podróż ma charakter wewnętrzny, odnosi się do samego siebie i przebiega poprzez ciało, relacje i wyjątkowe okoliczności jednego konkretnego życia.

The Right Angle tworzy cztery warianty krzyża — cztery różne sposoby przeżywania tego samego tematu. Mając świadome Słońce w Bramie 2, osoba doświadcza krzyża przede wszystkim przez pryzmat Kierunku.

Brama Słońca

Brama Słońca znajduje się w Centrum G, a jej nazwa to Brama Wyższej Wiedzy – otwarte usta, przez które bezpośrednia, nieliniowa wiedza wchodzi do ciała. Ta wiedza nie ma charakteru intelektualnego i nie pojawia się na żądanie. Przychodzi jako ciche pociągnięcie, nagła jasność lub odczuwane poczucie, które całkowicie omija rozumujący umysł. Osoba ze swoim Słońcem jest zbudowana tak, aby otrzymywać tę wiedzę w tej chwili, bez konieczności jej udowadniania lub argumentowania o jej istnieniu. Ich kierunek życia jest kształtowany przez to, co wypływa z wnętrza, często zanim mają na to język.

Kiedy Bramka 2 działa na niskiej częstotliwości, zniekształcenie objawia się zamieszaniem – umysł próbuje posortować i uporządkować to, co w zasadzie jest nie do uporządkowania, lub myli przyciąganie z niepokojem i próbuje znaleźć wyjście z momentu receptywności. Korekta jest prosta: poczekaj. Strategia oczekiwania na uznanie i autorytet ciała daje wiedzy czas na wypłynięcie na powierzchnię we własnym kształcie, zamiast narzucać ją przedwcześnie. Kierunek nadchodzi, ale tylko wtedy, gdy odbiornik jest na tyle cichy, że go słyszy.

Dobre życie tą bramą oznacza zaufanie do czasu ciała i specyfiki tego, co przechodzi. Nie każdy przebłysk wiedzy jest przeznaczony do działania i nie każda spokojna chwila coś produkuje. Praca polega na tym, aby pozostać dostępnym — utrzymać kanał otwarty bez chwytania się prądu. Sfinks czuwa nad progiem; Znajduje się przy nim bramka nr 2.