Ten Krzyż Wcielenia opiera się na paradoksie ludzkich ograniczeń i nieustannym dążeniu do mistrzostwa. Cztery zaangażowane bramy — 21 (Łowca/Kontroler),
Krzyż napięć zestawieniowych — brama 21 (Krzyż stałego kontrolera jakości)
Motyw podstawowy
Ten Krzyż Wcielenia opiera się na paradoksie ludzkich ograniczeń i nieustannym dążeniu do mistrzostwa. Cztery zaangażowane bramy – 21 (Łowca/Kontroler), 48 (Głębia), 39 (Prowokacja) i 38 (Wojownik) – tworzą kanał świadomości emocjonalnej (39–38) i kanał plemiennej zaradności (21–48). Po aktywacji jako krzyż jednostka staje się stałym punktem kontroli jakości w swojej najbliższej sferze, osobą, której życia nie można przeżyć przypadkowo, ponieważ projekt kładzie nacisk na precyzję.
„Zestawienie” element jest niezbędny: osoba znajduje się na styku tego, co jest (stan obecny) i tego, co mogłoby być (stan poprawiony, wyrafinowany). Krzyż Napięcia został tak nazwany, ponieważ cztery krzyżowe bramy znajdują się w bezpośredniej opozycji do odpowiednich bram Krzyża Sfinksa (21/48 | 39/38) – co oznacza, że celem życia nie jest łatwa integracja światła, ale ciągłe negocjacje z oporem, zarówno wewnętrznym, jak i zewnętrznym.
Kąt — kąt prosty (osobiste przeznaczenie)
Krzyże prostokątne Krzyży Wcielenia należą do ćwiartki Mutacji (Cel Niespełniony) i tematu Narodzin. Są to krzyże osobistego przeznaczenia, skierowane na własne życie. Tutaj motorem przeznaczenia jest Jaźń — cztery bramy osobowości przyciągają energię do wewnątrz i w dół, do własnej formy jednostki. Nie ma mandatu, aby służyć konkretnemu kolektywowi w taki sposób, w jaki mógłby to zrobić Kąt Prosty Krzyża Śpiącego Feniksa; zamiast tego osoba musi się dopełnić, wymodelować coś, a dzięki temu wcieleniu mutacja zostanie przeniesiona.
W przypadku krzyża prostokątnego osoba jest wiadomością. Nie nadają; demonstrują.
Rola Świadomego Słońca w Bramie 21
Wraz ze świadomym Słońcem zakotwiczonym w Bramie 21 — Bramie Kontroli, Łowcy — rodzi się osobowość ze świetlistym, widocznym zapotrzebowaniem na jakość. Brama 21 jest bramą gardłową Kanału Zaradności 21–48 i znajduje się w Centrum G. Jej energia pochodzi od redaktora, strażnika, tego, który mówi: „To jeszcze nie jest gotowe”. Jest to brama werbalna, co oznacza, że nacisk jest skierowany na określony rodzaj mowy: mowę oceniającą.
Osoba ze świadomym Słońcem w Bramie 21 jest wyraźnie utożsamiana z wnikliwą inteligencją. Inni czują się przez nich oceniani i rzeczywiście, dana osoba nie może powstrzymać się od mierzenia. To nie jest okrucieństwo – to natura widzącego oka. Bramę nazywa się Łowcy, ponieważ blokuje to, czego chce i nie zostanie zwolniona, dopóki cel nie zostanie osiągnięty, jednak tutaj, w kontekście krzyżowym, „ofiara”; to doskonałość sama w sobie.
Co najważniejsze, Brama 21 nie może działać sama. Musi poczekać, aż emocjonalna fala 39–38 wyjaśni się, zanim zacznie mówić, i musi czerpać informacje o wartości i głębokości ze świadomości śledziony Bramy 48. Umieszczenie słońca w 21 oznacza, że świadomy umysł wierzy, że celem jest wyrażanie siebie i kontrola. Głębsze, nieświadome 48 zapewnia, że dana osoba faktycznie ma głębokość, aby poprzeć żądanie. Kiedy fala jest wysoka, osoba ze słońca z Bramy 21 może przemówić przedwcześnie, a reakcją będzie odrzucenie. Ich program życiowy polega na nauce różnicy między wymaganiem jakości a zapraszaniem do niej.
Cel korytarza życia
W tej konfiguracji korytarz — pojedyncza, wąska ścieżka przeznaczenia — jest wymogiem doskonałości w jednej określonej dziedzinie. Krzyż nie pozwala na rozproszone ambicje. W jego bramach chodzi o dyskryminację: 39 prowokacji, 38 bójek, 48 głębokich kopnięć i 21 kontroli. Krzyż rodzi osobę, która po zlokalizowaniu swojego pola staje się w nim niewzruszona w swoich standardach. Napięcie, o którym mowa w nazwie krzyża, to tarcie pomiędzy wysokim standardem a zwykłym światem. Mutacja, którą niosą, jest dowodem na to, że skrupulatność i suwerenność to realny sposób bycia we współczesnym kolektywie.
Krzyż jest stały, ponieważ cztery bramy nie mogą zmieniać się w trakcie życia. Za każdym razem osobowość ma ten sam archetyp, po prostu nosi nowe ciało. Praca nie polega zatem na odkryciu nowego „ja”, ale na udoskonaleniu istniejącego – brama za bramą, żądanie za żądaniem – aż jakość stanie się nie do odróżnienia od samej osoby.