Krzyż lewego kąta i przemiana osobista

Krzyż lewego kąta i przemiana osobista

Krzyż lewostronny nie jest czymś, czym się stajesz. To jest coś, czym jesteś. Jest to pierwsza rzecz, która zostaje źle zrozumiana i jest przyczyną niemal każdego kryzysu tożsamości, który przechodzi przez drzwi, niosąc jednego.

Około siedemdziesiąt procent populacji inkarnuje się z krzyżem lewostronnym. Są to krzyże osobiste, zbudowane z czterech bram zakotwiczonych w osiach osobowości i projektu słońce-ziemia. W przeciwieństwie do krzyży pod kątem prostym, które są zbiorowe i czerpią swoje znaczenie z interakcji zewnętrznych, krzyże pod kątem lewym dotyczą wyłącznie jaźni. Opisują stały, wrodzony cel, którego nie trzeba znajdować, wymyślać ani rozwijać. Trzeba to przeżyć.

A jednak ludzie, którzy je noszą, często spędzają lata, a czasem dziesięciolecia na poszukiwaniach.

Natura stałego krzyża

Cztery bramy Krzyża Lewego Kąta są zamknięte w momencie wcielenia. Osobowość słońce i ziemia niosą ze sobą dwie z nich. Projektowane słońce i ziemia niosą ze sobą dwa pozostałe. Razem tworzą specyficzny kanał energii, który ciało jest zaprogramowane do wyrażania, niezależnie od tego, czy świadomy umysł to rozumie, czy nie.

Tutaj zaczyna się kryzys. Wielu przewoźników z regionu LAC dorasta w poczuciu, że coś jest nie tak z ich dostępnym życiem. Obserwują ludzi z krzyżami pod kątem prostym (a nawet innymi krzyżami pod kątem lewym) realizującymi cele, które wydają się spójne, czytelne i satysfakcjonujące. Próbują tych ścieżek. Zawodzą. Próbują ponownie. Znowu ponoszą porażkę. Nie dlatego, że jest z nimi coś złego, ale dlatego, że niezmienny charakter ich krzyża ciągnie ich w kierunku, który nie pasuje do ścieżki, którą kroczą.

Kryzys rzadko kiedy ma charakter dramatyczny. Zwykle jest powolny, cichy i dezorientujący. Poczucie bycia w złym pokoju. Poczucie, że życie, które się prowadzi, jest technicznie udane i całkowicie puste. Osobowość nieustannie szuka celu, który będzie dla niej odpowiedni, nie zdając sobie sprawy, że cel ten nigdy nie został utracony. Jest pogrzebany pod warstwami uwarunkowań, otwartych Centrów i profilu, który doskonale sprawdza się w pełnieniu ról, które nie mają nic wspólnego z samym krzyżem.

Profil i maska

Profil określa sposób noszenia krzyża na świecie. Pierwsza linia to linia świadoma, persona, sposób, w jaki osoba wprowadza się w życie. Druga linia, jeśli występuje, to nieświadome wycofanie lub naturalny dar, pustelnik lub połączenie pustelnik-naturalny. Trzecia linia to ten, który przetrwał metodę prób i błędów. Czwarta linia to networker. Piąty to heretyk. Po szóste, wzór do naśladowania.

Kiedy słońce lub ziemia osobowości znajduje się w innym znaku niż projektowane słońce lub ziemia, sam profil często staje się miejscem wewnętrznego konfliktu. Linia świadoma odgrywa rolę, której linia nieświadoma nie wspiera w pełni. Ciało jest zbudowane tak, aby wyrażać krzyż w jeden sposób, podczas gdy umysł stara się nim żyć w inny sposób.

W tym miejscu żyje kryzys tożsamości wielu przewoźników z regionu LAC. Nie są osobą, za którą się uważają. Są osobą, którą jest ich krzyż, wyrażoną poprzez ich profil, ucieleśnioną w formie wybranej przez ich projekt. Zadaniem osobowości nie jest rozwiązywanie tego intelektualnie. Zadaniem osobowości jest zaprzestanie przeciwstawiania się temu, co ciało już zna.

Kryzys jako punkt zwrotny

Kryzys celu w LAC nie jest oznaką, że coś jest zepsute. Jest to znak, że uwarunkowanie w końcu osłabło na tyle, że można wyraźnie odczuć stałą naturę. Większość ludzi spędza pierwszy powrót Saturna lub pierwsze ważne przejście życia albo budując obronę przed krzyżem, albo najpierw wyczerpując wszystkie inne możliwości. Obydwa są ważne. Obydwa są częścią procesu.

Transformacja zaczyna się, gdy poszukiwania się kończą. Nie dlatego, że dana osoba się poddała, ale dlatego, że w końcu zdała sobie sprawę, że to, czego szukała, było w niej przez cały czas i prosiło o przeżycie.

To uznanie rzadko kiedy wywołuje grzmot. Zwykle pojawia się jako ciche, niemal niechętne poddanie się. Uświadomienie sobie, że krzyż nie jest powołaniem w sensie powołaniowym, ani pracą, ani tytułem. To sposób bycia w ciele. To specyficzny, niepowtarzalny sposób, w jaki konkretny człowiek porusza się po pokoju, słucha, mówi i odpoczywa. Kiedy pozwolimy, aby taki sposób bycia dominował, kryzys ustąpi. Nie dlatego, że znikają problemy życiowe, ale dlatego, że kończy się wewnętrzny spór o to, czy być sobą.

Życie krzyżem

Życie według Krzyża Lewego Kąta oznacza zaprzestanie prób dopasowywania ciała do umysłu i pozwolenie, aby umysł podążał za ciałem. Projekt niesie ze sobą głębszą inteligencję krzyża. Osobowość jest narzędziem, poprzez które wyraża się w formie. Profil to kostium, który nosi na świecie.

Kiedy przewoźnik LAC dostosowuje się do tego, transformacja nie jest projektem. To relaks. Energia, która kiedyś została wydana na wykonywanie, obronę lub poszukiwanie, staje się dostępna dla faktycznego ucieleśnienia. Krzyż przestaje sprawiać wrażenie ciężaru, a zaczyna przypominać postawę. Kryzys tożsamości kończy się nie dlatego, że zbudowano nowe „ja”, ale dlatego, że fałszywe „ja” zostało odrzucone.

Świat nie potrzebuje większej liczby przewoźników z regionu LAC, którzy zrozumieliby swój cel. Świat potrzebuje więcej takich ludzi, którzy nim żyją.