Sfinks stanowi zagadkę dla każdego podróżnika u swojej bramy. To nie jest znak drogowy, ale test samopoznania. Na wykresie ciała Sfinks jest w całości zakodowany
Krzyż Sfinksa z lewym kątem — brama 7
Motyw Sfinksa
Sfinks stanowi zagadkę dla każdego podróżnika u swojej bramy. To nie jest znak drogowy, ale test samopoznania. Na wykresie ciała Sfinks jest w całości zakodowany w Centrum G, co oznacza, że jego praca nigdy nie jest abstrakcyjna ani zewnętrzna. Zagadka, którą niesie Sfinks, jest najstarsza: kim jesteś i w jakim kierunku masz podążać? Każda brama na tym krzyżu – 7, 13, 2 i 1 – jest aspektem tego samego klejnotu: tożsamości, miłości, kierunku i twórczej ekspresji. Osoba niosąca ten krzyż nie jest proszona o pełnienie roli, ale o ucieleśnienie roli, która wynika z jej natury. Sfinks nie daje odpowiedzi; uczy innych, jak znaleźć swoje.
Lewy kąt: karma transpersonalna
Lewy kąt to domena karmy wypracowanej w związku. Tam, gdzie Prawy Kąt Sfinksa działa jako samotny, samokierujący się pytający o życie, Lewa wersja krzyża wkracza na świat poprzez innych. Każde znaczące spotkanie staje się lustrem. Inni ludzie nie są celem tej inkarnacji; są programem nauczania. Karma ma charakter transpersonalny, co oznacza, że nie dotyczy osobistych preferencji czy komfortu, ale ewolucję duszy poprzez tarcie, rozpoznawanie i uczenie się, które może zapewnić jedynie interakcja międzyludzka. Występuje tu cecha grawitacyjna. Ludzie przybywają, często niespodziewanie, a niosący ten krzyż jest postrzegany jako ten, który może im pomóc w rozwiązaniu zagadki.
Świadome słońce w bramie 7: rola jaźni
Świadome Słońce zakotwicza cel życiowy w Bramie 7, zwanej Rolą Jaźni lub Przywództwem. To jest brama do Centrum „Jestem” w centrum G – świadomości, która powstaje z bycia bez skrupułów sobą. Brama 7 nadaje uprawnienia kierunkowe. Nie jest to autorytet siły czy rangi, ale autorytet jaźni, która przestała udawać. Kiedy świadome Słońce odpoczywa w Bramie 7, jednostka promieniuje cichą pewnością: to jest to, kim jestem i to jest kierunek. Inni to czują. Orientują się wokół tego. Takie jest przywództwo, które nazywa ta brama – takie, które poprzedza jakikolwiek tytuł.
Świadome umieszczenie Bramy 7 oznacza, że dana osoba jest świadoma tej cechy, ale sama świadomość nie rozwiązuje zagadki. Sfinks wymaga, aby przywódca pozostał osobą pytającą. Brama 7 nie prowadzi, odpowiadając, ale dając innym przestrzeń do odkrycia własnych odpowiedzi. Osobowość wie, że ma do odegrania rolę, ale wie też, że ta rola nie jest końcem. Celem jest jaźń, której służy ta rola.
Przywództwo jako dar karmiczny
Ponieważ kąt jest lewy, przywództwo rozwija się poprzez relacje. Ludzie pojawiają się w tym życiu, niosąc fragmenty zagadki, której jeszcze nie rozwiązali. Nosiciel Bramy 7 w krzyżu Sfinksa trzyma pojemnik. Świadome uznanie własnej roli sprawia, że prezent jest godny zaufania. Ktoś, kto nie poznał swojej natury, nie może zlecić zagadki innemu. W tym przypadku osobowość jest dokładnie świadoma swojej jakości przywództwa, dzięki czemu może zastosować ją wobec innych, zachowując pokorę, a nie hierarchię.
Misja Sfinksa wypełnia się za każdym razem, gdy osoba, która spotkała niosącego ten krzyż, odchodzi z jaśniejszym poczuciem własnej roli. Przywództwo tutaj nie jest pozycją. To jest przekaz — taki, dla którego narodziło się świadome Słońce w Bramie 7.