Lewy krzyż nieoczekiwanego (brama 28)

Temat nieoczekiwanego

Ten Krzyż Wcielenia opiera się na zasadzie, że życie jest z gruntu nieprzewidywalne i że znaczenie buduje się nie w wygodzie, ale w spotkaniu z nieprzewidzianym. Osoba niosąca ten krzyż jest tutaj, aby odkryć cel poprzez to, czego nie można przewidzieć – poprzez ludzi, kryzysy i okoliczności, które zakłócają oczekiwany przepływ. „Gra” wspomniane w Gate 28 nie jest błahą zabawą; jest to święte zaangażowanie w ukryty program życia, gdzie każda niespodzianka jest zaproszeniem do odnalezienia znaczenia. Cierpienie bez sensu jest cieniem tego krzyża; cierpienie połączone z obecnością i ciekawością jest jego darem.

Kąt: karma transpersonalna

Jako krzyż lewostronny, ta konfiguracja należy do rodziny karmy transpersonalnej, która stanowi większość ludzkości. Lewy kąt jest zorientowany na rozpracowywanie karmy poprzez innych, nie poprzez samotną introspekcję, ale poprzez bezpośredni kontakt z ludźmi. Cel osobowości rozwija się w obszarze relacji, gdzie nieoczekiwane pojawia się najbardziej niezawodnie. Inni ludzie nie są tłem dla tego krzyża; są medium, poprzez które przeżywany jest temat życia. Każde spotkanie ma substancję karmiczną, a orientacja transpersonalna zapewnia, że ​​znaczenie nigdy nie jest całkowicie prywatne. Zawsze jest udostępniane, wyzwalane i ujawniane przez drugiego.

Słońce w bramie 28: świadomy gracz

Brama 28 nosi nazwę „Gracz”. Mieści się w Centrum Śledziony i podejmuje wyzwanie odnalezienia sensu w obliczu kryzysu i nieoczekiwanego. Kiedy świadome Słońce zajmuje tę bramę, jednostka jest doskonale świadoma – od najmłodszych lat – że życie jest nieprzewidywalne i że walka jest nieunikniona. Nie ma tu nic do stracenia naiwności, jedynie powolne uznanie, że wygoda nigdy nie była najważniejsza. Świadomość staje się rodzajem postawy wewnętrznej, gotowością na spotkanie wszystkiego, co się pojawia, bez żądania bezpieczeństwa. Słońce osobowości w tej bramie ma tendencję do noszenia tej wiedzy lekko, niemal żartobliwie, ponieważ darem Bramy 28 jest właśnie zdolność do angażowania się w grę życia bez zapadania się pod jej ciężarem. Krzyż jako całość prosi, aby to świadome rozpoznanie nie było przeżywane w izolacji, ale w relacyjnym polu transpersonalnym, gdzie najbardziej niezawodnie dostarczane jest to, co nieoczekiwane. Kiedy osobowość i projekt współpracują, nosiciel staje się kimś, kto potrafi nazwać znaczenie kryzysu w czasie rzeczywistym, a nie na podstawie teorii. Życie nie wydaje się wtedy serią ciosów, a bardziej programem wczytywanym w ciało, gdzie każde zakłócenie niesie ze sobą własną instrukcję, a znaczenia nie szuka się, lecz spełnia.