Życie zgodnie z projektem: codzienne praktyki w 7-letniej podróży

Życie zgodnie z projektem: codzienne praktyki w ciągu 7 lat podróży

Większość ludzi, którzy spotykają się z Human Design, poznaje smak mechanicznej prawdy o tym, kim są, a potem odchodzi. Wykres ciała jest interesujący. Strategia ma sens. Ale prawdziwe życie – ta część, która zmienia twoje życie – dzieje się w nieatrakcyjnym środku, w latach małych wyborów, których dokonujesz raz po raz, gdy stare wzorce szepczą, że wiedzą lepiej.

To jest eksperyment trwający 7 lat. To nie jest metafora. To prawdziwy cykl transformacji, który wymaga codziennej praktyki, a codzienne praktyki nie są skomplikowane. Są one jednak głęboko niemodne w kulturze, która pragnie transformacji na żądanie.

Twoja aura to cała gra

Zanim porozmawiamy o praktykach, porozmawiajmy o tym, co faktycznie dzieje się mechanicznie. Twoja aura jest polem elektromagnetycznym twojego ciała – przedłużeniem otwartych i zdefiniowanych ośrodków na twoim wykresie. Jego zadaniem jest próbkowanie, wzmacnianie lub rozróżnianie (w zależności od typu) aury ludzi i otoczenia wokół ciebie.

Kiedy działasz prawidłowo, twoja aura zachowuje się tak, jak została zaprojektowana. Generator lub Generator Manifestujący otwiera się, otaczając próbkę aury i odpowiada. Skoncentrowana, pochłaniająca aura projektora rozpoznaje drugiego. Zamknięta, odpychająca aura Manifestatora inicjuje i uderza. Księżycowa, próbkująca aura Reflektora przyjmuje i odbija.

Kiedy nie działasz prawidłowo, twoja aura zachowuje się wbrew swojej mechanice i tu zaczyna się warunkowanie. Motywy braku jaźni – frustracja, gorycz, złość, rozczarowanie – nie są porażkami osobowości. Są to sygnały, że próbujesz działać w oparciu o strategię, która nie należy do ciebie, lub podejmujesz decyzje w oparciu o cudzy autorytet.

Życie według własnego projektu polega po prostu na tym: pozwolić swojej aurze wykonywać swoją pracę, co oznacza pozwolenie, aby strategia i autorytet wykonywały swoją pracę, co oznacza wykonywanie powolnej, nieseksownej pracy polegającej na odwarunkowaniu.

Praktyka pierwsza: strategia w małych rzeczach

Strategia nie służy wyłącznie do podejmowania ważnych decyzji życiowych. Chodzi o rozmowę przy kolacji, e-mail, który masz zamiar wysłać, impuls do wolontariatu, sposób, w jaki odpowiadasz, gdy ktoś pyta, co robisz w ten weekend.

Jeśli jesteś generatorem lub generatorem manifestującym, twoją codzienną praktyką jest zauważanie, kiedy inicjujesz, a kiedy odpowiadasz. Reakcją sakralną jest dźwięk, przeczucie, wewnętrzne „tak” lub „nie”. Przećwicz małą pauzę, zanim powiesz „tak” rzeczom, które nie pojawiły się w odpowiedzi na coś, co życie zainicjowało w twoim kierunku.

Jeśli jesteś Projektorem, praktyka polega na zauważaniu, kto tak naprawdę Cię widzi i kogo próbujesz przekonać. Zaproszenie nie oznacza braku „nie”. To prawdziwa, uznana prośba. Ćwicz przeczekanie, mimo dyskomfortu, szczególnie w chwilach, gdy wiesz, że masz odpowiedź i chcesz ją zaoferować.

Jeśli jesteś Manifestorem, praktyka polega na informowaniu przed inicjacją. Nie pytam o pozwolenie. Nie tłumacząc się na śmierć. Wystarczy proste, neutralne „Robię to”, zanim się ruszysz. Ta pojedyncza praktyka zmieni Twoje relacje.

Jeśli jesteś Reflektorem, praktyką jest przyjmowanie cyklu księżycowego (około 28 dni) przed podjęciem ważnych decyzji. Codziennie wygląda to na sprawdzanie swojego otoczenia – czy ta osoba, miejsce lub czynność wzmacniają twoją przejrzystość, czy ją zaciemniają?

Praktyka druga: Autorytet przed działaniem

Autorytet to sposób, w jaki twoje ciało podejmuje właściwe decyzje. Codzienna praktyka tutaj wygląda jak przestrzeganie czasu wymaganego przez twoją władzę.

Autorytet sakralny to praktyka oparta na przeczuciach, chwila po chwili. Jedz wtedy, gdy organizm jest głodny, a nie wtedy, gdy tak wskazuje zegar. Powiedz „tak” temu, co rozświetla brzuch. Powiedz nie temu, co to zaciąga.

Autorytet emocjonalny opiera się na falach i wymaga, abyś pokonywał wzloty i upadki, a nie podejmował na ich podstawie decyzje. Twoja codzienna praktyka polega na przeczekaniu jednej pełnej fali emocjonalnej, zanim zareagujesz na cokolwiek znaczącego.

Władza śledziony jest natychmiastowa i cicha. Wiedza przychodzi i odchodzi. Jeśli nie słuchałeś, już go nie ma. Codzienna praktyka polega na powolnej sztuce wychwytywania tego, zanim umysł cię od tego odwiedzie.

Władza ego opiera się na woli i służy temu, czego naprawdę chcesz. Codzienna kontrola brzmi: czy podejmuję tę decyzję na podstawie tego, czego naprawdę chcę, czy na podstawie tego, czego myślę, że powinienem chcieć?

Autorytet siebie (G) jest kierunkowy — podążanie za tym, co jest dla ciebie właściwe w tym konkretnym momencie, w tym konkretnym miejscu, z tymi konkretnymi ludźmi.

Władza mentalna, zwana także Wysondowaniem, polega na przedyskutowaniu jej z zaufanymi głosami, nie w celu uzyskania ich odpowiedzi, ale w celu usłyszenia własnej.

Władza księżycowa należy wyłącznie do Reflektorów i praktyka polega na tym, aby żyć przez cały miesiąc, a następnie dokonać przeglądu.

Praktyka trzecia: Zegarek dekondycjonujący

To najważniejsza praktyka, a jednocześnie najczęściej pomijana.

Każdego dnia ustaw dwa krótkie okna – jeden poranek, jeden wieczór – aby po prostu obserwować. Co takiego dzisiaj zrobiłem, co było uwarunkowane? Kim próbowałem być? Czyją aprobatę próbowałem zdobyć? Który otwarty ośrodek był najbardziej aktywny i co wzmacniał?

W tych oknach nie próbujesz niczego naprawiać. Trenujesz swoją świadomość. Ciało uczy się poprzez bycie świadkiem, a nie poprzez poprawianie.

Po miesiącach zaczniesz odczuwać moment rozpoczęcia warunkowania – lekkie przesunięcie w klatce piersiowej, napięcie w szczęce, impuls do wyjaśnienia siebie, pokusę wzmocnienia otwartego ośrodka. Im dłużej oglądasz, tym więcej możesz wybrać.

Dlaczego siedem lat

Siedem lat to mniej więcej czas potrzebny na pełną aktualizację wzorców komórkowych organizmu. Aura, układ nerwowy, sposób, w jaki utrzymujesz wagę w pomieszczeniu – to nie są rzeczy, które zmieniają się w sposób przełomowy. Zmieniają się w powtarzalności.

Pierwszy rok jest zwykle dramatyczny, ponieważ nie-ja jest wciąż głośne. Drugi i trzeci rok są często najtrudniejsze, ponieważ nowy schemat nie jest jeszcze automatyczny, a stary jest nadal znajomy. W klasach od czwartej do siódmej wszystko zaczyna przypominać mniej eksperyment, a bardziej życie.

Życie według własnego projektu nie jest celem. Jest to codzienna praktyka, powtarzana tak długo, jak długo chcesz być szczery ze swoim ciałem. W eksperymencie nie chodzi o to, żeby zrobić to dobrze. Chodzi o pozostawanie w relacji z tym, co jest o Tobie mechanicznie prawdą, każdego zwykłego dnia.