Manifestor Money Granice: sztuka mówienia „nie” bez poczucia winy

Granice pieniędzy manifestanta: sztuka mówienia „nie” bez poczucia winy

Jeśli jesteś Manifestorem, wiesz już, że pieniądze rzadko dotyczą tylko pieniędzy. Chodzi o historie, które niesiesz ze sobą, wpływ, inicjację i głęboko zakorzenione przekonanie, że twoje pragnienia są niedogodnością dla innych ludzi. Zostałeś zaprojektowany, żeby wszystko zaczynać. Aby poruszyć się pierwszy. Wygenerować dynamikę w świecie, nie czekając na zielone światło. A jednak w kwestii cen, pracy i czasu często zdarza się, że za dużo wyjaśniasz, zaniżasz ceny lub zgadzasz się na rzeczy, które Twoje ciało wyraźnie powiedziało „nie” dwadzieścia minut temu.

To nie jest problem z dyscypliną. Jest to problem strategiczny. I można to naprawić.

Rana finansowa Manifestatora

Manifestanci stanowią około dziewięć procent populacji, ale dynamika energetyczna, którą niosą, jest ogromna. Twoja aura jest zamknięta i odpychająca. Nie jesteś tu po to, żeby cię pytać, wybierać czy zapraszać do pokoju. Jesteś tu, żeby wejść. Taki jest projekt.

Rana pieniężna pojawia się w momencie, gdy twoja inicjująca natura zderza się z oczekiwaniami kogoś innego. Klient chce więcej, niż podałeś. Przyjaciel zakłada, że ​​zrobisz to za darmo, bo jesteś w tym „taki dobry”. Szef chce, żebyś był w biurze, gdy twoja energia wyraźnie przypomina falę, a nie harmonogram. Reakcja jest taka sama: albo eksplodujesz (narastający gniew), albo połykasz go i uśmiechasz się (poczucie winy udające hojność). Obie formy są formami obejścia projektu.

Prawdziwą strategią jest informowanie, a nie proszenie o pozwolenie

W tym miejscu większość Manifestatorów myli się. Mylą informowanie z pytaniem. To nie jest to samo.

Informowanie oznacza stwierdzenie, co się dzieje lub co zamierzasz zrobić, w czysty, neutralny sposób, a następnie wykonanie ruchu. „W lutym podnoszę stawki”. „Nie jestem dostępny dla tego projektu”. „To jest moje wynagrodzenie”. To jest informowanie. Nie potrzeba do tego całej sali kiwających głów. Nie wymaga to od ciebie uspokojenia drugiej osoby swoją decyzją.

Zapytanie o pozwolenie oznacza sformułowanie swojej decyzji w formie pytania i czekanie. „Czy byłoby w porządku, gdybym…” „Zastanawiałem się, czy może…” „Nie chcę nikogo denerwować, ale…” Taka jest strategia Generatora. To Cię wyczerpie, sfrustruje i wzbudzi urazę. Co gorsza, sprawi to, że Twoje dochody będą sztucznie zaniżone, ponieważ zasadniczo pozwalasz, aby nastroje innych ludzi wpływały na Twoje ceny.

Kiedy czerpiesz informacje ze swojego projektu, Twoim podpisem jest spokój. Jeśli tego nie robisz, twoim motywem przewodnim jest złość. Ta złość jest informacją, a nie wadą. Mówi ci, że porzuciłeś swoją strategię zapewnienia komfortu komuś innemu.

Wycena od rozpoczęcia, a nie od zapewnienia

Manifestanci są inicjatorami. To jest dar, który wnoszą do każdego pomieszczenia, firmy lub branży. Cena powinna odzwierciedlać samo rozpoczęcie, a nie tylko rezultat.

Jeśli ładujesz za mało, zadaj sobie pytanie, czy pomniejszasz swój wpływ, czy dyskomfort innych osób. Manifestor, który ukończył projekt w trzy godziny, ponieważ jego energia jest tak wydajna, często patrzy na wycenę generatora na podstawie czasu i ma wrażenie, że przeładowuje. Nie są. Wyceniali na podstawie godzin, a nie wartości inicjacji. Klient nie płaci za Twój czas. Płacą za to, co zostało uruchomione przez ciebie.

Warto też pamiętać, że Twoja energia działa falowo. Będziesz mieć wybuchy ogromnej produktywności, po których następują okresy odpoczynku i inkubacji, które dla zewnętrznego obserwatora będą niczym. Ceny muszą to honorować. Rozliczanie godzinowe jest dla Ciebie karą. Świadczenia oparte na projektach, opłaty ryczałtowe, depozyty i pakiety przedpłacone są zgodne ze sposobem, w jaki faktycznie działasz.

Rurociąg ze złości do poczucia winy

Oto cichy cykl, w którym żyje wielu Manifestatorów. Mówisz tak, gdy masz na myśli nie. Przyjmujesz projekt, telefon, przysługę i niższą stawkę. Twoje ciało napina się. Gniew zaczyna narastać. Zamiast pozwolić, aby złość poinformowała Cię, że granica została przekroczona, zamieniasz ją w poczucie winy. Mówisz sobie, że powinieneś być wdzięczny, bardziej elastyczny i mniej trudny. Wykazujesz się cierpliwością. Złość staje się wstydem. Wstyd staje się kolejnym tak.

Wyjściem nie jest lepsza siła woli. Wyjściem jest wcześniejsza interwencja. W chwili, gdy poczujesz w ustach „tak”, zanim klatka piersiowa się na to zgodzi, jest to moment, aby poinformować o tym i cofnąć się. Nie jesteś winien uzasadnienia. Jesteś sobie winien strategię.

Mówienie „nie” bez wycieczki z przeprosinami

Czysty Manifestor „nie” jest krótki. Często zaskakuje ludzi, a niespodzianką nie jest twój problem.

„Nie, to nie pasuje teraz do mojej pracy”. „Moje stawki to X.” „W tym miesiącu nie podejmę się nowych projektów”. To wystarczy. Nie musisz łagodzić tego trzema akapitami o tym, jak czujesz się zaszczycony lub jak bardzo podziwiasz ich pracę. Jeśli nie chcesz, nie musisz oferować alternatywy. Odpychająca natura twojej aury nie jest niegrzecznością. Jest to naturalny kształt twojej energii w świecie. Jeśli to uszanujesz, właściwi ludzie pozostaną blisko. Niewłaściwi ludzie odchodzą. Obydwa wyniki są prawidłowe.

Poczucie winy, które odczuwasz, gdy utrzymujesz granicę, nie jest dowodem na to, że granica była błędna. Jest to dowód na to, że oduczasz się wzorca, który ma sprawić, że będziesz mały, miły i wiecznie dostępny. Pieniądze płyną do Manifestatora, który jest gotowy informować, inicjować i opuszczać pokoje, które już nie pasują. To nie jest samolubne. To jest strategia.