Środowisko pracy manifestatora: tworzenie przestrzeni dla decyzji władzy emocjonalnej

Środowisko pracy manifestatora: tworzenie przestrzeni dla decyzji władzy emocjonalnej

Manifestor w miejscu pracy

Manifestanci stanowią około dziewięć procent populacji i nie są tutaj, aby robić to, co robią wszyscy inni. To oni są inicjatorami, tymi, których zadaniem jest rozpoczynanie działań, nadawanie rozmachu, a następnie kontynuowanie działań, zanim wyczerpie ich energia dalszego działania. W Human Design aura Manifestora jest zamknięta i odpychająca. To nie jest dziwactwo osobowości. To jest mechaniczne. Ich energia nie dociera do świata tak, jak robi to Generator, ani nie absorbuje i nie odbija tak, jak robi to Projektor. Popycha i chroni swoją przestrzeń, aby inicjator mógł zrobić to, co robią inicjatorzy: rozpocząć.

W środowisku pracy przekłada się to na fundamentalną potrzebę autonomii. Manifestatorzy nie rozwijają się pod ścisłym nadzorem, mikrozarządzaniem lub w środowiskach wymagających trwałych, przewidywalnych wyników. Działają impulsowo. Wpadają na pomysł, zapalają go, informują osoby, które muszą się o tym dowiedzieć, i przechodzą do następnej iskry. Kiedy kultura pracy próbuje wcisnąć Manifestora w rytm Generatora, Manifestor albo się wypala, staje się zgorzkniały, albo po cichu odchodzi. Miejsce pracy, które rozumie ten design, nie będzie próbowało go ujarzmić. Zrobi na to miejsce.

Autorytet emocjonalny: fala, która napędza decyzje

Dla Manifestora posiadającego władzę emocjonalną, Centrum Splotu Słonecznego jest zdefiniowane i funkcjonuje jako ciało decyzyjne. Autorytet ten nie polega na okazywaniu emocji w sposób, w jaki zwykle używa się tego słowa. Chodzi o jazdę na fali. Fala emocjonalna przechodzi przez wzloty i upadki, przez chwile entuzjazmu i chwile zwątpienia, a klarowność pojawia się dopiero gdzieś pośrodku, gdy fala osiągnie szczyt i opadnie.

Oznacza to, że decyzji nie można podejmować pod wpływem chwili. Nie te ważne. Manifestant obdarzony autorytetem emocjonalnym, który w szczytowym momencie emocjonalnego podniecenia angażuje się w projekt, pracę lub wyznacza kierunek, często zaczyna tego żałować, gdy fala opada. Niski poziom nie jest porażką. Niski to informacja. To ciało mówi umysłowi to, czego umysł był zbyt podekscytowany, aby usłyszeć.

Błędem popełnianym przez wielu manifestujących się emocjonalnie jest próba działania jak autorytet śledzionowy lub autorytet mentalny. Starają się podejmować szybkie decyzje. Starają się być zdecydowani. Strategia tutaj jest odwrotna: poczekaj. Nie na czas nieokreślony i nie ze strachu, ale pełną falą. Śpij na najważniejszych. Pozwól ciału emocjonalnemu dokończyć mowę.

Czego potrzebują manifestanci w środowisku pracy

Środowisko pracy, które wspiera Manifestora z Autorytetem Emocjonalnym, musi oferować trzy rzeczy: autonomię inicjacji, przestrzeń do płynąć na fali i kulturę, która szanuje informowanie zamiast pytać.

Autonomia inicjacji oznacza, że ​​Manifestor nie czeka na przydzielenie zadania lub zaproszenie na spotkanie. To oni rozpoczynają spotkanie, projektują projekt, proponują nowy kierunek. Kiedy struktura pracy zmusza ich do pełnienia roli reaktywnej, w której stale reagują na inicjatywy innych ludzi, ich energia ulega stagnacji. Nie zostały zaprojektowane z myślą o długim środku projektu. Zostały zaprojektowane z myślą o rozpoczęciu i przekazaniu.

Pokój, w którym można płynąć na fali, oznacza miejsce pracy, które nie karze za dołek emocjonalny. Jeśli Manifestor pewnego ranka przyjdzie do pracy z uczuciem ciężkości w związku z decyzją, którą podjął wczoraj, ten dzień nie jest dobrym dniem na zmuszanie go do podjęcia nowego zobowiązania. Ten dzień jest dniem, w którym należy pozwolić im się poruszać, dać im przestrzeń, pozwolić fali robić to, co robią fale. Sztywne oczekiwanie spójności emocjonalnej u Manifestanta z Autorytetem Emocjonalnym wymaga niemożliwego.

Informowanie zamiast pytać to strategia w działaniu. Manifestanci nie potrzebują pozwolenia. Informują osoby, na które będzie miało wpływ to, co zamierzają zrobić, i ruszają. Kultura pracy, która traktuje informowanie jako manipulację lub arogancję, będzie stale znajdować się w konflikcie z pracownikami Manifestora. W kulturze pracy, która rozumie informowanie jako uprzejmość, napomnienie, sposób na zmniejszenie oporu, praca z Manifestorem będzie łatwiejsza, a nie trudniejsza.

Rytmy produktywności, które honorują falę

Produktywność emocjonalnie zdefiniowanego Manifestora nie wygląda na stałą, ośmiogodzinną produkcję. Wygląda jak wybuchy. Wygląda jak poranek intensywnej pracy twórczej, po którym następuje popołudnie samotności. Wygląda to na zainicjowanie projektu, delegowanie środka i zameldowanie się na końcu.

Kiedy Manifestor organizuje swój własny dzień pracy, dobrze radzi sobie, koncentrując się na podejmowaniu decyzji. Fala emocjonalna jest często wyraźniejsza wcześniej tego samego dnia, zanim układ nerwowy wchłonie zbyt dużo bodźców. Rankiem dokonuje się ważnych wyborów. Mniejszych wyborów dokonuje się po południu. Ważne zobowiązania podejmowane są dopiero po tym, jak fala zakończy pełny cykl, co może zająć od kilku godzin do kilku dni, w zależności od siły fali emocjonalnej na wykresie jednostki.

Miejsca pracy, które oferują elastyczność, które cenią wyniki w ciągu wielu godzin, które pozwalają Manifestorowi zniknąć w projekcie i pojawić się ponownie z ukończoną wizją, zobaczą to, co najlepsze tego typu. Miejsca pracy, które wymagają stałej widoczności, ciągłej dostępności i ciągłej płaskości emocjonalnej, będą widzieć coś przeciwnego.

Łączenie tego w całość

Manifestor posiadający autorytet emocjonalny nie jest trudny. Działają na innym zegarze, na innej fali, na innym impulsie inicjującym. Środowisko pracy, które to honoruje, nie jest liberalne w niechlujny sposób. Jest precyzyjny. Oferuje jasne struktury dotyczące autonomii, daje czas na klarowność emocjonalną i traktuje informowanie jako podstawę zdrowej relacji w pracy.

Kiedy takie środowisko istnieje, Manifestor może zrobić to, po co tu przyszedł: rozpocząć rzeczy, których nikt inny nie ma odwagi ani planu rozpocząć.