Praktyczne codzienne eksperymenty mające na celu pogłębienie dostosowania ludzkiego projektu

Praktyczne codzienne eksperymenty pogłębiające dostosowanie ludzkiego projektu

Human Design nie jest filozofią, którą należy opanować, ani zbiorem przekonań, które należy intelektualizować. Jest to rygorystyczny, praktyczny eksperyment, który odbywa się w chaotycznym krajobrazie Twojego codziennego życia w czasie rzeczywistym. Mechanika twojego projektu będzie bezużyteczna, jeśli pozostanie na wykresie; stają się przemieniające tylko wtedy, gdy używasz ich do poruszania się po godzinach czuwania, podejmowaniu decyzji i interakcjach ze światem.

Jeśli czekasz na chwilę, aby „dokończyć” swoje odwarunkowanie lub osiągnąć stan idealnego wyrównania, to mijasz się z sednem. Celem jest eksperyment. W codziennej, niedoskonałej próbie uhonorowania swojej strategii i autorytetu kryje się magia. Oto praktyczne, ugruntowane eksperymenty, które możesz rozpocząć już dziś, aby przenieść Ludzki Projekt od koncepcji do rzeczywistości, w której żyjesz.

Fundacja: strategia i autorytet jako codzienny rytuał

Twoja strategia i autorytet to jedyne narzędzia, których potrzebujesz, aby prawidłowo poruszać się po życiu. Większość z nas spędza dni, operując „nie-ja” – tym szalonym, uwarunkowanym umysłem, który myśli, że wie lepiej niż nasza fizyczna inteligencja. Aby rozpocząć eksperyment, należy zamienić proces decyzyjny w świadomy, codzienny rytuał.

W przypadku generatora lub generatora manifestującego eksperyment jest prosty, ale wymagający: przestań inicjować. Spędź dzień obserwując wszystko, co stanie Ci na drodze – e-maile, prośby, impulsy, możliwości. Zanim podejmiesz jakiekolwiek działanie, zatrzymaj się. Czy czujesz dosłowną, fizyczną reakcję w jelitach? Czy to „tak” popycha cię do przodu, czy „nie”, które utrzymuje cię w stagnacji? Jeśli czujesz presję, aby natychmiast działać, rozpoznaj tę presję jako nieokreślony ośrodek (najprawdopodobniej śledziona lub korzeń), który próbuje podjąć decyzję za ciebie. Twój codzienny rytuał polega na czekaniu na wewnętrzne „aha” lub „aha”, zanim poruszysz mięśniem.

Jeśli jesteś Projektorem, Twój eksperyment polega na rozpoznaniu zaproszenia. Spędź dzień obserwując, gdzie jesteś widziany, rozpoznawany i zapraszany. Jeśli nie ma zaproszenia, twoim eksperymentem jest odpoczynek, studiowanie swojego rzemiosła lub czekanie, zamiast wpychania się do pomieszczeń, do których twoja energia nie jest zapraszana. Jest to głęboka praktyka poczucia własnej wartości. Nie jesteś stworzony do pracy w taki sam sposób jak reszta świata. Twoja codzienna praktyka polega na honorowaniu pauzy.

Obserwuj swoje niezdefiniowane centra

Twoje zdefiniowane centra to twoja stała energia, ale twoje niezdefiniowane (otwarte) centra to miejsca, w których jesteś najbardziej podatny na uwarunkowania. To wasze kosmiczne sale lekcyjne. To tam czerpiesz energię innych i wzmacniasz ją, często myląc ją ze swoją. Aby pogłębić swoje zestrojenie, musisz nauczyć się obserwować energię w swoich otwartych centrach, nie pozwalając jej dyktować twoich działań.

Weźmy na przykład otwarte Centrum Serca. Jeśli masz nieokreślone Serce, ciągle otrzymujesz wiadomości ze świata, że ​​musisz udowodnić swoją wartość, pracować ciężej, być bardziej produktywnym. Kiedy poczujesz nagłą, szaloną potrzebę „udowodzenia się”, podjęcia dodatkowej pracy lub nadmiernego zaangażowania, zatrzymaj się. Zadaj sobie pytanie: „Czy to ciśnienie jest moje, czy jest to wzmocniona energia pomieszczenia?” Twój eksperyment polega na zaobserwowaniu tego pragnienia, nazwaniu go reakcją warunkową i świadomym podjęciu decyzji, aby nie działać pod jego wpływem. Nie musisz niczego udowadniać. Twoja wartość jest wrodzona.

Podobnie, jeśli masz niezdefiniowane Centrum Główne, będziesz stale odczuwał presję, aby „załatwić sprawy”. Świat zawsze wibruje pilnością, a twój niezdefiniowany Korzeń wzmacnia to brzęczenie w ryk. Poćwicz obserwację uczucia „musisz to zrobić teraz”. Kiedy poczujesz tę presję, odsuń się. Świadomie wybieraj nic nierobienie. Nie działając pod presją zewnętrzną, odzyskujesz własne tempo. Uczysz się odróżniać zdrową, niezbędną aktywność od szalonej, uwarunkowanej aktywności „nie-ja”.

Praktyka dziennikowania refleksyjnego

Teoria umiera bez refleksji. Aby naprawdę zrealizować swój projekt, potrzebujesz sposobu na śledzenie luki między kondycją a prawdziwą mechaniką. Na koniec każdego dnia przeznacz dziesięć minut na „audyt projektu”. Nie pisz w dzienniku o swoich uczuciach; dziennik o swojej mechanice.

Zadaj sobie te trzy pytania:

1. Czy zainicjowałem dzisiaj, kiedy powinienem był poczekać?

2. Czy podjąłem decyzję kierując się rozumem, a nie władzą?

3. Gdzie poczułem presję otwartego centrum i czy podążyłem za nią?

Bądź brutalny w swojej szczerości. Jeśli zainicjowałeś projekt ze strachu psychicznego, zanotuj to. Jeśli powiedziałeś „tak” na spotkaniu towarzyskim, ponieważ obawiałeś się, że coś przegapisz, zanotuj to. Tu nie chodzi o samoocenę. Chodzi o gromadzenie danych. Zbierasz informacje o tym, jak twój umysł próbuje sabotować twoje zestrojenie. Z biegiem czasu te notatki ujawnią wzorce twojego specyficznego „nie-ja”, dzięki czemu następnym razem łatwiej będzie je złapać na gorącym uczynku.

Wykaż się cierpliwością

Eksperyment Human Design to długa gra. Cofasz lata, a może i dekady uwarunkowań. Będą dni, kiedy powrócisz do starych wzorców. Zainicjujesz, pozwolisz umysłowi podejmować decyzje, ulegniesz presji swoich nieokreślonych ośrodków. To nie jest porażka; to część procesu.

Ostateczną praktyką jest przebaczenie i konsekwencja. Kiedy zdasz sobie sprawę, że odeszłeś od swojego projektu, nie popadaj w samokrytykę. Po prostu delikatnie wróć do siebie. Weź oddech. Połącz się ponownie ze swoją strategią i autorytetem. Rozpocznij eksperyment ponownie. Głębokości dopasowania nie mierzy się tym, jak doskonale realizujesz swój projekt; mierzy się to tym, jak szybko i konsekwentnie do niego powracasz, gdy zorientujesz się, że zbłądziłeś. Bądź ciekawy, bądź praktyczny i zaufaj mechanice swojej własnej, unikalnej formy.