Znaczenie krzyża kątowego w kryzysie tożsamości

Kątowy krzyż kryzysu tożsamości: radzenie sobie z pytaniem, kim jesteś

Niektóre krzyże wcieleń dają ci rolę. Inni dają ci naukę. Krzyż Kryzysu Tożsamości pod kątem prostym daje ci coś bardziej niepokojącego i bardziej szczerego: daje ci samo pytanie. Osoby urodzone pod tym krzyżem często opisują uczucie, jakby nie miały ustalonej tożsamości, jakby zmieniały się w zależności od tego, z kim są, lub jakby spędziły dziesięciolecia na poszukiwaniu siebie, które ciągle wymyka się z pola widzenia. Nie jest to wada konstrukcyjna. To jest program nauczania.

Bramy za krzyżem: 13 i 7

Krzyż ten jest zbudowany na kanale pomiędzy Bramą 13 i Bramą 7, dwiema bramami, które razem tworzą architekturę przywództwa poprzez tajemnicę, słuchanie i kierowanie sobą. Brama 13, zwana Słuchaczem, przechowuje pamięć o tajemnicach, historii i radach tych, którzy byli wcześniej. Brama 7, zwana Jaźnią w roli Jaźni, jest bramą przywództwa, samoświadomości i orientacji na własną ścieżkę, a nie na kolektyw. Kiedy te dwie bramy zakotwiczą krzyż prostokątny, tożsamość sama w sobie staje się polem, na którym dana osoba gra.

Kryzys jest prawdziwy, ponieważ projekt na to nalega. Brama 13 nieustannie sprawdza, czy potrafisz utrzymać prawdę o sobie, nie ujawniając jej, nie zniekształcając ani nie przedstawiając jej dla innych. Brama 7 ciągle kieruje cię z powrotem do siebie, pytając, czy chcesz przewodzić ze swojego własnego centrum, nawet jeśli to centrum nie wydaje się solidne. Razem tworzą osobę, której tożsamość ma być płynna, przeżywana i wyrafinowana. Kryzys kończy się w momencie, gdy przestajesz oczekiwać jednej, stabilnej odpowiedzi na pytanie „kim jestem?” i zacznij postrzegać zadawanie pytań jako samą pracę.

Dlaczego tożsamość staje się tematem głównym

Kryzys krzyża tożsamości ma tendencję do ujawniania się u osób niezwykle wrażliwych na kontekst. Absorbują ton pomieszczenia, oczekiwania innych, niewypowiedziane scenariusze przekazane przez ich rodzinę i kulturę. To nie jest słabość; to otwarta architektura nasłuchu Gate 13 i dublowania Gate 7. Problem pojawia się, gdy dana osoba myli swoją reakcję z nieautentycznością. Dochodzą do wniosku: „Nie wiem, kim jestem, bo nic nie wydaje mi się prawdą”, podczas gdy w rzeczywistości po prostu otrzymują więcej kanałów informacji niż większość.

Kryzys ma również tendencję do osiągania szczytu podczas głównych tranzytów życiowych, szczególnie podczas powrotu Saturna i opozycji do Urana, kiedy osobowość zaczyna uwalniać się od tożsamości ukształtowanej w dzieciństwie. Osoby z tym krzyżem często odczuwają zawroty głowy w wieku około dwudziestu i trzydziestu lat, jak gdyby budowane przez nich „ja” było jedynie rusztowaniem. To odczucie jest słuszne. Rusztowanie było tymczasowe. Rzeczywista struktura, ta, która może pomieścić prawdziwe życie, budowana jest poprzez przesłuchanie.

Profil kształtuje rozwój kryzysu

Krzyż wyznacza temat, ale profil określa, jak żyje w ciele i świecie.

Profil 1/3 doświadcza kryzysu tożsamości metodą prób i błędów na płaszczyźnie materialnej. Ci ludzie odkrywają, kim są, robiąc różne rzeczy, wpadając na ściany, dzięki ciężko zdobytej wiedzy, która pochodzi tylko z dołu. Kryzys rozwiązuje się nie dzięki wnikliwej analizie, ale dzięki zgromadzonym dowodom. Muszą żyć tym pytaniem, a nie odpowiadać na nie przedwcześnie.

Profil 4/6 doświadcza tego na trzech etapach życia: fundament, dach i druga szansa. Kryzys tożsamości często jest najostrzejszy na szczycie dachu, pomiędzy trzydziestym a pięćdziesiątym rokiem życia, kiedy sieci i wpływy z pierwszej fazy rozpadają się, a osoba musi odnaleźć naprawdę własne „ja”. Jeśli poczekają na trzecią fazę, kryzys zwykle słabnie, ale nauka jest bardziej skompresowana.

Profil 2/4 przeżywa kryzys poprzez relacje i naturalny dar. Osoby te często czują się najbardziej zagubione w intymnej relacji, kiedy nieuniknione staje się pytanie „kim jestem przy Tobie”. Kryzys ustępuje, gdy uczą się wpuszczać drugą osobę, nie tracąc nici siebie, a ich naturalny dar staje się stabilnym punktem odniesienia.

Profil 5/1 doświadcza tego poprzez projekcję i ostateczną konieczność bycia samotnym. Linia 5 czerpie projekcję od innych, rodzaj pożyczonej tożsamości, a linia 1 kładzie nacisk na solidny fundament. Kryzys pojawia się, gdy projekcja zanika i osoba musi zamieszkać w jaźni, której nie była świadkiem. Jest to często najbardziej izolująca wersja krzyża, ale także ta, która prowadzi do najgłębszego zaufania do siebie.

Profil 6/6 doświadcza kryzysu poprzez potrójny tranzyt i proces obiektywnego wycofywania się. Ci ludzie potrzebują trzech prób życia, aby znaleźć siebie, z którego mogą naprawdę żyć. Kryzys rozwiązuje się poprzez powtarzanie i powolne gromadzenie tego, co faktycznie pasuje.

Praca z krzyżem

Błędem, który popełnia większość ludzi z tym krzyżem, jest próba rozwiązania kryzysu poprzez chwytanie. Przyjmują filozofię, powołanie, związek lub wspólnotę i mają nadzieję, że któreś z nich w końcu będzie odpowiedzią. Czasami pomaga, na krótko. Ale krzyż ma na celu pozostawienie tej kwestii otwartej. Rzecz w tym, aby pozostać w dochodzeniu bez zamykania go w konkluzję.

Tutaj liczy się strategia i władza. Podążanie za tą strategią, niezależnie od tego, czy jest to generator, projektor, manifestator czy reflektor, utrzymuje osobę osadzoną w ciele, a nie zagubioną w opowieściach umysłu. Korzystanie z wewnętrznego autorytetu, emocjonalnego, sakralnego, śledzionowego, manifestowanego przez ego, samoprojektowanego lub księżycowego, pozwala osobie podejmować decyzje, które są naprawdę jej, a nie decyzje podejmowane na podstawie zapożyczonej tożsamości chwili. Kryzys łagodnieje, gdy osoba przestaje próbować wymyślić sobie drogę do siebie i zaczyna słuchać swojej drogi.

Krzyż Kryzysu Tożsamości nie jest karą. Jest to zaproszenie do bardziej szczerej relacji z pytaniem o siebie. Ludzie, którzy ją niosą, często pozwalają innym zadać to samo pytanie, którzy modelują, że tożsamość nie jest pomnikiem, ale czymś żywym, oddychającym i podlegającym rewizji. Kiedy przestają szukać odpowiedzi, często odkrywają, że odpowiedzią było szukanie przez cały czas.