Prostokątny krzyż uzdrowienia — brama ducha własnego (25)

Krzyż uzdrowienia pod kątem prostym — brama ducha jaźni (25)

Motyw krzyża

Krzyż Uzdrowienia pod kątem prostym niesie ze sobą szczególne zadanie przywracania pełni poprzez przekazywanie bezwarunkowej miłości. Jego architektura zbudowana jest na Kanale Wtajemniczenia (25–46) i Kanale Zachowania Jaźni (10–15), tworząc kompletną konfigurację elektromagnetyczną, w której siła uzdrawiająca nie jest techniką, ale stanem istnienia. Krzyż jest narzędziem ciała i umysłu: osoba posiadająca ten krzyż wcielony uzdrawia po prostu zamieszkując w pełni swoje ciało i pozwalając częstotliwości uniwersalnej miłości przepływać przez nie bez oporu. Nie jest wymagana żadna metoda zewnętrzna. Uzdrowienie następuje w obecności otwartego, niebronionego serca, które zaakceptowało swoją własną wartość i własne prawo do istnienia.

Kąt osobistego przeznaczenia

Jako krzyż prostokątny, życiowy cel Krzyża Uzdrowienia jest skierowany ku osobistemu przeznaczeniu, a nie kolektywnemu czy ustalonemu przeznaczeniu. Kąt Prosty działa poprzez prawo samoabsorpcji: to, co jest dla siebie, inni otrzymują jako produkt uboczny prawidłowego ucieleśnienia siebie. Oznacza to, że jednostka nie jest tutaj, aby leczyć ludzkość w szerokim, światowo-historycznym sensie. Uzdrawiają poprzez bezpośredni, intymny kontakt, jaki mają z ciałami, umysłami i duchami w swoim najbliższym otoczeniu – poprzez rodzinę, partnerów, przyjaciół, klientów i ludzi, którzy spotykają się na ich drodze w codziennym rytmie ludzkiego życia. Punkt widzenia podkreśla, że ​​uzdrowienie musi najpierw być autentyczne w oparciu o własne doświadczenie jednostki. Kiedy dana osoba kocha swoje ciało, ufa swemu duchowi i zachowuje się w zgodzie ze swoim własnym światłem, uzdrowienie automatycznie promieniuje na zewnątrz.

Świadome Słońce w Bramie 25

Świadome Słońce w Bramie 25 — Duch Jaźni, zwany także Niewinnością lub Uniwersalną Miłością — określa szczególny charakter celu życiowego tego krzyża. Brama 25 znajduje się w centrum Ego/Serce i niesie archetypową energię ducha, który ożywia ciało. Zasadą jest, że miłość w swojej najczystszej i najbardziej bezwarunkowej formie sama w sobie jest siłą uzdrawiającą. Dzięki świadomemu umieszczeniu Słońca w tym miejscu jednostka rodzi się już świadoma, na pewnym głębokim poziomie, że miłość jest jej medium. Nie muszą uczyć się kochać; uznanie miłości za ich rodzimy element jest wbudowane w ich świadomą orientację.

Ponieważ Słońce jest świadomą (osobowością) bramą, ta świadomość jest dostępna dla umysłu. Osoba może się nad tym zastanowić, mówić o tym i rozpoznać to w lustrze swojego doświadczenia. Czują się odpowiedzialni za noszenie tej miłości w ludzkiej postaci i często odczuwają jej ciężar – poczucie, że ich obecność musi być godna miłości, którą ona przekazuje. Cieniem tego świadomego umiejscowienia jest pokusa, aby przywiązywać wagę wyłącznie do miłości duchowej i odrzucać miłość fizyczną, ucieleśnioną, zwyczajną. Właśnie dlatego Brama 46, Miłość Ciała,