Prostokątny krzyż Sfinksa 1 — Brama 1 wyrażania siebie

Sfinks jest stróżem zagadek, strażnikiem, który zatrzymuje podróżnika i żąda prawdziwej odpowiedzi przed zezwoleniem na przejście. W Krzyżu Wcielenia Sfinksa 1 ten mityczny archetyp jest zakotwiczony przez świadome Słońce w Bramie 1 – bramie twórczego wyrażania siebie. Wynikający z tego cel życiowy jest celem twórczego poszukiwacza: osoby, której dociekliwość i mądrość są nierozerwalnie związane ze sztuką i której sztuka jest nierozerwalnie związana z głębszymi kwestiami egzystencji.

Temat krzyżowy: kreatywne zapytanie jako droga

Sfinks nie odpowiada na pytania; – pyta ich. Cztery bramy tego krzyża – 1 i 2 tworzące Kanał Twórczości (1-2, G do G) oraz 7 i 13 tworzące Kanał Beatu (7-13, G do G) – razem opisują osobę, która żyje w rytmie inspiracji i kierunku. Brama 1 niesie iskrę, impuls do wyrażenia czegoś nowego. Brama 2 (dopełniająca ją brama naziemna) zapewnia inteligencję nawigacyjną: w którą stronę, w jakim tempie i z kim. Kanał 7-13 dostarcza mutacyjnego paliwa — rytmu lidera, który porusza się po świecie w niezwykły, a nawet destrukcyjny sposób.

Kiedy Słońce znajduje się w Bramie nr 1, twórczy wyraz siebie tego krzyża staje się świadomym, widocznym wejściem do tajemnicy Sfinksa. Osoba ma świadomość, często od dzieciństwa, że inaczej postrzega i wyraża życie.

Kąt prosty: osobiste przeznaczenie

Jako krzyż pod kątem prostym (krzyż prawa/celu), jest to osobiste przeznaczenie. Praca nie jest transpersonalna ani magnetyczna w zmieniającym świat sensie krzyży zestawień; jest to własna ścieżka samoobserwacji i samokorekty jednostki. Sfinks tutaj przygląda się sobie. Cel życiowy realizuje się nie ratując świat, ale pozostając wiernym wewnętrznemu standardowi autentyczności i twórczej świeżości.

Jak Świadome Słońce w Bramie 1 kształtuje cel życiowy

Świadome Słońce w Bramie 1 oznacza, że dana osoba wie, że jest kreatywna. Czują potrzebę wyrażania, kształtowania, wypowiadania się – i jest to dla nich niewątpliwe. Pytania Sfinksa są filtrowane przez tę kreatywną soczewkę. Rozwiązują zagadkę własnego istnienia, tworząc coś: piszą, budują, projektują, przemawiają, są mentorami lub po prostu żyją z widoczną oryginalnością, którą inni rozpoznają i zapamiętają.

Ponieważ brama 1 znajduje się w centrum G, wyrażanie siebie zasadniczo dotyczy tożsamości – tego, kim się staje. Ich sztuka, ich rady i sposób poruszania się po świecie nie są performansami; są eksperymentami stawania się. Ludzie zwracają się do nich po wskazówki nie dlatego, że obiecują odpowiedzi, ale dlatego, że Sfinks-1 kroczy ścieżkami, których poszukiwacz jeszcze sobie nie wyobrażał. Mądrość, którą oferują, jest zwykle niekonwencjonalna i wynika z wewnętrznego dociekania, a nie z przyjętej doktryny.

Żyć krzyżem

Osoby ucieleśniające ten krzyż to marzyciele, którzy działają, ale dopiero wtedy, gdy prąd twórczy wyjaśni ich kierunek. Przyciągają ich mniej uczęszczane trasy – nie z powodu buntu, ale dlatego, że ich sfinksowa natura rozpoznaje, że oczywista ścieżka rzadko jest tą prawdziwą. Ich wkład na rzecz innych polega na pokazaniu, że wyrażanie siebie, jeśli jest zgodne ze standardem szczerości Sfinksa, staje się formą nauczania samo w sobie. Swoją obecnością pokazują, że zagadka życia jest rozwiązywana krok po kroku, autentycznie twórczy.