Studium przypadku autorytatywnego autorytetu: Głośne mówienie ujawniło prawdę

Studium przypadku autorytatywnego autorytetu: głośne mówienie ujawniło prawdę

Autorytet Większość ludzi się myli

W Human Design władza samoprojekcji należy do szczególnego rodzaju projektora: do kogoś, kogo centrum G jest zdefiniowane i połączone z gardłem, i do którego nie jest aktywnie podłączony żaden wewnętrzny autorytet. Nie ma fali emocjonalnej, na której można by się oprzeć, żadnego jelita krzyżowego typu „tak lub nie”, żadnego przeczucia śledziony, żadnej siły woli ego pociągającej za sznurki.

Zamiast tego mają głos.

Mechanika jest prosta, ale rzadko można jej zaufać. Osoba posiadająca Autoprojekcję Autorytetu nie wie, co jest dla niej wewnętrznie właściwe, w cichy sposób, w jaki wie to Generator Sakralny. Wiedzą, mówiąc. Rozmawiając o tym – z przyjacielem, partnerem, ścianą, rejestratorem, sobą w samochodzie. Kierunek od środka G do gardła jest ścieżką. Prawdę rozpoznaje się po brzmieniu wydobywającym się z ust.

Wiele osób posiadających tę władzę próbuje poczekać na pewność. Czekają na znak, uczucie, myśl, która nadchodzi w pełni uformowana. Nigdy tak nie jest. Odpowiedź nie pochodzi z wnętrza, w spokojny i ustalony sposób, w jaki powinny czuć decyzje. Dzieje się to poprzez projekcję – poprzez język, poprzez artykulację, poprzez akt mówienia.

Poniższe studium przypadku pokazuje, co się dzieje, gdy dana osoba w końcu temu zaufa.

Dylemat Mai

Maya to projektor 3/5 z autoryzacją do samodzielnego projekcji. Przez siedem lat pełniła stabilną rolę w korporacji. Praca nie była zła. Szef ją szanował. Płaca była stała. Jednak mniejsza firma zabiegała o nią od miesięcy – stanowisko z mniejszym prestiżem i mniejszymi pieniędzmi, ale z szansą na zbudowanie czegoś od podstaw.

Przez trzy miesiące robiła listy. Plusy, minusy, prognozy finansowe, trajektorie wzrostu. Sprawdziła swój wykres. Medytowała. Zapytała swoją talię tarota. Zapytała przyjaciół. Żadne z nich nie dało jej odpowiedzi.

Próbowała obmyślić sposób na podjęcie decyzji, której jej ciało nigdy nie zapewniło. Jej wykres nie ma silnika podłączonego do Gardła. Nie ma krzyżowego „aha” ani opadającej śledziony. Próbowała wywołać poczucie pewności, którego jej projekt po prostu nie daje.

Co się zmieniło

Zmiana nastąpiła we wtorek. Rozmawiała przez telefon ze swoją siostrą, wyjaśniając sytuację po raz setny. W połowie zdania usłyszała, jak mówi: „Jeśli zostanę, wybieram wygodę. Jeśli odejdę, wybieram bycie w ruchu”.

Zatrzymała się. Coś w jej piersi uwolniło się. Jej głos wylądował na prawdzie, której nie mogła znaleźć na swoich listach. Usłyszała różnicę między tymi dwoma zdaniami w czasie rzeczywistym. Pierwsze zdanie wydawało mi się zamkniętymi drzwiami. Drugie było jak oddech.

Tego popołudnia przyjęła nową rolę.

Dlaczego to zadziałało

Maya nie znalazła odpowiedzi, intensywnie myśląc. Zdobyła to poprzez projekcję — wysyłając swoje myśli na zewnątrz poprzez głos, gdzie mogły spotkać się z jej uszami, jako swego rodzaju świadek wobec niej samej. Dla kogoś z Autorytetem Samoprojektu tożsamość Centrum G i ekspresja Gardła nie są oddzielnymi funkcjami. Stanowią pojedynczy obwód. Aby wiedzieć, kim jesteś w tej decyzji, musisz to powiedzieć. Aby wiedzieć, który kierunek jest twój, musisz go wymówić.

Z tego też powodu dziennik często nie działa w przypadku tych projektorów. Pisanie jest zbyt prywatne. Gardło musi dosłownie się poruszać, wibrować, wystawać w powietrze. Notatki głosowe działają. Rozmowy telefoniczne działają. Spacery i rozmowy z zaufanym przyjacielem działają. Medium ma znaczenie: musi to być żywy, wyświetlany dźwięk ludzkiego głosu.

Inny ważny szczegół

Trzy tygodnie po odejściu Mayi koleżanka, która pracowała w starej firmie, wysłała do niej e-mail. Właśnie ogłoszono serię zwolnień. Struktura korporacyjna, przeciwko której Maya ważyła swoją stabilność, przez cały czas po cichu ulegała erozji. „Bezpieczny” wybór nigdy nie był tak bezpieczny, jak wydawało się z wnętrza ciszy jej własnej głowy.

Nie wiedziała o tym, podejmując decyzję. Nie miała żadnych informacji, których nie miała reszta zespołu. Po prostu podążała za jedynym autorytetem, jaki faktycznie dał jej jej projekt – i pozwalała, aby jej głos robił to, czego nie mógł jej umysł.

Uwaga na temat praktyki

Jeśli masz autorytatywną projekcję, oto, co działa.

Porozmawiaj, zanim podejmiesz decyzję. Nie dać się przekonać, nie dać się doradzić, ale słuchać kształtu własnych słów. Zwróć uwagę, gdzie Twój głos staje się sztywniejszy. Zwróć uwagę, gdzie się otwiera. Zwróć uwagę, które zdanie zmiękcza Twoje ciało, a które wzmacnia.

Nie zlecaj podejmowania decyzji na zewnątrz. Przyjaciele, doradcy i partnerzy mający dobre intencje mogą pomóc Ci w rozmowie. Nie mogą podjąć decyzji za Ciebie. Władza należy do ciebie i działa tylko wtedy, gdy to ty mówisz.

Poczekaj na uznanie, a nie ulgę. Odpowiedź w Self-Projected Authority często wiąże się z cechą o, to jest — kliknięciem słuszności, małym powrotem do domu. Rzadko kiedy wiąże się to z ekscytacją. To przychodzi z uznaniem.

Daj mu powietrze. Dosłownie. Powiedz to w pokoju. Głośno. Jeśli jedynym miejscem, które możesz znaleźć, jest Twój samochód, Twój samochód jest całkowicie dobrym pokojem.

Większa lekcja

Historia Mayi nie dotyczy zmiany pracy. Chodzi o dziwny i specyficzny sposób, w jaki niektóre projektory są zaprojektowane do podejmowania decyzji: poprzez głos, poprzez projekcję, poprzez akt wypuszczenia prawdy z ciała i stania się słyszalną. Żyjemy w kulturze, która uczy ludzi szukać odpowiedzi w swoim wnętrzu. W przypadku niektórych projektów odpowiedź nigdy nie leży wewnątrz. Jest do przodu, na zewnątrz, w powietrze, gdzie w końcu można go usłyszeć.

Nie jest to wada konstrukcyjna. To jest projekt.