Władze śledziony i problemy z zaufaniem we współczesnych randkach

Władze śledziony i problemy z zaufaniem we współczesnych randkach

Jest głos, który się nie sprzeciwia. Nie buduje argumentów, nie rozważa zalet i wad ani nie prosi o drugą opinię. Po prostu wie. W Human Design jest to Splenic Authority, najbardziej instynktowna i natychmiastowa strategia podejmowania decyzji, jaką mamy. Mówi językiem ciała, a nie umysłu, i istniał na długo przed aplikacjami randkowymi, językami miłości i quizami na temat zgodności.

Dla osób z wyraźnie zaznaczoną śledzioną ta cicha wiedza jest zarówno supermocą, jak i słabością we współczesnym romansie. Zadaniem śledziony jest zapewnienie Ci bezpieczeństwa, zdrowia i życia. Czyni to poprzez trzy odrębne świadomości: instynkt, natychmiastowe uderzenie ciała w „tak” lub „nie”; intuicja, głęboka, natychmiastowa wiedza o ludziach, miejscach i sytuacjach; i smak, zdolność organizmu do odróżnienia tego, co jest dla ciebie naprawdę odżywcze, od tego, co jedynie dobrze wygląda na papierze.

W przypadku randek oznacza to, że osoba ze Splenicem często może już w ciągu pierwszych minut od poznania kogoś poczuć, czy można tę osobę bezpiecznie wpuścić. Nie potrzebują danych z sześciu miesięcy. Potrzebują bicia serca.

Problem z szanowaniem szeptu w głośnym świecie

Nowoczesne randkowanie nagradza przeciwieństwo instynktu. Nagradza powolne spalanie, dawanie czasu i być może są po prostu zdenerwowani. Mówi ci, żebyś załagodził swój dyskomfort racjonalnym wyjaśnieniem: dorastali w rygorystycznym gospodarstwie domowym, po prostu nie są przyzwyczajeni do wysyłania SMS-ów, ich były był szalony, ale oni są inni.

Dla osoby ze Splenicem właśnie w tym miejscu zaczynają pojawiać się problemy z zaufaniem. Nie dlatego, że nie potrafią czytać ludzi, ale dlatego, że nauczono ich, aby nie ufali temu, co czytają. Za każdym razem, gdy ignorują to pierwsze „nie”, za każdym razem, gdy ignorują lekki ucisk w klatce piersiowej, kumulują w sobie małą zdradę. Z biegiem lat staje się to wzorcem. Zaczynają nie ufać instrumentowi, który miał ich utrzymać w całości.

Najgłębszy strach Śledziony nie zostaje usłyszany. Kiedy ten strach staje się żywym doświadczeniem, osoba ze Splenicą często trafia do jednego z dwóch miejsc. Albo całkowicie przestają się spotykać, bo każdy związek przypomina im czasy, kiedy siebie porzucili, albo nawiązują nowe znajomości z nadmierną czujnością, która udaje intuicję, ale w rzeczywistości jest obroną. Śledziona próbuje je chronić, ale ochrona stała się ciężka, skurczona i wyczerpana.

Gdzie ukrywają się wzorce przywiązania

Teoria przywiązania daje nam użyteczną mapę tego, jak to się dzieje. Niespokojnie przywiązana osoba ze Splenicą usłyszy „nie” śledziony i unieważni ją w momencie, gdy druga osoba się odsunie, ponieważ ból potencjalnego porzucenia jest głośniejszy niż ciche ostrzeżenie ciała. Pozostają zbyt długo. Wyjaśniają czerwone flagi. Mylą adrenalinę związaną z byciem pogonią za zadowoleniem z bycia wybranym.

Osoba z przywiązaniem unikającym ze Śledzioną używa Śledziony jako powodu, aby nigdy nie pozwolić nikomu się zamknąć. Pierwsza oznaka emocjonalnej potrzeby, pierwszy moment konfliktu, pierwszy raz, gdy czyjaś energia spada choćby nieznacznie i następuje całkowite wycofanie się. Mylą swój instynkt, że nie jest teraz bezpiecznie, bo nikt nigdy nie jest bezpieczny, a Śledziona, która ma służyć życiu, staje się odźwiernym, który nie dopuszcza miłości.

Zdezorganizowana lub unikająca lęku osoba ze Splenicą doświadcza najostrzejszego wewnętrznego rozłamu. Śledziona mówi uciekaj. Otwarte G Center mówi „zostań”, bo to połączenie jest tym, do czego zostały zaprojektowane. Wahają się między odpisywaniem na SMS-y a milczeniem, między chęcią bycia trzymanym a wzdryganiem się na dotyk. Często kończą się one najbardziej chaotyczną historią relacji, nie dlatego, że są zerwane, ale dlatego, że otrzymują dokładne sygnały od ciała, które zostało wyszkolone, aby nie ufać własnej dokładności.

Odbudowa zaufania od środka

Droga powrotna dla osoby ze Spleniciem nie polega na nauce nowych strategii. Chodzi o powrót do tego, z którym się urodził. Oznacza to honorowanie pierwszej odpowiedzi, nawet jeśli nie ma ona logicznego sensu. Oznacza to powiedzenie, że jeszcze nie wiem, zamiast na siłę powiedzieć „tak” i mieć to na uwadze. Oznacza to nie przepraszanie za mądrość ciała w kulturze, która czci racjonalny umysł.

W praktyce wygląda to jak zauważanie, gdzie się zaciskasz, gdzie wstrzymujesz oddech, gdzie zaciska się szczęka, gdzie skręca się żołądek, i ufasz tym sygnałom, zanim sięgniesz po historię, która je wyjaśni. Wygląda również na to, że zwracamy uwagę na gusta Śledziony. Spleen to koneser witalności. Wie, co sprawia, że ​​ożywasz, a nie tylko to, co zapewnia ci bezpieczeństwo. Kiedy jesteś w związku, który jest po prostu bezpieczny, ale nie ożywiający, Śledziona staje się cicha i płaska. To są dane.

Oznacza to także uzdrowienie ran przywiązania, które przede wszystkim nauczyły cię przezwyciężać swoje instynkty. Tu właśnie należy praca somatyczna, praca części, a czasem i dobra terapia. Śledziona jest starożytna i inteligentna, ale nie jest nieomylna, gdy została ukształtowana przez chroniczne zagrożenie. Czasami „nie”, które słyszysz, jest stare, a nie aktualne. Dostrzeganie różnic jest częścią dojrzałej pracy bycia dorosłym ze Splenic.

Dar natychmiastowej dyskryminacji

Kiedy osoba ze Spleniciem ma właściwą relację ze swoją władzą, staje się jednym z najpotężniejszych dyskryminatorów w każdym pomieszczeniu. Potrafią wyczuć, często przed wymianą słów, czy ktoś postępuje uczciwie, czy wydajnie. Potrafią wyczuć różnicę między chemią a zgodnością, między przyciąganiem a uzależnieniem, między miłością a znajomym bólem bycia pożądanym, ale tak naprawdę nie znanym.

To jest dar, którego desperacko potrzebują współczesne randki i jest to dar, którego osoba ze Splenic musi nauczyć się na nowo ufać. Szept nie jest słabością. Szept to najstarszy i najbardziej niezawodny kompas, jaki nosisz. W świecie, który ciągle prosi cię o machnięcie, wykonanie występu i przekonanie siebie, że będzie lepiej, śledziona to wciąż cichy głos, który wie w ciele, w tej chwili, w szpiku kości, dokładnie, co jest prawdą.

Jedyną pracą jest ponowne nauczenie się słuchania.