Krzyż zestawieniowy troski

Krzyż zestawienia troski

Kąt zestawienia: ustalony los

Kąt zestawienia jest najbardziej zagadkowym z czterech typów krzyży. Tam, gdzie Prawy Kąt jest osobistym przeznaczeniem, a Lewy Kątem jest transpersonalną karmą, Zestawienie jest ustalonym losem. Ludzie inkarnowani pod tym kątem nie są architektami swojego życia w taki sposób, w jaki są to nosiciele krzyża pod kątem prostym, ani też nie pracują głównie poprzez karmę relacyjną, jak nosiciele lewego kąta. Zamiast tego są naczyniami. Życie układa je w sytuacje, spotkania i warunki, które wydają się być zaaranżowane spoza osobistej woli. Cechą charakterystyczną krzyża zestawieniowego jest spojrzenie wstecz: z perspektywy czasu wątek losu ujawnia się wyraźnie, nawet jeśli w danej chwili nie było większego poczucia kierunku ani wyboru. Ich celem rzadko jest zrobienie czegoś, ale bycie czymś, co katalizuje transformację innych.

Temat opieki

Z Osobowością Słońca w Bramie 27, „Brama Troski”; głównym tematem tego krzyża jest opieka, zarządzanie i odpowiedzialność za troskę o życie. Brama 27 znajduje się w Centrum Sakralnym, czyniąc tę ​​opiekuńczą energię trzewną, ucieleśnioną i napędzaną siłą życiową. 27 jest często nazywany „Księciem”; — postać, której przeznaczeniem jest dbanie o dobro królestwa, niezależnie od tego, czy jest to rodzina, społeczność, czy większa grupa. Opieka nie jest tu sentymentalizmem; jest to głębokie, niemal grawitacyjne przyciąganie mające na celu zapewnienie, że to, co ważne, zostanie podtrzymane, chronione i odżywione.

Cztery bramy krzyżowe

Krzyż ten składa się z czterech bram: Osobowość Słońca w Bramie 27 (Troska), Osobowość Ziemia w Bramie 50 (Wartość Prawa, Kocioł), Projektowania Słońca w Bramie 22 (Łaska, Otwartość) i Projektowania Ziemi w Bramie 12 (Uwaga, Zastój). Razem opisują osobę, która bardzo się troszczy (27), która nosi plemienne poczucie wartości i odpowiedzialności (50), która porusza się przez życie z emocjonalnym wdziękiem i otwartością (22) i która wie, kiedy się zatrzymać, poczekać i pozwolić, aby nabrała rozpędu (12). Kanał 27-50, gdy jest aktywowany, jest Kanałem Troski, energią, która chroni i podtrzymuje grupy poprzez oddanie i prawidłowe wartości.

Jak realizuje się cel

W przypadku krzyża zestawieniowego cel rzadko ogłasza się sam. Jednostka jest zwykle umieszczana w określonych okolicznościach – rodzinie w potrzebie, społeczności w okresie przejściowym, osobie lub grupie wymagającej opieki – a celem jest stawienie się w obliczu tych okoliczności. Cecha stałego losu oznacza, że ​​znajdą ich właściwi ludzie, właściwe kryzysy i właściwe momenty potrzeby. Ich opieka nie jest opcjonalna; jest narzędziem, poprzez które wyraża się los.

Prezenty

Dary tego krzyża są głębokie. Ci, którzy go noszą, mają niemal niewyczerpaną zdolność zajmowania się innymi. dobre samopoczucie, zachowanie przestrzeni dla tego, co kruche i przekazywanie poczucia opieki, które jest rzadkością we współczesnym życiu. W połączeniu z Bramą 22 istnieje emocjonalna łaskawość – zdolność do bycia otwartym bez pochłonięcia. Dar Bramy 12 przynosi rozeznanie: wiedzę, kiedy działać, a kiedy pozwolić chwili się uspokoić. Razem te energie mogą przekształcić każde środowisko, do którego wejdą, podnosząc standardy sposobu, w jaki ludzie są przetrzymywani.

Wyzwania

Cieniem Bramy 27 jest egoizm, rozproszenie i nieostrożność, gdy energia troski jest źle skierowana lub nieugruntowana. Dla osób niosących krzyże z zestawem szczególnym wyzwaniem jest poczucie bycia używanym, wyczerpanym lub niezrozumianym. Ponieważ spotkania są przeznaczone, nie zawsze można im odmówić, a granica między współczującą służbą a poświęceniem może się zatrzeć. Ostrożność Bramy 12 może przerodzić się w wycofanie, a otwartość Bramy 22 może stać się przytłaczająca emocjonalnie, jeśli nie zostanie odpowiednio uwarunkowana. Praca polega na dbaniu o siebie, bez zatracania się i ufaniu, że to, o co się kogoś prosi, jest dokładnie tym, co się chce dać.

Praktyczne życie

W praktyce ci, którzy niosą ten krzyż, odnoszą korzyść z szanowania swojego świętego autorytetu i rozpoznawania, które wezwania do troski są dla nich właściwe, a które nie. Mówienie „nie” z ciałem jest tak święte, jak powiedzenie „tak”. Rozkwitają, gdy akceptują, że ich życie nie będzie przebiegać według konwencjonalnego łuku ambicji i osiągnięć, ale raczej ścieżką obecności i bycia dostępnym na to, co nadejdzie. Kultywowanie odpoczynku, rytuałów i odpowiedniej regeneracji nie jest pobłażaniemale niezbędne utrzymanie, aby życie miało dawać. Ostatecznie Krzyż Troski prosi swoich nosicieli, aby zaufali losowi, zaopiekowali się tym, co jest pod ich opieką i pozwolili, aby ich czułość była ich wkładem w świat, który desperacko tego potrzebuje.