Lewy krzyż zamieszania

Krzyż zamieszania pod lewym kątem

Motyw

Lewokątny Krzyż Zamieszania bierze swoją nazwę od Bramy Zamieszania, Bramy 64, gdzie świadome Słońce jest zakotwiczone w tym wcieleniu. Konfiguracja ta opisuje wzór życia zorganizowany wokół mentalnego aktu doprowadzenia rzeczy do końca – i niezbędnego zamieszania, które poprzedza prawdziwe rozwiązanie. Jego cztery bramy — 64/63 i 5/35 — tworzą pełny obwód przetwarzania mentalnego i emocjonalnego. Brama 64 (Zamieszanie / Zakończenie) znajduje się w Centrum Ajna i generuje presję psychiczną, aby zakończyć to, co zostało rozpoczęte, podczas gdy jej uzupełnienie, Brama 63 (Wątpliwość), podtrzymuje podejrzenie, że zakończenie może nie być rzeczywiste. W splocie słonecznym Brama 5 (Oczekiwanie / Stałe wzorce) i Brama 35 (Zmiana / Postęp) tworzą Kanał Przemijania, dostarczając emocjonalny głód doświadczeń i ciekawość, która napędza ruch w nieznane. Razem cztery bramy opisują osobowość zbudowaną tak, aby wielokrotnie przechodzić przez wątpliwości, presję psychiczną, czekanie i postęp.

Wymiar kąta lewego

Jako krzyż lewicowy, inkarnacja jest zorientowana na transpersonalną — karmę, której nie można przetwarzać w izolacji. Trzy bramy, które nie zawierają Słońca (63, 5 i 35), działają w ramach nieświadomego projektu, a ich treść jest aktywowana przez konkretnych ludzi i spotkania. Osoba nie jest źródłem karmy; są jej odbiorcami, dostarczanymi poprzez relacje, które odzwierciedlają niedokończony materiał głębszego projektu. Mandat polega na tym, aby stawić czoła wyzwaniom i pozwolić, aby tarcie nie-ja wypłynęło na powierzchnię, do czego sama osobowość nie ma dostępu.

Słońce w bramie 64 — świadomy cel

Świadome umieszczenie Słońca w Bramie 64 nadaje osobowości rozpoznawalną sygnaturę mentalną na całe życie: trwałe zaangażowanie w akcie ukończenia i trwały dyskomfort z powodu tego, co w połowie ukończone. Brama 64 to „przed” umysłu brama — presja niedokończonej, wymagającej organizacji. Świadomy w tej pozycji, osoba jest świadoma własnego zamieszania. Żyją w nim świadomie i nie mogą udawać, że bałaganu nie ma. To nie jest wada, którą należy przezwyciężyć, ale ton, którym należy żyć.