Lewy Krzyż Uzdrowienia (1)

Krzyż Uzdrowienia pod kątem lewym (1)

Lewy kąt: karma transpersonalna

Lewy kąt definiuje życie, które nie skupia się przede wszystkim na osobistym przeznaczeniu w izolacji, ale na karmie transpersonalnej — pracy duszy poprzez relacje, spotkania i spotkania duchów. Tam, gdzie Kąt Prawy jest samodzielny i subiektywny, Kąt Lewy wymaga drugiego. Lewy Krzyż Uzdrowienia (1) nie spełnia sam swojego celu. Jego cel jest aktywowany, katalizowany i ostatecznie realizowany poprzez ludzi. Krzyż jest narzędziem uzdrowienia, które przepływa przez pole relacyjne, a nie pomimo niego.

W przypadku Osobowości Słońca w Bramie 25 — Ducha Jaźni, zwanego także Niewinnością — świadomym celem jest przekazywanie szczególnego rodzaju miłości: uniwersalnej, duchowej i bezkrytycznej. To nie jest miłość romantyczna czy rodzinna, ale miłość do bycia człowiekiem.

Motyw życia

Tematem tego krzyża jest uzdrowienie ludzkiego ducha mocą niewinności. Brama 25 to brama prawa ducha do istnienia, miłości człowieka tylko dlatego, że jest człowiekiem. W cieniu energia ta kurczy się w osąd, ból lub surowy duchowy purytanizm. W darze promieniuje akceptacją, która uzdrawia innych bez wysiłku i intencji.

Ponieważ jest to krzyż lewy, temat nie rozwija się w wyniku osobistych ambicji ani samodzielnie tworzonych projektów. Rozwija się w momencie kontaktu. Gdziekolwiek pójdzie nosiciel, kogokolwiek spotka, duch spotkania jest tym, co niesie uzdrowienie. Ich obecność – cecha ich niewinności – jest lekarstwem.

Jak realizuje się cel

W przeciwieństwie do krzyży kątowych, które z biegiem czasu tworzą osobiste dziedzictwo, krzyże lewego kąta poruszają się falami karmicznego spełnienia. Każde znaczące spotkanie jest okazją do wywiązania się lub dokończenia czegoś starego. Cel jest zatem raczej epizodyczny i relacyjny niż ciągły i zindywidualizowany.

Nosiciel tego krzyża może zauważyć, że określone osoby przychodzą w określonych porach, a spotkania te pozostawiają ślad. Praca polega na byciu obecnym, nie uciekaniu ze spotkania i pozwalaniu, aby niewinność ich natury oddziaływała na innych, nie próbując kontrolować wyniku. Uzdrawianie tutaj nie jest techniką; jest to jakość istnienia.

Prezenty

Dary tego krzyża są głębokie w swej ciszy. Podstawowym darem jest zdolność przywrócenia człowieka do siebie – przypomnienia mu o własnej niewinności i prawie do istnienia. Często istnieje naturalny autorytet duchowy, cecha wiarygodności, którą inni wyczuwają, ale nie potrafią jej nazwać. W obecności tej osoby ludzie często czują się lepiej, lżej lub bardziej sobą.

Może istnieć także głębokie powołanie mistyczne lub uzdrawiające, niekoniecznie wyrażane w jakimkolwiek kanale zawodowym, ale poprzez sposób, w jaki dana osoba żyje i porusza się po świecie.

Wyzwania

Wyzwania są równie specyficzne. Pierwszą z nich jest błędna identyfikacja – niebezpieczeństwo wiary w to, że źródłem uzdrowienia jest osobiste ego, a nie przemijająca niewinność. Duma i poczucie własnej wartości są cieniem Bramy 25. Drugi to ból odsłonięcia: Brama 25 w swoim niższym wyrazie jest doskonale zaznajomiona z cierpieniem, a jej posiadacz może posiadać głęboką wrażliwość na ból innych. Bez uziemienia staje się to raczej raną niż lekarstwem.

Trzecim wyzwaniem jest sam Lewy Kąt: zależność od innych w wyrażaniu celu. Nosiciel może zmagać się z poczuciem niespełnienia, gdy jest sam lub sfrustrowany, że jego cel wydaje się wymknąć się spod jego kontroli. Rozwiązaniem jest zaufanie, że spotkania nie są przypadkowe i że duch porusza się według własnego harmonogramu.

Praktyczne życie

Aby dobrze przeżyć ten krzyż, aktywnie pielęgnuj niewinność — poprzez obecność, poprzez przebaczenie, poprzez konsekwentny powrót do uznania, że wszystkie istoty zasługują na istnienie. Unikaj duchowej dumy. Zaufaj spotkaniom. Nie goń za uzdrawiającą rolą; pozwól, żeby to do ciebie przyszło. Spędzaj czas samotnie, aby przywrócić ducha, wiedząc, że pole musi zostać uzupełnione. A kiedy przyjdą inni, spotkaj się z nimi w pełni, bo duch wie, co robi.