Nieokreślony ośrodek śledziony: uzdrawianie, warunkowanie strachu i intuicyjne wątpliwości

Niezdefiniowany ośrodek śledziony: uzdrawianie, warunkowanie strachu i intuicyjne wątpliwości

Śledziona jest najstarszym ośrodkiem świadomości w BodyGraph. Mówi językiem starszym niż słowa: cichy przebłysk instynktu, ciche odsunięcie się od niebezpieczeństwa, nagły ucisk w żołądku, który mówi: „nie”. Jest to najgłębsza wiedza ciała i działa tylko w chwili obecnej. Kiedy Śledziona jest nieokreślona, ​​ten głos nie znika, ale nie jest już spójny i wyraźnie Twój.

Nieokreślona śledziona nie generuje własnego sygnału. Zamiast tego wzmacnia wszystko, co znajduje się w jego otoczeniu. To jest źródło jego wzorca uwarunkowań i źródło walki opartej na strachu, tak wielu z tą otwartą środkową twarzą. Czujesz to, co czują inni. Wyczuwasz to, co czują inni. A ponieważ domeną śledziony jest przetrwanie, najbardziej wzmacniasz strach.

Wzorzec warunkowania

Nieokreślona śledziona jest odbiorcą. Od urodzenia próbuje instynktownego pola każdej osoby, z którą wchodzi w bliski kontakt. Niepokój opiekuna o Twoje bezpieczeństwo. Niepokój nauczyciela w zatłoczonej sali. Nagły strach przyjaciela wchodzącego do budynku. Każdy z tych sygnałów jest rejestrowany, wzmacniany i trzymany w ciele tak, jakby tam należał.

Z biegiem czasu tworzy to rodzaj fałszywego „ja” zbudowanego na pożyczonych alarmach. Zaczynasz działać tak, jakby każdy wzmożony sygnał strachu, który odczuwasz, był prawdziwym odczytaniem rzeczywistości. Możesz unikać żywności, która jest całkowicie bezpieczna, czuć przerażenie w sytuacjach, które nie niosą ze sobą realnego zagrożenia lub wyczuwać niebezpieczeństwo u osoby, która po prostu ma zły dzień. Strach wydaje się realny, ponieważ z neurologicznego punktu widzenia jest realny. Ale to nie jest twoje.

To jest sedno intuicyjnych wątpliwości. Śledziona przemawia szeptem i poprzez ciało. Kiedy jesteś stale zalewany instynktownymi danymi innych ludzi, tracisz zdolność słyszenia własnych. Motywem braku siebie w niezdefiniowanej Spleenie jest życie tak, jak gdyby świat był zawsze o krok od katastrofy, i podejmowanie decyzji na podstawie tej zniekształconej linii bazowej.

Odcisk dzieciństwa

U większości osób z nieokreśloną śledzioną uwarunkowanie zaczyna się w systemie rodzinnym. Rodzic, który wykazał się nadmierną czujnością, kontrolą lub chronicznym niepokojem, wywołuje w otwartej śledzionie miłość jako zmartwienie, a bezpieczeństwo jako coś, czym należy zarządzać, a nie odczuwać. Dzieci z tym piętnem wcześnie uczą się, że ciało jest źródłem kłopotów, a nie mądrości. Wrażenia stają się ostrzeżeniami przed chorobą, bólem lub czymś złym. Reszta jest podejrzana. Bezruch jest niebezpieczny.

Rana rzadko jest rozpoznawana taką, jaka jest. Nie wygląda to na traumę w sensie dramatycznym. Wygląda jak troskliwe dziecko, które zawsze pakuje parasolkę, dwukrotnie sprawdza zamki i przewiduje najgorsze, aby rodzina mogła czuć się bezpiecznie. To cicha praca polegająca na byciu odpowiedzialnym za emocjonalną pogodę innych, zanim będziesz miał słowa na własne. W wieku dorosłym ciało zapamiętało czujność jako stan spoczynku.

Koszt somatyczny

Ponieważ śledziona jest również powiązana z układem odpornościowym i instynktowną regulacją organizmu, niezdefiniowana i uwarunkowana śledziona często objawia się jako objawy fizyczne, których badania medyczne nie są w stanie do końca wyjaśnić. Chroniczne zmęczenie, tajemnicze bóle, problemy jelitowe, choroby skóry, rozregulowanie układu odpornościowego. Ciało mówi jedynym językiem, w jakim zostało nauczone. Kiedy sygnał strachu jest stale włączony, organizm reaguje stanem zapalnym, napięciem i wyczerpaniem.

W tym miejscu również intuicyjne wątpliwości stają się wątpliwościami somatycznymi. Przestajesz całkowicie ufać sygnałom ciała, ponieważ tyle razy Cię wprowadziły w błąd. Możesz też całkowicie im zaufać i żyć życiem rządzonym przez najnowszy alarm. Żadna droga nie prowadzi do pokoju.

Ścieżka uzdrowienia

Uzdrowienie nieokreślonej śledziony nie polega na zdobyciu intuicji, której nigdy nie miałeś. Chodzi o usunięcie wystarczającego uwarunkowanego strachu, aby w końcu można było usłyszeć twoje autentyczne instynkty.

Pierwszą praktyką jest rozeznanie. Kiedy narasta fala strachu, przerażenia lub ostrzeżenia, zapytaj: w czyim polu się znajduję? Skąd pochodzi ten sygnał? W większości przypadków odkryjesz, że strach pojawił się, zanim wszedłeś do pokoju, lub że należy do osoby, z którą właśnie rozmawiałeś. Nazywanie tego nie jest zaprzeczeniem. To początek czystej percepcji.

Drugą praktyką jest odpowiednie środowisko. Niezdefiniowana Śledziona rozwija się w przestrzeniach, które odpowiadają jej prawdziwej linii bazowej spokojnej obecności, a nie jej uwarunkowanej linii bazowej czujności. Oznacza to relacje, domy i środowiska pracy, które nie wymagają ciągłego wyszukiwania zagrożeń. Właściwi ludzie nie będą prosić Cię o bycie systemem alarmowym.

Trzecia praktyka czeka na Twój autorytet. Śledziona jest świadomością, a nie ośrodkiem decyzyjnym. Osoby z nieokreśloną śledzioną mają inne autorytety, o wiele bardziej wiarygodne niż wzmocnione lęki związane z otwartym ośrodkiem. Kiedy strach mówi: działaj teraz, poczekaj. Ciało nie daje ci instrukcji. Daje ci raport o pogodzie innej osoby.

Odzyskiwanie autentycznej intuicji

Nieokreślony dar Śledziony jest ogromny. Masz dostęp do ogromnej biblioteki danych dotyczących instynktów i emocji otaczających Cię ludzi. Przy zdrowym, świadomym użyciu sprawia to, że jesteś niezwykle empatyczny, spostrzegawczy i dostrojony do tego, co niewypowiedziane. Możesz poczuć pomieszczenie, zanim ktokolwiek się odezwie. Możesz wyczuć, kiedy przyjaciel ukrywa coś niewypowiedzianego. Poprzez ciało możesz odczytać sytuację, której umysł jeszcze nie uchwycił.

Dar ten powraca w pełni tylko wtedy, gdy uwarunkowanie strachem spotyka się ze współczuciem i stałą pracą. Ciało pamięta, czym jest bezpieczeństwo. Jest cierpliwy. Czekało, w wielu przypadkach od dzieciństwa, aż ktoś się zatrzyma i wysłucha, co jest prawdą.

Nieokreślona śledziona nie wymaga leczenia. Trzeba go oczyścić, aby w końcu można było zaufać głosowi, który zawsze tam był.