Kiedy brama 2 przechodzi: kierunek jaźni

Brama 2 to odcisk palca Centrum G i kiedy przechodzi przez nią Słońce, cały temat kierunku rozświetla kolektyw. To nie jest głośne pytanie „Dokąd idę?” panika kryzysowa. Jest to cichsze, głębsze badanie orientacji siebie — subtelny szept, który pyta: „Czy to jest mój kierunek, czy też po prostu podążam za linią, którą narysował dla mnie ktoś inny?”

Co aktywuje transport

Brama 2 nosi nazwę Wyższa Jaźń / Kierunek Jaźni. Jego zadaniem jest przyjmowanie i orientowanie. Kiedy przechodzi, pytanie, które aktywuje, dotyczy tego, czy twój obecny kierunek jest nadawany przez twoje własne ciało, czy przez lęki, oczekiwania i uwarunkowania innych. Cień bramy to „kierunek tłumu” — linia, po której przechodzą wszyscy, bo wygląda bezpiecznie, prestiżowo lub oczywisto. Darem jest reorientacja: chęć zwrócenia się, nawet po latach podążania w jedną stronę, w kierunku miejsca, które po cichu wskazywało Twoje Wyższe Ja.

To także brama szamana. Nie działa to poprzez logikę. Działa poprzez kompas ciała, poprzez drobne potwierdzenia, poprzez odczuwalne poczucie „tak, to”. Kiedy tranzyt jest włączony, ludzie silniej odczuwają magnetyczne przyciąganie własnego życia. Czują też zamieszanie związane z próbą pokonania tego przyciągania umysłem.

Kto odczuwa to najsilniej

Osoby z kanałem 2–14 (Beat) określonym w horoskopie urodzeniowym odczują to jako wyraźny puls — wyostrzenie ich naturalnego wyczucia kierunku. Osoby z otwartym lub nieokreślonym środkiem G odczują to jako długo zadawane pytanie, które w końcu zyskuje na sile: „W jakim kierunku idę?” Dla nich tranzyt może przynieść ulgę, bo dzięki niemu można usłyszeć odpowiedź.

Najtrudniej dotyka to także osób w okresie przejściowym: każdego, kto stoi przed zmianą kariery, przeprowadzką, końcem długiego związku lub momentem, w którym stara droga po prostu nie ma już sensu. Tranzyt pozwala na skręt.

Prawidłowa jazda zgodnie ze strategią i amp; Autorytet

Pułapka Bramy 2 polega na wymyśleniu kierunku istnienia. Nauka jest taka, że ​​kierunek nie jest mentalny. Jest komórkowy. Dlatego każdy typ spełnia je inaczej.

Generatory i generatory manifestujące nie powinny wybierać kierunku z umysłu. Powinni poczekać na reakcję sakralną — przeczucie aha lub aha — gdy napotkają opcje, które stawia przed nimi życie. Kierunek znajduje ich poprzez to, co je oświetla, a nie to, co dobrze wygląda na papierze.

Projektory czekają na zaproszenie, ale w ramach tego przejścia zauważą rodzaj zaproszenia. Czy są zapraszani w wyznaczonym przez siebie kierunku, czy też proszeni o poprowadzenie kogoś innego? Właściwy kierunek dla projektora oznacza uznanie, a nie rekrutację.

Manifestory mają za zadanie inicjować i informować. Pod bramką nr 2 właściwy kierunek zwykle wiąże się z cichą, ucieleśnioną pewnością i niewielkim impulsem do ruchu. Ich celem nie jest szukanie konsensusu. Należy od nich zacząć i pozwolić światu się dostosować.

Odbłyśniki to jedyny typ, którego sygnałem kierunkowym jest cykl księżycowy. W ramach tego tranzytu najmądrzejszym posunięciem jest nie podejmowanie decyzji o niczym szybko. Czekać. Niech kierunek pojawi się w cyklu pełni księżyca do księżyca. Jeśli się pojawia, oznacza to, że należy do nich.

Prawidłowe użycie kierunku

Kierunek w projektowaniu człowieka nie polega na wyznaczaniu celów. To miłość własna w ruchu. Druga Brama pyta: czy kierunek, w którym zmierzasz, odzwierciedla miłość, jaką żywisz do tego, kim naprawdę jesteś? Jeśli tak się stanie, ciało będzie nadal mówić „tak”. Jeśli tak się nie stanie, tranzyt jest momentem, w którym należy chcieć zawrócić. Reorientacja nie jest porażką. To projekt działa poprawnie.