Çevre ve Bakış Açısı Estetik Seçimlerden Daha Fazlasıdır
İnsan Tasarımı, sistemlerden hoşlanan insanları cezbediyor ama aynı zamanda kişilik testlerini seven insanları da çekiyor. Değişken oklar - Çevre, Perspektif, Motivasyon ve Görüş - bu iki kalabalığın çarpıştığı yerlerdir ve her zaman iyi değildir. Yeni başlayanlar genellikle Çevre'ye bir Pinterest panosu gibi, Perspektif'e ise Myers-Briggs'in tercihi gibi davranır. Her iki hamle de asıl noktayı kaçırıyor ve her ikisi de kişisel farkındalık konusundaki bir deneyi sessizce çarpıtabiliyor.
Çevre Bir Ortam Değil, Sindirim Anahtarıdır
Değişken sisteminde Çevre ilk oktur. Sindiriminizin doğru çalıştığı özel ortama işaret eder. Bu tat ile ilgili değil. Bu, atmosferin tadını çıkardığınız için yoğun bir şehirde mi yoksa sessiz bir kabinde mi başarılı olduğunuzla ilgili değil. Sinir sisteminizin, iştahınızın ve asimilasyonunuzun gerçekte nasıl çalıştığına bağlı mekanik bir durumdur.
Sistemde dört Ortam vardır: Mağaralar, Pazarlar, Mutfaklar ve Dağlar. Her biri yiyecek, deneyim ve yaşam gücü almanın belirli bir yoluna karşılık gelir. Koni şeklinde sindirime sahip bir Mağara ortamı, tabak şeklinde sindirime sahip bir Mutfak ortamından çok farklı bir yaratıktır; her iki insan da kendilerini "ev insanı" veya "içe dönük" olarak tanımlasa bile. Yeni başlayanlar bunu atlayıp tercihlerine göre Çevreyi atadıklarında, mekanik bir gerçeği test etmek yerine bir yaşam tarzı öyküsünü pekiştirmiş oluyorlar.
Bu nedenle deney etiketten daha önemlidir. Haftalar boyunca sindiriminizin, uykunuzun ve berraklığınızın mağara benzeri bir ortamda mı yoksa pazar benzeri bir ortamda mı değiştiğini gerçekten fark etmediyseniz, Ortamınızı henüz HD'nin amaçladığı şekilde bilmiyorsunuz demektir. Grafik bir hipotezdir. Beden onaydır.
Perspektif Bir Dünya Görüşü Değil, Bir Mercektir
Bakış açısı ikinci oktur ve kişilikle en çok karıştırılan oktur. Yeni başlayanlar "Sol Perspektif" veya "Sağ Perspektif"i okur ve bunu tanıdık kategorilere çevirir: içe dönük, kendine odaklı, fedakar, gözlemci. Bunların hiçbiri doğru değil.
Perspektif farkındalığın kendisinin nasıl yönlendirildiğini açıklar. Sol Perspektif, benliğin merceği aracılığıyla yapılandırılır. Bilgi, bireyin içsel deneyimi yoluyla filtrelenir, işlenir ve doğrulanır. Doğru Perspektif, ötekinin, dünyanın, dış referans noktasının merceği aracılığıyla yapılandırılır. Bu bir değer yargısı ya da kişilik özelliği değildir. Bir kişinin gerçekliği nasıl algıladığının ve anlamlandırdığının mimarisidir.
Yeni başlayanlar Perspektif'i bir dünya görüşü olarak ele aldıklarında iki tuzağa düşerler. Ya onu değiştirmeye çalışırlar (“Daha başka odaklı olmalıyım”) ki bu da mekaniğe karşı bir proje haline gelir ya da onunla aşırı özdeşleşirler (“Ben sadece Sol Perspektifli bir insanım, bu benim”), bu da canlı bir süreci sabit bir etikete dönüştürür. Deneyde perspektif gözlemlenir, ilan edilip savunulmaz.
Yaygın Hataların Başladığı Yer
Yeni başlayanların Çevre ve Perspektif konusunda yaptığı en büyük hata, bunları ayrı estetik seçimler olarak ele almaktır. Onlar bir sistemin parçası. Çevre ve Perspektif dört Değişken oktan ikisidir ve Motivasyon ve Görüş ile etkileşime girerler. Birini diğerleri olmadan okumak, kelimelerin yarısı eksik olan bir cümleyi okumaya benzer.
Bir başka yaygın yanlış okuma da mevcut yaşam koşullarını haklı çıkarmak için Çevre'yi kullanmaktır. "Bir şehirde yaşıyorum, bu yüzden bir Market olmalıyım." Piyasalar coğrafyaya veya gürültüye göre tanımlanmaz. Sindirim ve bilgi ile özel bir ilişki ile tanımlanırlar. Kırsal bölgedeki bir Pazar insanı hâlâ bir Pazar insanıdır. Vücut hala düz, doğrudan bir şekilde sindirim yapar ve doğru ayar, mevcut posta kodunu değil, zamanla bunu ortaya çıkaracaktır.
Üçüncü bir hata ise Perspektifi ilişkilere zorlamaktır. Yeni başlayanlar bazen Sağ Perspektifin Sol Perspektifle ilişki içinde olamayacağını ya da "eşleşen" okun ortağını bulmaları gerektiğini söylerler. Perspektif bir uyumluluk aracı değildir. Farkındalığın nasıl işlediğinin bir açıklamasıdır. Farklı bakış açılarına sahip iki kişi etkileşime girebilir, birbirlerinden öğrenebilir ve mükemmel şekilde işleyen dinamiklere sahip olabilir. Hata, bunu bir gözlemden ziyade bir sıralama mekanizması olarak ele almaktır.
Bu Uygulamada Neden Önemli?
Çevre bir his olarak okunursa deney, "bedenim burada iyi çalışıyor mu" yerine "burayı seviyor muyum" şeklinde olur. Birincisi görüş. İkincisi gözlemdir. HD ikinciyi ödüllendirir.
Perspektif bir dünya görüşü olarak okunursa deney, fark edilecek bir mercek olmaktan ziyade savunulacak bir kimliğe dönüşür. Doğru Perspektife sahip ve "gerçekten kendine odaklı" olduğu konusunda ısrar eden bir kişi farkındalık kazanmıyor, kendi mekanizmalarıyla tartışıyor.
Düzeltme basittir ve hızlı değildir. Fark etme. Çevrenizi ve Bakış Açınızı tercihlerinize, hikayenize veya sosyal çevrenize uydurmaya çalışmadan, bedeninizde ve farkındalığınızda gerçekte neyin doğru olduğunu fark edin. Oklar kişilik özeti değildir. Hangi koşullar altında doğru şekilde çalıştığınızı size söyleyen dört anahtardan ikisidir.
Çevre ve Perspektif gerçekte budur. Estetik değil, fikir değil, yaşam tarzı markalaması değil. Daha büyük bir sistemin iki mekanik parçası, dürüstçe gözlemlenmeyi bekliyor.