Ludzki projekt Boba Dylana: generator manifestacji 5/1

Rodzaj energii: generator manifestujący

Generator Manifestujący to archetyp hybrydowy: zrównoważona energia siły życiowej Generatora połączona z inicjującą, szybką jakością Manifestatora. MG są zaprojektowane tak, aby były wydajne, wielozadaniowe i zdolne do pomijania kroków, które inne typy musiałyby wykonać w kolejności. Są tutaj, aby robić wiele rzeczy, często w niekonwencjonalnych sekwencjach, i rozwijają się, gdy mogą poruszać się przez życie we własnym, przyspieszonym tempie.

W publicznie widocznej karierze Boba Dylana ta energia MOŻE ujawnić się jako rodzaj niespokojnej zmiany kształtu. Przemierzał standardy folku, protestu, elektrycznego rocka, country, gospel i Tin Pan Alley, często w ciągu tej samej dekady. To nie jest ścieżka typu jednoszynowego; jest to ścieżka kogoś, kogo silnik sakralny chce się rozwijać, podczas gdy umysł wciąż porusza się po słupkach bramkowych. MG są również znani ze swojego stwierdzenia: „Mogę to zrobić”; wydajność, a Dylan często wchłaniał wpływy, kompresował je i tworzył z szybkością, która często przewyższała jego współczesnych.

Strategia: reagowanie

Strategia MG polega na reagowaniu, a nie na inicjowaniu z poziomu mentalnego. Aura otwiera się i otacza, gdy nadchodzi właściwa rzecz, a następnie zamyka się, gdy KM jest w ruchu. Nie oznacza to bierności; oznacza to działanie na podstawie rozpoznania, a nie pod wpływem impulsu umysłu.

Kariera Dylana to, w ujęciu HD, długa seria reakcji: na ruch na rzecz praw obywatelskich, na oczekiwania związane z odrodzeniem folku, na wygwizdanie w Newport, na miano „Judasza”; do Nashville, do własnych poszukiwań duchowych. Nie wydawało się, że wymyślił piosenkę protestacyjną, hybrydę folkowo-rockową czy „narodzony na nowo”. rekord kraju z planu odgórnego; zareagował na chwilę, a świat musiał wtedy nadrobić zaległości.

Władza: Sakralna

Autorytet sakralny oznacza, że instynktowna reakcja organizmu jest instrumentem podejmowania decyzji. „Aha” lub „uhn-uhn”; kliknięcie w brzuchu, sama siła życiowa. Jest to inteligencja ucieleśniona, oparta na dźwięku i ruchu, a nie myśląca.

W twórczości Dylana sakralność jest niewątpliwa w instrumencie, na którym najbardziej się opierał: w jego głosie. To instrument gardłowy, żywy i napędzany instynktem, a nie wypolerowany. Władza sakralna ma również tendencję do tworzenia silnej etyki pracy, gdy ktoś robi to, co kocha, a udokumentowano, że Dylan jest zdolny do niezwykłej, niemal nieprzerwanej pracy w studiu, gdy jest zaangażowany w projekt, który go rozświetla.